* မင်းလုပ်မှာသေချာလား...*
*အင်း...!ငါပိုက်ဆံလိုနေတယ်...*
*ဒါကအန္တရာယ်များတယ်နော်။ခြေရာခံမိရင် ငါတို့အားလုံးသေမှာ....*
*ဂျောင်ဂု ကတာဝန်ယူတယ်တဲ့....*
*မင်းကသူ့စကားကိုယုံတယ်ပေါ့....*
သူငယ်ချင်းဖြစ်သူ၏အမေးကို ဂျေကဘာမှမတုန့်ပြန်ဘဲ အဝေးတနေရာကိုငေးစိုက်ကြည့်နေသည်။ဂျောင်ဂု နဲ့ခင်တာသိပ်မကြာသေးပေမယ့် ယုံကြည်ရတယ်လို့တော့ သူ့စိတ်ထဲတိတ်တဆိတ်မှတ်ချက်ပေးထားသည်။
မှောင်ခိုလုပ်တယ်ဆိုတာ အန္တရာယ်တွင်းဝပေါ်မှာလမ်းလျှောက်နေရသလိုဘဲ။ပြုတ်ကျရင်လည်းသေသွားနိုင်သလို လွတ်မြောက်ရင်လည်း ဖမ်းမိနိုင်တယ်။သတိကြီးကြီးနဲ့ လျှောက်မှငွေလည်းရ ဘဝလည်းမဆုံးမှာ။
သူရွေးလိုက်တဲ့လမ်းကမကောင်းဘူးဆိုတာသိပေမယ့် နောက်ဆုတ်ဖို့မစဉ်းစားပေ။hyungနဲ့ယှဉ်ပြီးအမြဲ နှိမ်ချဆက်ဆံတက်တဲ့ ဒယ်ဒီကြောင့် သူလည်းငွေရှာနိုင်တယ်ဆိုတာ သိအောင်ပြချင်တယ်။
*ထပ်မမေးနဲ့ မင်းတို့မလုပ်ရင်နေ...*
*ဂျေကလည်း ငါတို့ကမင်းနဲ့သေအတူရှင်မခွာနေသွားမှာလေ ကွာ။အဲလိုပြောရလား...*
*ဒါဆိုပါးစပ်ပိတ်ထား..!*
ဂျေကခပ်ဆတ်ဆတ်လေးပြောလိုက်တော့ သူငယ်ချင်းတွေလည်းငြိမ်ကျသွားသည်။ဘယ်တက်နိုင်မလဲ သူငယ်ချင်းကောင်းဆိုတော့လည်း ဆိုးအတူကောင်းဖက်ပေါ့။
*လုပ်ငန်းကဘယ်တော့စမှာလဲ ....*
*ဒီည... ..*
*ဟမ့်..!ချက်ချင်းကြီး...*
*အင်း.....!*
သူ့မှာအရင်းနှီးမရှိတာကြောင့် ဂျောင်ဂု ဆီကချေးယူပြီး ဆေးခြောက်ဝယ်ရောင်းဖို့လုပ်လိုက်သည်။ဂျောင်ဂုကတော့ သူ့ကိုအလွယ်တကူဘဲငွေထုတ်ပေးသည်။သူ့နေရာမှာ တခြားသူဆိုရင်လိမ်ပြေးသွားမှာသေချာတယ်။
ဒိီလောက်များတဲ့ငွေပမဏက သာမာန်သူတွေအတွက်တော့မက်မောစရာဘဲ။
ဒါပေမယ့် သူ့ကိုတော့အပြုံးယဲ့ယဲ့လေးနဲ့ ဂျေ လိုချင်သလောက်ယူလို့ရတယ်ဆိုပြီးပြောလာတယ်။အေးစက်စက်အပြုံးကကြက်သီးထစရာကောင်းပေမယ့် ဘာမှမစဉ်းစားတော့ဘဲ ခေါင်းငြိမ့်လက်ခံခဲ့တာ။
