Professor Series 1: Clifford

Kabanata 5

Kabanata 5

Miss.

Kumatok siya sa pintuan ni Clifford, at agad naman siyang pinagbuksan nito. Nilibot niya ang kabuuan ng opisina ni Clifford at napansin niyang may ilang painting na nakadikit sa dingding. Iba't ibang uri ng painting iyon, at isa-isa rin niya itong tiningnan.

Una niyang tiningnan ang drawing ng dalawang taong nagyayakapan. Wala itong mukha, tanging mga anino lang. Nasa ilalim sila ng liwanag ng buwan at nakatayo sa tabing-dagat.

Pangalawa niyang tiningnan ay ang dalawa ring taong magkasama, pero naman ay nasa ilalim ng isang sunset painting.

Napatingin siya kay Clifford nang tumikhim ito. Tiningnan niya ito, at tanging titig lamang ang isinagot nito.

"A-ano pala ang pag-uusapan natin?" panimula niyang tanong. Bago pa ito sumagot, iniunat nito ang kamay patungo sa couch sa loob ng opisina. Umiling siya.

"No need na, aalis din naman ako kaag-" Hindi na siya nito pinatapos nang magsalita ito ulit.

"Wag matigas ang ulo, Rian," sambit nito. Nabigla siya sa tono nito kaya napaupo na lamang siya sa couch na itinuro nito.

"So?" tanging tanong niya dahil nagugutom na rin siya.

"Kunin mo yung eco bag diyan." Itinuro nito ang eco bag na malapit sa inuupuan niya. Agad naman niya itong kinusiy

"O." Iniabot niya ito sa lalaki, pero umiling lang ito. "Kainin mo yung laman niyan," sagot nito. Bahagya tuloy lumaki ang mata niya.

"Ayoko nga," sagot niya, at tiningnan naman siya nito nang masama. "B-baka kasi may lason o gayuma 'yan. Ayoko n'yan," sagot niya pa habang umiiling.

"You don't eat? O baka naman ako ang gusto mong kainin?" Nanlaki na naman ang mata niya sa sinabi nito.

"Hoy! Ang bastos mo!" sigaw niya, at hahampasin na sana niya ito nang mahuli agad nito ang mga kamay niya at pinagsalikop iyon sa kamay nito. Malalaki pa rin ang mata niyang nakatitig doon.

"Malambot pa rin ang mga kamay mo," sambit nito. Binabawi niya iyon pero lalo pa nitong hinigpitan ang hawak.

"Bitawan mo nga ako..." Pilit niyang binabawi ang kamay pero hindi niya mabawi.

"Hindi mo ba ako na-miss?" Napatigil siya nang marinig iyon. "I know, you're not gonna miss me." He smirked.

Nagpasalamat na lang siya nang mabawi niya ang kamay at umayos ng tayo.

"Eh ikaw nga, halos hindi na magparamdam?" sigaw pa niya. "Tapos tatanungin mo pa akong na-miss kita? Nababaliw ka na ba?" dagdag niya pa habang naka pamewang.

"Ayaw ni Mama na umuwi ako dito." Natawa na lamang siya sa sinabi nito. "Pasalamat ka na lang at pumayag siya nang isama ko si Princess." Nainis naman siya nang marinig ang pangalan nito.

"Ba't ka pa bumalik? At di ba girlfriend mo na si Princess?" tanong niya, nagdidilaab sa galit. "Siguro nga kasal na kayo," dagdag pa niya.

"Nagsinungaling ako sa'yo." Nagtataka siyang tumitig dito. "Sinabi kong si Princess ang girlfriend ko dahil iyon ang inutos ni Mama." Lalo lang siyang nainis.

"So nakinig ka lang? Mas pinili mong iwan ako at sumama sa babae mo?" tanong niya, at may tumulong butil ng luha sa mata niya. Agad niya iyong pinunasan. Tumayo naman ito at akma siyang hahawakan nang biglang bumukas ang pintuan at pumasok si Princess.

"O, nic-" napatigil ito nang makita siya.

"Nag-uusap kayo?" tanong nito. Yumuko siya, pinunasan ang luha, at nagmadaling lumabas. Susundan sana siya ni Clifford ngunit pinigilan ito ni Princess. Napatigil naman siya sa tapat ng pintuan nang marinig ang sinabi nito.

"Saan ka pupunta, Nick? Dito ka lang, kumain na muna tayo." Rinig niya iyon. Nalaglag na naman ang luha sa mata niya. Nagpatuloy siya palabas at pabagsak na isinara ang pinto. Tumigil pa siya saglit para tingnan kung susunod ba si Clifford. Pero ilang segundo na ang lumipas, wala pa rin.

Siguro naglalaplapan na ang dalawa.

Umalis na lang siya at umuwi sa condo para makapagpahinga. Ayaw niyang pumasok sa haponang klase ni Clifford, at ayaw niya ring makita ang mukha nito.

Bakit umaasa pa rin akong babalik siya? Eh alam ko namang hindi na siya babalik sa'kin, at alam kong may asawa na siya.

Pagpasok niya sa condo unit nila, may katamlayan ang mukha niya. Ngunit nawala iyon nang makita niyang may lalaking naka-upo sa couch nila, kumakain ng popcorn at nakatingin sa kanya. Napairap siya nang makitang si Dave pala iyon.

"Rian, anong mukha 'yan?" tanong nito. Napansin siguro nitong matamlay siya.

"Wag mo kong inisin, Dave," sagot niya at nagmartsa papunta sa ref para uminom ng malamig na tubig.

Sinundan naman siya nito papuntang kusina.

"Sino pala nagbigay ng susi sa'yo?" tanong niya kay Dave, na ngayon ay nakangiting nakatingin sa kanya.

"Si Aillyn," sagot nito. Napatingin siya dito habang umiinom. "Tsaka, Rian, dito na ako mag-aaral. Tadaaan!" ngumiti ito at ipinakita ang papel na hawak. Inagaw niya iyon para tingnan.

Laking gulat niya nang makita niyang tuition fees iyon para mag-aral ito sa San Sebastian. "Tuition fees??" sigaw niya. "Totoo 'to? Binigyan ka nga?" hindi makapaniwalang tanong niya.

"Oo," sagot nito na may ngiti. Yumakap siya rito at hinalik-halikan pa sa pisngi, pero agad niyang binitiwan nang maalalang hindi nga pala niya ito boyfriend.

"Ay, sorry hehe. Ang saya ko lang," awkward niyang sabi.

"Ohm, okay lang. Sarap mo kayang yumakap," sagot nito. Ngumiti lang siya at muli niyang tiningnan ang papel.

"Sabay kang papasok sa amin bukas?" tanong niya. Tumango ito at kumuha ng popcorn.

"Oo," maikli nitong sagot.

"Anong major ang kukunin mo, Dave?" tanong niya.

"Pareho ng sa'yo. Tourism," sagot nito. Napanganga siya.

"Ano? Tourism? Pati naman sa major ko susundin mo?" bigla niyang sigaw.

"Ano naman?" tanong nito.

"Wala naman... pero okay lang din dahil makakasama kita bukas sa pagpasok," sagot niya. Lumawak ang ngiti niya at nag-fist pump pa.

"Yes! Yes! Excited na ako! Wohooo!" sigaw niya sa sobrang saya dahil ang childhood friend niya ay makakasama niya sa klase. Tinitingnan lang siya ni Dave habang natatawa.

Dave is cute, friendly, joker, and very malambing sa kanilang dalawa ni Aillyn. May gusto siya kay Rian pero hindi iyon nakikita ni Rian dahil ang manhid-manihid nito-parang walang pakiramdam.

Volleyball player din si Dave at mukhang sasali na naman ito sa mga tournament sa San Sebastian dahil maraming sports at programs dito.

Alas-sais na nang gabi nang dumating si Aillyn. Galing pa daw ito sa bahay ng husband niya. Mabuti at nakauwi pa.

"Hoy Dave, saan ka matutulog?" tanong ni Aillyn. "Don't tell me dito ka?" turo niya sa sahig.

"Hindi no!" sigaw nito. "May inupahan ako sa kabila at doon ako matutulog." Nakahinga naman nang maluwag si Aillyn. Si Rian naman ay palipat-lipat ang tingin sa TV at sa dalawa.

"Wag lang talaga, dahil kakasuhan talaga kita ng pangre-rape-sa Tagalog, pang-aapi," dagdag pa ni Aillyn. Napatingin si Rian dito.

"Anong pang-aapi? Baliw ka na yata, Aillyn," sabad ni Rian.

"Pareho lang yun," sagot nito. "At siguraduhin mo lang na hindi ka dito matutulog," dagdag pa nito kay Dave.

Bumaling si Dave kay Rian. "Rian? Mukha na ba akong rapist?" tanong nito habang tinuturo ang sarili. Natawa na lang siya. "Wag niyo nga akong tawanan, seryoso ako," reklamo nito habang naka-nguso.

"Hindi naman. Sa gwapo mong 'yan, magiging rapist ka?" sagot niya, at natuwa naman ito sa narinig. Tumayo na lang siya.

"Kumain na lang kayong dalawa diyan, at wag kayong magbangayan sa hapag-kainan dahil masama iyon," sambit niya bago naglakad papuntang kwarto para matulog. Naririnig pa niya ang bangayan ng dalawa. Sinara niya ang pinto at humiga na upang matulog.