LAST DATE

Chapter 23

Hoş geldiniz.

Medya: Pera Ahıskalı

Twitter da #Lastdate etiketiyle yorumlarınızı ve düşüncelerinizi benimle paylaşmanızı bekliyor olacağım.

Beğenmeyi ve yorum yapmayı unutmayın.

Beni buradan da takip edebilirsiniz bazen bölüm bildirimi gelmiyor linki paylaşıyorum.

Kitabı okumasını istediğiniz bir arkadaşınızı buraya etiketleyebilirsiniz.

Uzun bir bölüm oldu yorumlarınızı eksik etmeyin olur mu?

Keyifli okumalar...

✨

Son bir haftam güzel bir rüya gibi geçiyordu. Her sabah Feza ile beraber okula gidiyor, aynı sırada oturuyor, beraber eğlenceli vakitler geçiriyorduk. Sanki birden hayatıma sihirli bir değnek değmiş ve kendimi bir kitabın başrolünde bulmuştum. Böyle hissetmemin en büyük nedeninin Feza olduğunu biliyordum. Bana hayatındaki en önemli şeymişim gibi davranıyor, benimle hayal edemeyeceğimden de güzel bir şekilde ilgileniyordu.

Feza benim sevgilimdi.

Hayatımda ilk kez bu kadar mutluydum. Ayaklarım yere basmıyor gibiydi. Her sabah okula gitmek için daha da heyecanla hazırlanıyordum. Aşk beni değiştirmişti. Sanki hiç ölmeyecekmiş gibi yaşıyordum.

Beni öldüreceğini sandığım aşk beni mutlu biri yapmıştı.

Kaç gün sürerdi bu mutluluk bilmiyordum. Yarınımın garantisi olmasa da her anımı dolu dolu yaşamak istiyordum. Feza'ya hastalığım hakkında henüz bir şey söylememiştim. Öğrendikten sonra bana olan tutumunun değişmesinden korktuğum için dilimin ucuna gelen anlarda hep cesaretim kırılıyordu. Şu an her şey o kadar güzeldi ki ilk defa hasta biri gibi değilde normal insanlar gibi hissediyordum. İlk kez. Hasta olduğumu öğrendiği gün o da annem gibi davranırsa buna dayanamazdım. Hasta kalbimin gölgesi ilişkimizin üzerine düşsün istemiyordum.

Bazen ona haksızlık yaptığımı düşünüyordum. Özellikle de içinde benimde olduğum hayallerini anlatırken ona yakında öleceğimi söyleyememek çok zordu.

Bir gün aşk masalımızın sonu gelecekti biliyordum. O zamana kadar Feza ile güzel anlar yaşamak hayatın bana vereceği son hediyeydi belki de. Yine de öleceğinizi bile bile birisini sevmek fırtına öncesi o tatlı esinti gibiydi. Kasırgaya yakalanacağınızı bilseniz de o güzel havanın tadını çıkarmak istiyordunuz.

Sabahın erken saatleriydi. Bugün yine Feza ile birlikte okula gidecektik ve her zaman buluştuğumuz parktaki bankta oturmuş onun gelmesini bekliyordum. Başımdaki bereyi ellerimle çekiştirerek üzerimdeki monta sarıldım. Aralığın sonlarındaydık yeni yıla çok az bir zaman kalmıştı. Zaman çok hızlı akıyordu. Hele Feza ile birlikteyken günün ne ara geçtiğini anlamıyordum. Ona doymak mümkün değildi zaten de durduk yere soğuktan kızaran burnumu sızlatan bir hüznün içime doğmasına engel olamamıştım.

Aniden gözlerimin önüne uzatılan bir dal beyaz gülü gördüğümde yüzüme kocaman bir gülümseme yer edindi. Peşinden yanağıma konan bir öpücükle gülümsemem şapşal bir sırıtmaya evrilmişti.

"Günaydın dünyanın en güzel sevgilisi," dedi Feza ve nemli dudaklarının bu sefer diğer yanağıma bastırdı. "Benim güzel sevgilim."

İçimi titreten ses tonu öylesine karizmatikti ki tüm gün onu dinlesem asla sıkılmazdım. Gözlerimi aşk sarhoşluğuyla kırpıştırıp, ayağa kalktım ve birkaç adım atarak onun sıcacık göğsüne başımı yasladım.