Reincarnation Series: Mafia Daughter [UNDER REVISION] [REWRITING]

CHAPTER 8

Chapter 8: The Silent Fiancée

Tahimik ang buong mansion nang umagang iyon. Ang tanging naririnig ko lang ay ang huni ng mga ibon sa labas at mahinang pag-ihip ng hangin na dumadaan sa mga bintana. Parang walang nangyaring pahirap na trial sakin kagabi, ramdam ko pa rin ang bigat ng katawan ko sa bugbog subalit parang may dumagdag na enerhiya naman sa katawan na hindi ko maipaliwanag.

[System recovery: 96%. Estimated stabilization in 3 hours.]

Tumango ako habang binubuksan ang kurtina, tanaw ko ang araw  na unti-unting sumisilip sa malayo, sinasapawan ang lamig ng umaga. “Mic, kahit kailan hindi ka nagpapahinga no?”

[Efficiency must be maintained, Host. You survived the System Test—your stats will be available once full stabilization is complete.]

Tumango ako. “I’ll wait. Pero for now, kailangan ko munang huminga ikaw din magpahinga ka.”

Nagpalit ako ng simpleng damit, isang white house dress at sinuot ko sa dry rack ang natipuhan kong white flip flops. Pagbaba ko, wala masyadong tao sa main hall. Marahil ay abala na ang bawat isa sa kani-kanilang tungkulin. Sa halip na dumiretso sa training area, naglakad ako papunta sa likod ng mansion, kung saan matatagpuan ang Montesserri Garden.

Ang hardin na parang paraiso, kung malamig sa loob ng mansion dahil sa mga tao iba naman dito sa labas dahil sa garden na to, malawak, puno ng rosas, liryo, at mga halaman na halatang pinili nang maingat hindi rin pamilyar sakin ang ibang klase ng halaman na meron dito pero bumagay yon kada espasyo. May maliliit na pathway na gawa sa marmol at fountain sa gitna, na may ukit ng parehong vined serpent ng crest namin at yong malaking puno na may mga baging. Sa gitna ng katahimikan ninamnam ko ang hangin na sumasalubong sa akin, ito lang ang lugar dito kung saan ka makakahinga, wag ka nga lang pumunta sa dulo may mas malawak na maze don.

[Observation: stress levels decreasing. Environment beneficial to Host’s recovery.]

Bahagya akong napangiti dahil don, pati ata hormones ko sasabihin niya.

Ngunit hindi pa man ako nakakaikot sa fountain, napansin kong may nakaupo na roon, isang lalaking naka-itim na suit at mukhang hindi taga-rito. Long braid hair na medyo naka-tali, malamig ang tindig nito pero maayos ang postura. Hawak niya ang isang libro, pero halatang hindi naman binabasa parang mas gusto lang niya hawakan, nakabaliktad kasi ang cover ng book.

Napahinto ako. “Visitor?”

[Facial recognition active… Match found: Zeiyro Voldigould. Heir of the Voldigould Alliance. Relationship status: engaged by family arrangement.]

“What?” halos pabulong kong sabi. “Engaged?”

[Affirmative. Alliance arranged three years ago. Activation delayed until both parties reach of age.]

“Ano raw? Hindi man lang ako sinabihan—” hindi ko na natapos dahil napatingin siya sa direksyon ko.

Tahimik kaming nagtitigan at ramdam ko agad ang bigat ng presensiya niya. Walang reaksyon ang mukha niya at parang pinag-aaralan ako non. Bakit hilig mambasa ng mga tao rito.
“You must be... Xavirae Montesserri?” Mahinahon niyang tanong sa mababang boses at kontroladong tono.

“Maybe.” Sagot ko halos awtomatikong lumabas yon sa bibig ko at di na napigilan. “By the way, who's asking?”