၁၀

8 0 0
                                    

ရာဇဝင္ထဲက အခ်စ္ ..

ဒီပါ ဗညားကိုမေတြ႕သျဖင့္ စာလိပ္မ်ားကိုယူ၍ ေရခ်ိဳးေဆာင္မွ နန္းေဆာင္ဆီသို႔ ျပန္လာခဲ့လိုက္သည္ ။ ထိုသို႔ လမ္းေလွ်ာက္လာရင္း စားဖိုေဆာင္အလြန္သို႔ေရာက္ေသာအခါ ဒီပါစိုက္ထားသည့္ ႏွင္းဆီပင္မ်ားအနားတြင္ မတ္တပ္ရပ္ေနေသာ ဗညားကို ေတြ႕ရသည္ ။ ဗညားကို ႐ုတ္တရက္ေတြ႕လိုက္ရေသာေၾကာင့္ ဒီပါ ၿပဳံးလိုက္ၿပီး

" ဗညား "

ဟု ေအာ္ေခၚလိုက္သည္ ။ ဒီပါ့ေအာ္ေခၚသံကိုၾကားေသာအခါ ဗညားက လွည့္ၾကည့္သည္ ။

" မေျပာမဆိုနဲ႕ဘယ္ေပ်ာက္သြားတာလဲ .... ငါမင္းကိုလိုက္ရွာေနတာ "

ဒီပါ ပါးစပ္မွေျပာရင္း ဗညားအနားသို႔ ေလွ်ာက္သြားလိုက္သည္ ။ ဗညားက အနားသို႔ေရာက္လာေသာ ဒီပါ့ကို တစ္ခ်က္ၾကည့္ကာ ျဖတ္ကနဲမ်က္ႏွာလႊဲသြားသည္ ။ ထို႔ေနာက္

" ကြၽန္ေတာ္မ်ိဳးေတာင္းပန္ပါတယ္ မင္းသား "

ဟု ေျပာသည္ ။ ဗညားေျပာလိုသည္ကို ဒီပါ နားမလည္ေသာေၾကာင့္

" ဘာအတြက္ေၾကာင့္ မင္းကငါ့ကိုေတာင္းပန္ရတာလဲ "

ဟု ေမးလိုက္သည္ ။ သို႔ေသာ္ ဗညားက ဒီပါ့ေမးခြန္းကို ျပန္မေျဖ ။ ျပန္ေျဖရမည့္အစား ဒီပါ့ကို တင္းၾကပ္စြာဖက္လာသည္ ။ ဗညားက ႐ုတ္တရက္ဖက္လိုက္ေသာေၾကာင့္ ဒီပါ လန့္သြားကာ လက္ထဲတြင္ကိုင္ထားသည့္ စာ႐ြက္လိပ္မ်ား လြတ္က်သြားသည္ ။ ဗညားက ဖက္ရင္းႏွင့္

" ကြၽန္ေတာ္မ်ိဳးရဲ႕ရိုင္းျပမႈကို ခြင့္လႊတ္ေပးပါ အရွင့္သား "

ဟု ဆိုကာ ဒီပါ့လည္ပင္းကို ခပ္ဖြဖြနမ္းသည္ ။ ဒီပါ ဗညားကို ဘာစကားမွျပန္မေျပာမိပဲ ၿငိမ္သက္ေနမိသည္ ။ မိနစ္အနည္းငယ္ၾကာေသာအခါမွ ဒီပါ့ကို လႊတ္ေပးၿပီး ေျမႀကီးေပၚတြင္ဒူးေထာက္ထိုင္ကာ

" ကြၽန္ေတာ္မ်ိဳးကို အျပစ္ေပးေတာ္မူပါ "

ဟု ေျပာသည္ ။ ၾကမ္းျပင္ေပၚတြင္ ဒူးေထာက္၍ထိုင္ေနေသာ ဗညားကို ဒီပါ စကားတစ္ခြန္းမွမဆိုမိပဲ ေနရာမွ ထြက္လာခဲ့လိုက္သည္ ။

ရာဇဝင္ထဲက အခ်စ္ ... / ရာဇဝင်ထဲက အချစ် ... (14)Donde viven las historias. Descúbrelo ahora