Bakıcım BxB

7

"Aslan! Ya şimdi kafayı yiyeceğim hadi artık."

Telefondan bağıran adama yüzümü buruşturup kulağımdan uzaklaştırdım.

"Bağırma bağırma, geliyorum."
"Geliyorsun geliyorsun da daha hastane yolu var. Geç kaldık randevuya hep!"
"Kalmadık merak etme."
"Ama biraz daha gelmezsen kalacağız!"
"Emin tamam Emin. Geliyorum işte kapat hadi."
"Çabuk ol!"

Son kez çemkirip telefonu yüzüme kapatınca derin bir nefes aldım. Pimpirikli manyak.

Telefonu yan koltuğa atıp arabayı sürmeye devam ettim. Birkaç dakika içinde eve gelince arabadan inip eve geldim ve zile bastım. Kapı açılmayınca kafamı iki yana sallayıp anahtarımı çıkardım. Bana acele et diyor bir de.
Kapıyı açıp içeri girdim hızlıca.

"Emin!"
"Geldim geldim!"

Emin omzunda çanta ve kucağında Burak ile koşturarak önüme çıkınca güldüm.

"Sakin ol."
"Ay sus öf. Hadi geç kaldık hadi!"

Burak'ı kucağıma uzatınca bebeğimi tutup bastırarak öptüm yanağından. Çocuğu lahana gibi giydirmiş manyak.

"Hadi."

Beraber evden çıkıp arabaya bindik. Oturmadan Burak'ı da koltuğuna bırakıp yerime geçtim.

"Ay hadi hadi!"
"Emiin."
"Efendim?"
"Sakin ol lütfen. Gidiyoruz işte."

Arabayı çalıştırıp sürmeye başladım hemen. Emin ise arkada oturduğu için Burak ile ilgileniyordu. Uzun uzun söylenmelerle geçen yolun ardından nihayet hastaneye gelince arabadan indik. Emin Burak'ı alırken onu bekledim. Hastaneye girince de ezbere bildiğim yolda ilerledim.

"Nereye?"
"Aşı olmaya işte."
"Onu biliyoruz herhalde."

Kapının önüne gelip yukarıdaki ekrandan sıraya baktım. Burak'ın sırasına gelene kadar iki kişi vardı.

"Oh yetiştik."
"Herhalde yetiştik boşuna telaş yaptın zaten."

Burak'a dönüp elini tuttum ve öptüm. Hastaneye girdiğimiz gibi sanki ne olacağını bildiğinden gerilmişti ve mutsuzdu.

"Şimdiden hazır ağlamaya."
"Ay çok ağlamaz umarım."
"Bakacağız."

Kısa bir süre sonra sıra Burak'a gelince hep beraber içeri girdik. İçeride Burak'ı kucağıma aldım. Emin üzerini çıkarırken Burak yüzünü buruşturdu bile.

"Şş bir şey yok miniğim."

Burak bana bakıp dudaklarını büzünce gülerek eğilip boynundan öptüm ve yanağını sıktım.

"Eveet, hazırsa hemen yapalım."
"Bacağından mı olacak?"
"Evet."
"O zaman eşofmanını çıkaralım bir dakika lütfen."

Emin onunla uğraşırken Burak dokunmasını istemiyor gibi uzaklaşmaya çalışıp bana daha da yaklaşınca belinden tuttum sıkıca.

"Bebeğim benim."

Hemşire oturduğu sandalyede kayarak gelip yanıma iki tane iğne bırakınca onlara baktım.

"Önce damlayı yapalım."

Ayağa kalkıp elinde ampulle geldi. Burak'ı kendimden uzaklaştırıp ona doğru çevirdim. Burak'ın yanaklarından tutup ağzını açmasını sağladı ama Burak huysuzluğu üzerinde olduğu için kendini geri çekmeye çalışmıştı.

"Aslan..."
"Ben yapsam onu olur mu? Çünkü şu an zaten huysuz size izin vermeyecek."
"Bi deneyelim bakalım."
"Emin yardım etsene."

Emin hemen gelip Burak'ı benden alınca geri kucağıma gelmek için bana uzanmıştı. Ama almak yerine yanağını tuttum hemen.