Professor Series 1: Clifford

Kabanata 24

Kabanata 24

Happy.

KAYAKAP pa rin ni Clifford si Rian habang patuloy itong umiiyak. Sa tingin ni Clifford, malaki ang sakit na nararamdaman ni Rian dahil sa pagkawala ng kanilang anak na si France.

Masakit din kay Clifford, kahit hindi pa niya ito nakikita. Pakiramdam niya, kamukha ito ni France. Habang niyayakap niya si Rian, nagsalita si Clifford.

"Rian?" tawag niya, pero hindi ito tumingin sa kanya. Nakatulala lang ito. "Rian?" ulit niya. Nakita niyang pinunasan ni Rian ang mga luha sa mukha.

"N-nasaan si Princess?" tanong nito. Ramdam ni Clifford ang init na umakyat sa dibdib niya.

"Nasa police station, kinulong," sagot niya. Kumalas si Rian sa pagkakayakap at tiningnan siya nang may kunot na noo.

"Bakit?" tanong nito.

"W-wala lang," sagot ni Clifford, kaya ngumuso si Rian.

"Nagugutom ako," usal ni Rian. Natawa na lang si Clifford.

"Wait, ipagbabalat kita ng apple," sabi ni Clifford, sabay ayos sa hawak na prutas at pumunta sa mesa para balatan ito. Habang nagbabalat, palihim siyang sumulyap kay Rian. Lagi siyang nakatingin sa kanya.

Matapos magbalat, inabot ni Clifford ang apple kay Rian. Kasabay nito ang pagbukas ng pinto at pagpasok nina France, Aillyn, at Kio.

"Momma," naiiyak na sambit ni France. Agad bumaling si Rian sa anak at tiningnan ito nang may luha.

"Baby," sabi ni Rian, sabay buka ng mga braso bilang hudyat na yayakapin ang bata.

"Momma, I miss you so much," sigaw ni France at tumakbo papunta kay Rian para yakapin siya.

"Momma misses you too," sabi ni Rian, sabay halik sa noo ni France. "Okay ka lang ba? Hindi ka ba nasaktan ng lalaking ’yon?" tanong ni Rian.

"Hindi po, Momma. Nahuli naman agad siya ng mga pulis," sagot ni France.

"Momma, alam mo bang umiiyak si Daddy kanina habang hinihintay kang magising?"
Nahiya si Clifford nang marinig iyon. Tumingin si France kay Clifford at ngumisi si Clifford.

Ilang segundo ng katahimikan ang nagdaan bago iyon pinutol ni Aillyn.

"Wala na bang masakit sa ’yo?" tanong ni Aillyn kay Rian. Tumango si Rian.

"Ouhm… kailan ako makakauwi?" tanong ni Rian.

"Ano?! Baliw ka ba? Kita mong maraming sugat ka tapos uuwi ka na agad?" sigaw ni Aillyn.

"Wag kang sumigaw!" sigaw din ni Rian pabalik. Napangiti na lang si Clifford sa pag-aasta ng dalawa. Napatingin siya kay Kio.

"Lalabas na muna kami," paalam niya kina Aillyn at Kio. Tumango si Aillyn at sinundan lang siya ni Rian ng tingin.

Dahil nagugutom na rin siya, niyaya niya si Kio na kumain. Naisip din niyang bumili ng pagkain para kay Rian.

Habang kumakain sila ni Kio, napansin ni Clifford na hindi ito nagsasalita. Kanina pa itong tahimik. Siniko niya ito, kaya napatingin si Kio sa kanya nang nakakunot ang noo.

"What?" tanong ni Kio.

"Kanina ka pa ganyan. May problema?" tanong ni Clifford habang kumakain.

"May anak kami ni Aillyn, at hindi pa niya sinabi sa akin," sagot ni Kio.

Nabulunan si Clifford sa narinig at dali-daling uminom ng tubig.

"Ano?!" sigaw ni Clifford, puno ng gulat.

"Kung maka-react ka, mukhang ikaw ang papa sa ating dalawa, ah!" balik ni Kio.

Pinunasan ni Clifford ang tubig sa bibig niya.

"So, pareho pala tayong may mga nobya na may anak?" tanong ni Clifford.

"Gano'n siguro, pero hindi tayo pareho…" sagot ni Kio. "Hindi ko siya nobya."

"Anong hindi? Hindi ba nagka-anak tayo?"

"Ang bobo mo naman, professor ka pa naman," iniling ni Kio ang ulo.

"Anong bobo? Gusto mo bang kunin ko ’yang atay mo gamit ang tinidor ko?" Tinutukan ni Clifford si Kio ng tinidor.

"Tsk, nakakainis kang kausap," sagot ni Kio, sabay kuha sa pagkain at tinapos ito. "’Yung bayad mo pala dun sa pinag-obserbahan mo kay Rian?"

Napanganga si Clifford. Pati ba naman iyon sinisingil siya?

"Cut off," sagot ni Clifford.

"Huh?" tanong ni Kio, naguguluhan.

"Kunin mo ’yang kamay mo kung ayaw mong putulin ko 'yan," sagot ni Clifford habang tumitingin sa pagkain. Walang nagawa si Kio kundi kunin ang kamay at tapusin ang pagkain.

Pagbalik nila sa ospital, may dala silang pagkain. Ipinakain iyon ni Clifford kay Rian. Kaunti pa lang ang kinakain nito dahil masakit pa ang panga at ulo kaya hindi ito makapag-concentrate.

Tinitigan lang ni Clifford si Rian habang kumakain. Habang pinagmamasdan ito, naisip niyang bakit hindi sinabi ni Rian sa kanya ang tungkol kay France bago mangyari ang lahat.

"Rian?" tawag ni Clifford. Tumingin si Rian sa kanya.

"What?" tanong nito, malambing ang boses.

"Bakit hindi mo sinabi sa akin tungkol kay France noong una, bago nangyari ang mga insidente sa ’yo?" tanong ni Clifford. Imbes na tuloy-tuloy ang pagkain, bumagal ang galaw ni Rian nang marinig ang tanong.

"K-kung sinabi ko ba sa ’yo, may posibilidad bang… m-maligtas si France?" tanong ni Rian, nakayuko. Naramdaman ni Clifford na may panghihinayang siya.

"Siguro…" sagot ni Clifford. Yumuko si Rian at nagsimulang umiyak.

"I'm so sorry…" iyak ni Rian. Tumayo si Clifford at nilapitan siya. "Sorry kung tinago ko sa ’yo," dagdag niya habang nakayuko.

Niyakap ni Clifford si Rian. "Tahan na. Dumaan na ’yon, kaya… wala na tayong magagawa." Pinunasan ni Clifford ang mga luha ni Rian.

"Sorry talaga… sana sinabi ko sa ’yo na buntis ako…"
Niyakap ni Clifford si Rian nang mahigpit. Narinig niyang nanginginig ang boses nito.
"Hindi sana nawala si France."

Naramdaman ni Clifford ang hapdi sa dibdib. Kapag nakikita niyang umiiyak si Rian, hindi niya kayang tiisin. Siguro dahil naaalala rin niya ang kanilang nawawalang anak.

"Wag mo nang alalahanin ’yon…" Pinunasan niya ulit ang mga luha nito. Tumango si Rian.

"Bibigyan mo ba ako ng… c-chance?" tanong ni Rian, nahihiya.

"Huh? Anong chance, baby?" tanong ni Clifford, nagtataka.

"C-chance na maging tayo ulit," sagot ni Rian, nahihiya.

Natawa si Clifford. "Ano ka ba, hindi naman tayo hiwalay simula pa noong una," sagot ni Clifford, ramdam ang kilig sa tiyan.

"Talaga?" ngumuso si Rian.

"Oo naman, simula pa noong una, baby," sagot ni Clifford, sabay halik kay Rian sa labi. "Kaya wag ka nang lalayo sa ’kin." Ipinagdikit ni Clifford ang kanilang mga noo. Natawa si Rian.

May isang tanong na gustong itanong ni Clifford.
"Nakakaalala ka na ba sa lahat?" tanong niya, matagal nang bumabagabag sa isipan niya.

"Oo, naa-alala ko na lahat," sagot ni Rian.

"As in, lahat-lahat?" tanong ni Clifford, hindi makapaniwala.

"Ano ba, ang kulit mo!" sagot ni Rian, sabay kamot sa ulo. Niyakap na lang siya ni Clifford at hinalikan.

"I love you more, baby," sabi ni Clifford habang hinahalikan siya sa labi.

"I love you too, more, baby," sagot ni Rian, nakangisi.

Nais ni Clifford ng payapang buhay—isang buhay kasama si Rian, at walang makakagambala sa pagmamahalan nila. Nais niyang pakasalan si Rian agad.