Chapter 4

2.8K 351 18
                                        

Hot search ပေါ်ကိုရောက်သွားပြီ

(Unicode)

ဇန်နဝါရီလအကုန်တွင် တက္ကသိုလ်မှာ ပိတ်ရက်တွေတစ်ရက်ပြီးတစ်ရက်ရှိနေသည်။ လုဝမ်ရှင်းရဲ့အတန်ဖော်က ပိတ်ရက်စပြီး ‌ဒုတိယနေ့ကတည်းက အိမ်ပြန်သွားခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးအခန်းဖော်ပြန်သွားပြီးတဲ့နောက် လုဝမ်ရှင်း အိပ်ဆောင်ထဲမှာပုံဆွဲဖို့ရာ စီစဉ်နေသည်။

သူ့မှာအလုပ်မရှိတဲ့အချိန်တွေမှာဆိုရင် ‌အဆောင်မှာစာမူတွေလက်ခံပြီး အပိုဝင်ငွေရှာလေ့ရှိသည်။

သူ ရသစုံရှိုးအတွက်အင်တာဗျူးဖြေခဲ့တာ နှစ်ပတ်တောင်ကြာသွားပါပြီ။ ဒီအတောအတွင်းမှာ သူဘာသတင်းမှမရခဲ့တာကြောင့် သူအစားထိုးခံလိုက်ရဖို့ရှေ့ပြေးနိမိတ်လို့ ယူဆခဲ့ပါသည်။

အဲ့ဒီနောက်မှာတော့ သူအမည်မသိလူတစ်ယောက်ဆီက ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုတစ်ခုရရှိခဲ့ပါသည်။

"Hello, လုဝမ်ရှင်းလားမသိဘူး"

တခြားလုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေကလဲ သူ့နာမည်ကိုပဲခေါ်ကြတာကြောင့် လုဝမ်ရှင်းမအံ့ဩသွားပဲ ပြန်ဖြေလိုက်ပါသည်။ "ဟုတ်ပါတယ်"

"Hello , မစ္စတာလု ကျနော်က ကုယန့်ရှန်းရဲ့မန်နေဂျာ ရှန့်ချောင်းပါ။ ကျနော်တို့ လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်ပတ်ကမင်းရဲ့ကုမ္ပဏီမှာဆုံခဲ့တယ်လေ"

လုဝမ်ရှင်းပြန်မဖြေပဲ တစ်ဖက်ကဆက်ပြောမှာကို စောင့်နေလိုက်သည်။

"မစ္စတာလု စာချုပ်ကိုဖျက်သိမ်းဖို့ရာ အစီအစဉ်ရှိပါသလား?"

လုဝမ်ရှင်း စက္ကန့်အနည်းငယ်လောက်တိတ်ဆိတ်သွားပြီး "ခင်ဗျား ဖုန်းမှားနေတာများလား?"

ရှန့်ချောင်းတစ်ယောက် လုဝမ်ရှင်း အဲ့ဒီလိုမျိုးပြန်ချေပလိမ့်မယ်လို့မထင်ထားတာကြောင့် ခဏလောက်တိတ်ဆိတ်သွားပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ကျနော်မမှားပါဘူး မစ္စတာလု ကျနော့်မှာ တခြားအဓိပ္ပာယ်လဲမရှိပါဘူး။ မင်းအကူအညီလိုနေလားပဲ မေးချင်တာပါ"

"မလိုပါဘူး ကျေးဇူးပါ" လုဝမ်ရှင်း စိတ်မဝင်စားစွာငြင်းလိုက်သည်။

ဖျော်ဖြေရေးနယ်ပယ်ကအနားယူပြီးတဲ့နောက်မှာ အစစ်အမှန်သခင်လေးတစ်ယောက်ဖြစ်လာတယ်Where stories live. Discover now