BABA VE KIZI

0.9 - CAN BAĞI

"Lily! Burada ne işin var?"

Kubi, Fabrio'nun silahını aldıktan sonra Beril bıçağı boynundan çekerek onu hafifçe öne itti. "Adını doğru söylemişsin ama silahla içeri dalan biri için abin öyle konuşmaya gelmişe pek benzemiyor ha ne dersin Lily."

"Kabı açıktı ve mırıltılar duydum. Öyle hu hu komşu komşu diyerek girmemi mi bekledin?" dedi Fabrio. "Seslendim üstelik." Arkasındaki Beril'le gözleri buluştu. Aradığı kişi tam da oydu.

"Bilmem! Sonuçta babamı o mahzenden kaçıran sendin. Gördüm seni.!" Beril onu görmüştü ve şimdi sakince konuşmasının sebebi ise o gün kaçmasına izin verdiğini bilmesiydi.

"Beril Yurter sen misin?" dedi Fabrio. Emin olmak istiyordu. "Ya da Avcı mı demeliyim." Odadaki adamlar ayakta dimdik dururken kendinden emin rahat tavırlarını korumuştu.

"Sala kardeşler! Coşkun'la iş yapan italyan liderinin çocukları! Beni neden arıyor acaba?"

Beril'in gerildiğini anlayan Metin araya girerek "Haldun Yurter nerede?" dedi. Sorduğu soru üzerine Fabrio ona bakarak kaşlarını çattı. "Önce kardeşimi çözün öyle konuşalım."

"Kardeşine zarar vermeyiz merak etme. Sen burayı nereden buldun onu söyle." Metin kızın ağzını çözerken ona zarar vermeyeceğini göstermeye çalışıyordu. Zararsız küçük bir kızı incitmezdi.

"Yaşlı Kurt bizzat kendisi söyledi."

"Neden sana güvensin?" diye sordu Ramazan öne gelerek.

"Çünkü asıl amacımız kızını annesine kavuşturmak. Yani Meltem Sala kızını istiyor.!"

Duyduğu şey karşısında ne diyeceğini bilemeyen Beril şaşkınlıkla ona bakıyordu. Kızını mı? Benim annem öldü diye içinden geçirdi. Bu imkansız.

Aynı şoku yaşayan ama bunu yüzünde belli etmeyen Metin "Bir dakika. Bir dakika. Anlamadım. Meltem yenge yaşıyor mu?" dedi. "Meltem Sala mı dedin sen?"

Metin ağzını çoktan açmasına rağmen dilini yutmuş Lily "Evet. Beril yüzünden buraya geldik ve saçma bir şekilde pençesini göstermeyi bıraksa da gitsek. Ve şu elimi biri çözsün" diyerek sessizliğini bozdu.

Beril histerik bir kahkaha atarken "Siz benimle dalga mı geçiyorsunuz" dedi. "Benim annem öldü! Babamı da sen bana getireceksin Sala oğlu.!!". (Aman salako canım salako hahahaha)

Fabrio'nun üzerine yürürken Metin onu durdurdu. Temkinli biriydi. "Kubi kızı çöz. Ben onlarla gidiyorum siz burada bekleyin."

"Metin amca saçmalama. Bu herife nasıl inanırsın?!!"

Beril'in çıkışı üzerine Fabrio "Eğer kötü bir niyetim olsaydı buraya tek gelmez ve seni almak için bu kadar dil dökmezdim babasının bal porsuğu!" dedi. Haldun'dan öğrendiği aralarındaki bu özel bağı kullanarak duygusuna oynamıştı.

"Sen!" dedi Beril. Ona daha fazla yaklaşarak "Sen babamın bana nasıl seslendiğini nereden biliyorsun?!"

Fabrio gözlerinin içine kenetlenirken o dik başlı kız gitti şimdi kedi yavrusu gibi bana bakıyor diye düşündü. "Güvenmiyorsunuz bana. Kabul. Amcan benimle eve gelsin. Sonrada sen."

"Eğer ona bir şey olursa, seni bulur kendi ellerimle öldürürüm.! Aklının bir köşesinde bulunsun ve sakın bu laflarımı küçümseme!"

"Hiç öyle bir şey yapmam asi kız" dedi Fabrio gülerek. Terden yüzüne yapışmış saçlarına bakarken bu kadar kırılgan görünüp nasıl dik başlı olabildiğini sorgulamıştı.

Kubi aralarına girip Fabrio'yu geri adım attırırken "Hadi al kardeşini" dedi. Beril'in duygularıyla oynaması sinirini bozmuştu.

Kardeşini alan Fabrio ona senle sonra konuşacağız bakışı atmıştı. Eğer gelip onları uyandırmasaydı daha sağlıklı bir konuşma olabilir, silahla içeri dalmak zorunda kalmamış olurdum diye düşünüyordu.

Ramazan Beril'in yanına gelip omzunu tutarken "Merak etme adamlarıma takip etmeleri için haber yolladım" dedi. "Bir şey olsa da en azından yerlerini bilmiş oluruz." Hararetli konuşmadan uzaklaşıp kendince tedbir almıştı Ramazan.

Onlar gittikten sonra yelkenleri suya indiren Beril yeni aldığı bilgi üzerine güvende olmaları dışındaki bir gerçek içini kemiriyordu. "Annem gerçekten yaşıyor olabilir miydi?"

"Sabır güzel kızım. Sabır. Yakında öğreniriz." Abisinin kızı olması yanında kız çocuklarını çok seven Ramazan Beril'e çoktan alışmıştı.

Kan bağımı? Hayır! Can bağı...

Medya: Ramazan Yurt