Elzem: Leyla Gecesi

6. Bölüm

Oy verdiyseniz keyifle okuyun ve benimle satır aralarında buluşun 🥺♥️

...

Akın'ın attığı o mesaja öylece baktım kaldım. Onun bana ilk söylendiği o an olmazlarda dahil bir sürü şey düşünmüştüm lakin böylesi bir adam olabileceğini hiç düşünmemiştim. Dışarıdan bakıldığında çok daha ağır başlı olduğundan bu halleri bir rüya gibi geliyordu. Aniden açılan kapıyla telefonumda ki bakışlarımdan sıyrılıp telefonu yatağın üzerine bıraktım.

"Baban yattı. Gel içeri de anlat hadi."

Annemde ki merak öylesine çoktu ki en ince ayrıntılarına kadar bu gece sormazsa asla rahat etmeyecekti.

"Sabah konuşsak." Dedim yorgun yorgun, kaçamayacağımı bile bile.

"Leyla!" Diye göz belertmesiyle ayaklarımı sürüye sürüye götürdüm. Peşimden o da geldi. Babamın uyumasına rağmen oturma odasının kapısını yine de her ihtimale karşı kapatmıştı. Tekli koltuğa kurulup bacaklarımı da karnıma çektim.

Annem hemen karşıma otururken meraklı bakışlarını bana dikmişti. Karşılıklı boş boş bakıştık bir süre ve en sonunda "E anlatsana!" Diye cırladı desem yeri olacak bir sesle yükseldi.

"He şey.." diyerek daldığım boşluktan kendimi çıkararak "öyle görüştük işte." Dedim.

Annem bu detaylarla yetinmemiş her bir detayı tek tek sormuştu. "Nasıldı? Yanlış bir şey dedi mi hiç? Efendi çocuk gerçi zannetmiyorum."

Annemin Akın sevgisi çok ayrı boyuttu. 24 senelik kızına böylesine güvenmezken onu bir ayrı tutuyordu. Başımı iki yana sallayarak "yok güzeldi." Dedim. "Konuştuk işte baya. Hayatını yoluna koymak istiyormuş, eski defterleri kapatmış. Beni tanımak istiyormuş..'' Karamsarlığa düştüm kısa bir an. ''Yani öyle anladım, bilemiyorum."

Yüzü güldü hemen. "Bak dedim ben sana." Dedi haklı çıkmanın verdiği gururla "eski defterler kapanmış, seni de istiyor madem e senin de gönlün varsa olur bu iş."

Kapıldığı bu hayal alemini en uçlarda yaşamasına üzüldüğümden. "Anne!" dedim. Sonuç olarak henüz kesinleşmiş bir şey yoktu. Biz Akın ile tanışma yolundaydık ve sonucun kesinliği yokken annemin her şey olup bitmiş gibi davranması beni geriyordu.

O da bendeki bu hali fark edince vazgeçmeyeyim diye "tamam tamam, sustum." Dedi.

"Kesin bir şey yok zaten daha. Bir süre birbirimizi tanıyacağız." Bunları söylerken çekinerek söylüyordum. Daha düne kadar olmaz dediğim adamla şimdi o yolda ilerliyordum.

Başını sallayarak "tanıyın tanıyın." Dedi. "Bize de işte bugün senden sonra Meryem teyzen geldi. Bu kardeşinin oğlu var ya Hasan."

"Eee..." dedim. Hasan'ı tanıyordum ama bizim evde adının neden geçtiğini anlamamıştım.

"Askerden gelmiş etmiş. Öğretmen çocuk. Bilirsin zaten sen. Tanıyorsunuz birbirinizi."

"Ne olmuş Hasan'a?"

O ağzında evirip çevirdiği baklayı sonunda çıkardı ağzından.

"Seni istiyorlarmış."

Ben şiddetle karşı çıkacakken annem lafı ağzıma tıkadı. "Ama merak etme ben geri çevirdim."

Ben yine de sıkıntılı bir soluk bıraktım aramıza. Hasan ile muhabbetimiz vardı ve ben hiç ona o gözle bakmamıştım. Böyle arkamdan iş çevirmesi hiç hoşuma gitmemişti. Annem yerine keyifle kurulurken "işte benim kızımın da taliplisi hiç bitmiyor maşallah." Dedi.