BABA VE KIZI

1.7 - YENİ BİR SIR

Ne dost ne düşman...

"Bu duygusal seli bölmek istemezdim. Tüh!" Sahte bir anlayışla konuşan Dani baba ve kızın dikkatinin dağınık olmasından faydalandığı an adamlarıyla bahçeyi kuşatmıştı. "Haldun bizimle geliyorsun. Seninle tanışmak isteyen biri var" dedi.

Beril sinirle yerinden fırlarken babası elinden tutarak sakin davranması gerektiğini hatırlattı. Çünkü eli silahlı adamlara karşı kazanacağı zafer ancak aklıyla olabilirdi. "Emrin olur. Başka isteğin var mı Dani Bey!"

"Dost mu düşman mı?" diyerek ayaklandı Haldun. Kızının elinden çekerek onu bir adım gerisinde tutuyordu.

"Ne dost ne düşman diyelim."

"Sen bence bir şey deme Dani! Hem Fabrio'nun bundan haberi var mı?" diye soran Beril ne annesinin ne de Fabrio'nun bundan haberdar olmadığını düşünürken Dani'nin kim için evi bastığını merak etmişti.

"Karışmasan iyi olur Beril. Sala Hanım için az da olsa hatırın var."

Dani adamlarına işaret verirken Beril eli kolu bağlı olmanın sinirini yaşıyor, bu kadar adama karşı şansının olmadığını o da biliyordu. "Ne saçmalıyorsun sen ya. Babamı hiçbir yere götüremezsin!"

"Kızımın canı yanmasın diye hır gür çıkarmadan sizinle geleceğim. Adamlarını geri çek!"

Haldun'un sözleriyle dediğini yapan Dani huzursuz tavrı ile bacağını sallayıp duruyordu. Karşındaki adamın her an bir şey yapabilme potansiyeli ile gerilirken Haldun oldukça sakindi ve kızını da aynı noktaya davet ederek "Tamam kızım sakin ol. Sabah görüşürüz" dedi ve Beril'in alnına küçük bir öpücük bıraktı.

Haldun Dani'nin arkasında giderken Beril babasının kolundan tutarak sanki onu son görüşüymüş gibi hissetti. "Gitmesen olmaz mı? Halledebiliriz."

Kızının kısık çıkan sesindeki korkuyu sezen Haldun "Şiii sakın" diyerek Beril'in mavi gözlerinden akmakta olan damlayı sildi. "Metin amcanı ara hemen eve gelsin ve sakın ama sakın sözünden çıkma!"

Haldun kızının uyarılarına kulak asmayacağını bildiği için son kelimelerini bastıra bastıra söylemişti ama Beril kapıdan çıkmakta olan babasına bakarken göz yaşlarını sildi ve aradığı ilk kişi Fabrio Sala oldu! "Hemen eve gel seni bekliyorum!"

Fabrio Beril'in aramasıyla yarı yoldan kısa sürede eve geri dönerek bahçe kapısından girdiğinde Beril elleri yüzünde salıncakta sessizce oturduğunu gördü.  "İyi misin? Ne oldu?"  Adam kızın sağına soluna incinip incinmediğine bakarken Beril ayaklanarak onu itti. "O Dani pisliğinden haberin var mıydı? Babamı nereye götürdü çabuk söyle!!"

Fabrio şaşkınlıkla yakasına yapışmış kızın ne demek istediğini anlamaya çalıştı. "Dani İtalya'daki işler için döneli 2 gün oldu. Buralarda değil. Ne saçmalıyorsun?!"

Kız doğru söyleyip söylemediğini anlamak için gözlerine baktığında elleri gevşedi. Doğru söylüyordu. Dani'nin bu son yaptığından haberi yoktu. Onun yoksa annesinin de yoktu. Peki Dani kimden emir aldı diye içinden geçirirken "Dani adamlarıyla babamı alıp götürdü" dedi.

"Dani?" Emin misin diye şaşkınlığını sürdüren Fabrio "Dani benden habersiz hareket etmez!" dedi. Ama yanılıyordu. Ondan da üstün saygı duyduğu çok değerli biri vardı...

Telefona sarılan adam kardeşi gördüğü Dani'yi üst üstte aramıştı ama açan olmadı. Bu durum kafasını daha çok  karıştırmıştı. Meltem'i aradı. Onun da haberinin olmaması üzerine hiç kullanmak zorunda kalmayacağını düşündüğü telefonundaki yazılıma girerek kardeşinin nerede olduğuna baktı. İstanbul'daydı!