Oy verdiysek keyifle okuyunn♥️
....
Gördüğüm fotoğrafla aklıma tek bir isim geldi. Akın.
Akın yapmıştı bunu. Öyle çok inceledim ki tepeden düşen Merve'nin bildirimlerine bile bakamadım. Sonra yine de düşüncemi doğrulatmak için "Kim yapmış bunu?" Yazdım Merve'ye.
Merve Yazıyor...
Kimden: Merve
Mesaj: Bilmiyorum ki sadece fotoğrafı göndermişler.
Şüphelerimi doğrulayacak tek bir isim vardı. Yerimden hızla kalkarak Akın'ı aradım. Odada bir o yana bir bu yana dolanırken çalan telefon açılmadıkça tırnaklarımı yemeye başladım. Hiçbir şey demeden telefonu kapatınca anlamıştım zaten bir şeyler yapacağını ama bu kadarını tahmin etmemiştim. Son çalışta açılan telefonda gayet sakin bir ses "efendim" dedi.
Sanki tüm öfkesi dinmiş gibiydi. İlk aradığında ki o halinden eser bile yoktu.
"Akın" dedim panik, tedirgin bir halde. Cümlelerimiz birbirine çarptı.
''İyi misin Leyla?''
''Samet'in o haliyle senin bir ilgin var mı?"
Samet'in halinden ziyade Akın'ın düşeceği hal ve sonrasının sıkıntısı benim içimi kaplarken onun da tek ilgilendiği benim nasıl olduğum oldu. Biz tek bir derdin içinde ikimizde birbirimize yandık, kavrulduk.
Derin bir solukla oturduğum yatakta ne diyeceğimi bilemedim. ''Ben iyiyim.'' Dedim iyi olmadığım halde. ''Sen?''
Sen iyi misin değil de bundan sonra da iyi olacak mı sorusunu da içeriyordu aslında sesimin tonu. Ben adım gibi emindim ki Samet böyle susup kalmayacaktı.
Ne iyiyim dedi ne bundan sonrası iyi olacak dedi. Daha önce söylediği gibi sen bir ihtiyaçsın derken yine onun muhtaçlığıymış gibi "Dışarı çıkabilir misin?" diye sordu. ''Seni bugün gördüğümde ağlıyordun. Şimdi iyi olarak görürsem ben de iyi olacağım.''
Yüreğinin endişesi benim yüreğimde sevdayla büyüdü sanki. Yüzüme oturan o buruk tebessümün burukluğu yaşanılanlara tebessümü Akın'dan sebepti. "Bilmiyorum ki.'' Dedim aklımda türlü türlü düşüncelerle çıkmanın yolunu ararken. ''Yani sanırım biraz çıkabilirim."
"Tamam o zaman. Aşağıda ki sapakta seni bekliyorum."
"Tamam." diyerek telefonu kapattım. Siyah pantolon ve siyah bir tişört giyerek salona ilerledim. Babamın içeride televizyon izlediği her olaya yorum yapmasından belli oluyordu. Hele bir de futbol programıysa. O kendini o kadar kaptırmışken beni görmesi imkansızdı ama ben yine de parmak uçlarımda yürüyerek ütü yapan annemin yanına gittim sessizce. Dudaklarımı kemirirken doğru cümleleri arıyordum.
"Anne" dedim tereddütle. "Yarın bütün evi temizlesem diyorum inceden."
Yandan bakışları beni bulduğunda "ne istiyorsun?" Diye sordu. Aslında eskiden bu denli zor değildi dışarı çıkmalarım ama ablam akşam karanlığında bir kazada ölünce bizim evde işler istemsizce değişmişti.
"Şey... Akın biraz yanıma gelir misin dedi. Gidebilir miyim? Çok durmam zaten."
Annem normalinde izin vermeyecekken konu Akın ve ona olan güveni olduğundan çok da dert etmedi.
''Bakıyorum da Akın'ın adı geçine yüzünde güller açıyor. '' İmalı gülümsemesi beni buldu. "Hem sen az önce Merve için ağlamıyor muydun?"
ŞİMDİ OKUDUĞUN
Elzem: Leyla Gecesi
Romance"Leyla!" Günlerin yer değiştirdiği o saatlerde, gecenin en karasında, bir ruhun kilitli kalmış sokaklarındaydık. "Burada ne arıyorsun?" Başkası için kül olan bir yüreğin yeniden yanacağını düşünmezdim ona kadar. Sigaranın külünün düştüğü zeminde a...
