Professor Series 1: Clifford

Wakas

Wakas

HABANG mini-make upan ako ng kinuhang make-up artist ng mama ko. kinakabahan at na-eexcite na hindi ko maintindihan. Pagkagising ko din kanina wala na si Clifford sa tabi ko. Tinatanong ko nga si mama Kong nasan siya pero Hindi nito sinasabi kong nasaan. Sabi lang nito magfucos lang ako ngayon dahil kasal ko.

Nakasuot na ako ng gown. Mahaba ang tila niya at maganda ang design. Ito kasi ang pinili nila mama kahapon kasama ang balae niyang ina ni Clifford. Magkasundo naman ang dalawa kaya Hindi nalang siguro ako mababalaka non. Nong una kasi nababalaka ako baka kasi mag-away at Hindi sila magkasundong dalawa. Ayuko din kasing mag-away tong dalawa nato lalo na't alam kong masama ang ugali nitong mama ni Clifford.

Tapos na akong make-upan at sabi nitong nagmake-up sakin na hintayin niya muna ako dahil may isusuot siya sakin na bigay daw nang kong sino. Hindi ko alam kong sino dahil wala itong sinabi sa akin at ayaw ko itong tanungin. Sabi kasi nila kong sino magreregalo sakin hinding Hindi ko daw tatanungin. Kaya naman Hindi ako magtatanong dito kong sana galing.

Dumating na ito at napaigtad panga ako ng pagkakaupo ng may-isinuot ito sa leeg ko.

"Ano yan, lickey?" Tanong ko dito, nakita ko namang nakangisi lang ito sa'kin. Lickey is a gay. Kaya pinangalanan siyang lickey dahil para siyang babae at magaling mag make-up. Kaya nga ito ang kinuha ni mama para magmake-up sa'kin eh.

"Kwentas, may nagpapabigay sayo nito kaya wagkang maingay" sagot nito sa'kin while isinusuot parin ang kwentas.

"Okay, I keep" tanging sagot ko lang.

"Ok, pwede kanang lumabas nandon na ang kotsing maghahatid sayo sa simbahan" nakangiti nitong sabi sa'kin. Ginantihan ko rin ito ng ngisi sa mga labi.

"Thank you pala sa pag make-up sa'kin" niyakap ko ito bilang pasasalamat.

"Sige na, baka ma late kapa sa kasal mo" pagtataboy nito sa'kin. Maslalo kupang nilakihan ang ngisi ko.

"Okay bye," umalis na ako at dahan dahang naglakad papuntang kotse. May umalalay naman sa'kin para karagahin ang gown kong nasa sahig. Para naman hindi daw ito kaagad madumihan. Ng makasakay na ako sa kotsing maghahatid sa'kin sa simbahan ay nagpasalamat naman ako sakanilang dalawa. Habang nasa kotse kinakabahan ako. Dahil ako lang nandito at ang driver. Nagiging negative thinking na din ang nasa isip ko. Nag-oover think na din ako sa nangyayari. What if wala don si Clifford? What if hindi pala niya ako papakasalan? Puro what if na nasa isip ko. Baka mabaliw na ako kaaisip nito. Habang nasa byahe. Pinapakalma kona ang sarili ko para naman kong makarating ako don na walang mangyayari, makakapag fucos akong tingnan si Clifford don sa altar at sagutin ang padring kakasal samin.

Ilang oras ang dumaan ng makarating na ako sa simbahan. Pinagbuksan ako ng driver at nakita kong si manong pala ito nagulat naman ako don. Ito Yung guard sa pinag-aralan kong college at yung trinabahuan kong pagiging professor.

"Manong?" Tawag ko sakaniya. Ng Hindi pa ako nakakababa ng kotse.

"Mrs, Galvez." Nakangisi nitong sagot sa'kin.

"B-bat ho kayo nandito?" Manghang tanong ko dito.

"Pinag-utosan akong, ako ang maghatid sayo dito ma'am" iminuwestra pa nito ang palabas ng pintoan. Ngumiti ako sakaniya tsaka dahan dahang lumabas. Inalalayan niya naman akong lumabas Kaya naka labas akong walang sablay.

"Sige na ma'am, pumasok kana sa loob..." Nakangiti nitong sambit, ginantihan ko rin iyon. "Congratulations po pala" dagdag pa nito. Tumango ako at nagpatuloy nalang maglakad dahan dahan. Ng makarating na sa pintuan dito sa dimbahan. Napacross ako. Dahil kinakabahan talaga ako at iniisip na baka madapa o mapahiya ako sa loob. Nakss, yung talaga ang hate ko yung mapahiya.