Reincarnation Series: Mafia Daughter [UNDER REVISION] [REWRITING]

CHAPTER 10

Chapter 10: The Garden Walls

Pagkatapos ng di ka aya ayang hapunan, tahimik na naglakad si Xave palabas ng mansion papuntang hardin kung saan ang takbuhan niya pag magulo ang iniisip. The word engagement kept echoing in her head na parang isang utos na hindi niya pwedeng tanggihan.

Malamig ang simoy ng hangin at maliwanag ang buwan sa kalangitan. The vines on the brick walls swayed gently with the wind and the whole place look peaceful...... almost too peaceful.

Naupo siya sa stone bench sa ilalim ng malaking puno. Masyadong tahimik ang paligid kaya dumagdag yon para mag isip siya ng kung ano ano. Hindi siya galit sa desisyon ng ama niya kaya nga lang hindi rin siya masaya. And as always she feels...... empty.

Biglang lumabas ang holographic screen sa peripheral vision niya.

[Heart Rate: 104 bpm]

[Emotion Level: Unsteady]

[Would you like to activate Calm Mode?]

Napailing siya nang may ngiti. “No need, Mic. I'm fine. Just thinking.”

[Acknowledged.]

Napatingin siya sa paligid habang dinadamdam ang malamig na hangin. This Montesserri garden is a paradise but aside from that there's no freedom at all. It makes me puke kasi ang bait nilang tingnan, are they twisted or what? Is my siblings like that too? It's giving me goosebumps.

What the hell did I get myself into.

Everything is silent hanggang sa may boses akong narinig mula sa likod ko.
“Nice night to think too much.”

Agad siyang napalingon dahil don. Isang lalaki ang nakatayo sa may lilim ng mga halaman. Matangkad, magulong buhok, at parang di natutulog na mata sa itim ng eyebags.

“Who are you?” Tanong niya agad sa malamig na tono.

Ngumiti lang ang binata at nagkibit balikat. “Just someone passing by.”

“Passing by?” Tinaasan niya ito ng kilay. “In the Montesserri garden? Hindi ka naman siguro naliligaw.”

Bahagyang natawa ang binata. “Maybe I did. Or maybe I was just curious.”

Lumabas siya sa madilim na parte ng mga halaman at nasinagan siya ng liwanag galing sa buwan. Maayos naman ang suot niyang white sweater at itim na pants, mahinahon din siyang kumilos pero hindi maitatago ang kakaiba niyang presensiya na ngayon ko lang naramdaman. Hindi siya ordinaryong bisita.

“Curious about what?”

“About you.” Diretsang sagot ng binata. “You looked like someone who wanted to dissappear a while ago.”

Natahimik si Xave dahil don, hindi niya alam kung maaliw ba siya o maiinis. “You have a strange way of starting conversations.”

“Maybe?” Sagot nito. “But it worked, right?”

Napailing siya sa naging tugon nito pero hindi na rin siya nagsalita. Pinabayaan niya itong nakatayo. Hindi naman ito nakakaistorbo sa iniisip niya. Hindi rin naman nakaka asiwa ang presensiya nito.

“Hindi ba dapat nasa loob ka na? Anong oras na.” Tanong nito.

“I needed air.” Nakapikit niyang ani. “Too many eyes inside.”

“Ah. That atmosphere.” Baliwaleng ani ng binata habang nakapa mulsa na parang alam na alam niya kong anong tinutukoy ko.

Napatingin si Xave sa kanya. “You talk like you know this family.”

Ngumiti lang ito tsaka nagkibit balikat. “Maybe I do. Or maybe I’ve seen enough to understand how it works.”

Bumuntong-hininga si Xave. “Then you probably know their twisted rule.”

“That family stuff.” Tugon ng binata. “Classic.”

Kapagkuwan pareho silang natahimik at ninamnam ang malamig na hangin.

“Do you believe in that rule?” Tanong ni Xave pagkatapos ng ilang segundo.

The man looked up at the moon before answering. “I believe in loyalty. But not when it means losing yourself.”

Napatigil siya. Hindi niya alam kung bakit pero parang tumama ang mga salitang iyon sa kanya.

Bago pa siya makasagot, tumalikod na ang lalaki. “Nice meeting you, Aine Xavirae Montesserri.”

Napakurap siya. “Wait—how did you know my—”

Pero paglingon niya, wala na ito.

Bumalik sa dating katahimikan ang hardin.

[Mic: Unregistered entity detected earlier. Unknown identity.]

“Yeah.” Bulong niya. “I noticed.”

[Would you like me to track?]

“No.” Sagot niya. “Let it go for now.”

Tumayo siya at tumingin sa mataas na pader ng hardin. Ang mga baging na  gumagapang paakyat ay parang gustong tumakas din.

Huminga siya nang malalim at dahan dahang naglakad pabalik sa mansion.

[System note: Unknown variable added to timeline.]

[Proceed with caution, Host.]

Ngumiti siya ng mahina. “Too late for that, Mic.”

Authors rants: Hello done rewriting chapters 10, enjoy reading, to the readers of my beloved story and to those who voted, thank you so much, mwah mwah.

..........
MoonSaviere