Stalking The Basketball Player

Epilogue

Raven

Kanina pa ako palakad lakad ngunit hind pa rin sya dumarating.

"tol, itigil mo nga yan nakakahilo ka na eh" si louie. Sya kasi ang best man ko.

"oo nga naman tol" segunda naman ni Mike. Tumango lang din yong iba.

"wala pa rin kasi sya." This time huminto na ako.

"darating yon ano ka ba. Sa dami ng pinagdaanan nyo ngayon pa ba yon aayaw" si seph.

Sya namang pagbukas ng pintuan nagsibalikan naman sa kanya kanyang upuan ang iba.

"ayan na sya oh" nakangiting bulong sa akin ni louie.

Ang ganda nya talaga kahit yonh iba hindi sya napapansin ako pansin na pansin ang kagandahan nya. Malapit na sya sa akin kasama ang lolo nya.

"ingatan mo ang apo ko" kahit na rito maautoridad pa rin sya kung makipag-usap.

"opo" nakangiti kong sagot saka ako bumaling kay rain na lumuluha nap ala. Tinanggap ko ang kamay nya. Sabay na kaming naglakad sa altar.

"you may kiss the bride" narinig ko na lang na sabi ng pari. Hinalikan ko sya ng buong pagmamahal nagpalakpakan naman an gaming mga kaibigan.

"congrats tol."

"congrats sa inyo"

"beshy congrats" alam nyo na kung sino yon.

I know na hindi pa ditto nagtatapos ang story naming dahil sa mga pagsubok na dumaan lalo kaming tumibay.

Lorain

Isang taon na ulit ang lumipas at ikakasal na ako. Akala ko nga hindi na kami magkakabati eh. Ganito kasi yong nangyari.

Flashback

"san ka pupunta? Hindi pa tayo tapos." Mautoridad nyang sabi. Natatakot ako sa inaakto nya ngayon hindi na ako sanay. "now! Explain!" umiyak na ako. Hindi ko mapigilan ang luha ko kusa na lang itong tumulo. Hindi ko inaasahan ang sumunod na nangyari niyakap nya ako. "alam mo bang namiss kita? Kanina pagkakita ko sayo gusto na agad kitang yakapin" sabi nya.

"im sorry" sabi ko sa kanya ulit. Nanatili pa rin kaming magkayakp sa loob ng simbahan. "hindi ko naman alam nong una na piñata na pala ako nina kuya" umiiyak na ako. "isang taon din bago ako makarecover" napatingin sya sa akin. "binalak kong bumalik ditto kaya lang hindi ako pinayagan nina kuya kailangan ko raw munang makatapos. Sinunod ko sila palagi naman kitang nakikita" nagtatanong ang kanyang mga mata. "sa tuwing may laban ka naroon ako"

"im happy kahit yan na lang muna naiintindihan ko naman ang lahat namiss lang talaga kita" niyakap nya muna ako ng mahigpit bago kami lumabas ng simbahan.

"anong iniisip mo?" natigil ako sa pagiisip ng biglang may nagsalita.

"beshy" sabay yakap ko sa kanya. KAsal na rin pala sila ni Marlon. Alam ni beshy ang totoo at minsan dumadalaw sya sa akin sa Paris nag aral kasi ako doon kaya nga nagkita kami ni Jaira.

"ready ka na?" tanong nya.

"oo naman kinakabahan lang ako besh"sabi ko.

"natural lang yan"sabi nya."lika na umalis na tayo" saka kami lumabas ng kwarto papunta na kaming simbahan. Maraming bagay pa kaming pinag-usapan hinahanap ko na nga sa kanya si Marlon hindi na kasi nagpapakita.

Nakangiti akong bumaba ng simbahan. Ito na talaga. Nagready na ako nagbilang muna ako hanggang tatlo bago pumasok.

Katulad ng pinag-uasapan pamilyat kaibigan lang ang inimbitahan naming ayaw ko kasi ng magarbo.

"ingatan mo ang apo ko" kahit na rito maautoridad pa rin si lolo kung makipag-usap.

"opo" nakangiting sagot ni raven saka sya humarap sa akin. Hindi ko namalayan lumuluha nap ala ako. Tinanggap nya ang kamay ko. Sabay na kaming naglakad sa altar.Sobrang satya ko talaga ngayon.

"you may kiss the bride" narinig ko na lang na sabi ng pari. Hinalikan nya ako at nagpalakpakan ang mga kaibigan naming.

"congrats tol."

"congrats sa inyo"

"beshy congrats"si beshy talaga kahit kalian di pa rin nagbabago napangiti tuloy ako..

Nagsimula ang lahat sa pagsunod sunod ko sa kanya. Dahil nga player sya ng basketball at sikat pa hindi ko akalaing mapapansin nya ang tulad ko. Stalking the basketball Player ang magiging title ng story naming kung nagkataon. Hehe. Kaya ngayon Masaya ako. Alam ko marami pa kaming haharaping pagsubok pero kakayanin naming yon basta magkasama kaming dalawa. Hindi ditto nagtatapos an gaming story dahil alam ko may kasunod pa ito. Hehe. Pero sa ngayon kailangan muna naming mag-enjoy. Saby na kaming lumabas ng simbahan. Hindi na kami dadaan sa reception maghohoneymon na muna kami.

"lets go wife" saka nya ako inakay papasok nag sasakyan.

THE END