LALO

23. BÖLÜM

Yeni bölüm geldiiiii

Nasılsınız, görüşmeyeli?

Efendim sebebi ziyaretimiz belli. Gençler birbirini görmüş beğenmiş bize de aracı olmak düşer. Allah'ın emri peygamberin kavliyle oy ve yorumlarınızı bölümüme istiyorum.

Oy ve yorumlarınızı çoooook az. Lütfen oy ve yorumlarınızı eksik etmeyin.

Neyse, neyse bu bölümü güzel EbruMansz6 okuyucum ithaf ediyorum.

KEYİFLİ OKUMALAR

▪️▪️▪️▪️▪️

Göz kapaklarının üzerinde binlerce ağırlık varmış gibi hissediyordu, Günçiçek. Etrafında dönen sohbeti duyabiliyordu ama gözlerini bir türlü açamıyordu.

Gözlerini açmaya çalıştı ama göz kapakları birbirine yapışmış gibiydi. Durup kafasını toparlamaya çalıştı. En son ne yapmıştı? En son dışarı çıkmıştı. Evet, evet dışarı çıkmıştı ama neden çıkmıştı. Ferhat! Evet, evet Ferhat'a bakacaktı. Peki sonra ne olmuştu. Birilerini konuşurken duymuştu. Ne duymuştu?

"Fırat Bey tarlada çıkan arbedede kolundan vurulmuş..."

Az önce birbirine yapışmış zannettiği göz kapakları anında açıldı. Yataktan doğrulmaya çalışırken bir kol uzanıp engel oldu. Başını anında onu durduran kolun sahibine çevirdi.

"Otur kızım," dedi Sakine Hanım.

Günçiçek'in gözleri doldu. "Fırat," diye mırıldandı.

Sakine hanım gelinin yanına oturup açık saçlarını okşadı. "Fırat iyi kızım, yolda geliyor."

"Ama an-" diye konuşmaya çalıştı Gülçiçek ama Sakine Hanım hemen engel oldu. "Kızım, Fırat iyi. Kurşun sıyırmış yalnız. Çoktan yola çıktılar, birazdan burada olurlar."

Günçiçek hiç istemese de başını sallamak zorunda kaldı. Şu an kalksa da hiçbir şey yapamayacağını biliyordu.

Odanın dışında bağırış sesi gelmeye başladığında Günçiçek, Sakine hanıma döndü. "Ne oluyor ana?"

Sakine hanım kapıya doğru giderken, "Ferhat, görmüş bayıldığını. Seni öyle görünce çok korkuttu. Zor tutuyoruz. Açayım kapıyı da gelsin," dedi. Kapıyı açtığı an Ferhat içeri girdi.

Annesi gibi olan masmavi gözleri ve küçük burnu ağlamaktan kızarmıştı. Annesi gördüğü an gözleri yine doldu. "Anne..." dedi kısık bir sesle. Annesine sıkıca sarılmak istiyordu ama annesinin kollarını açmasını bekledi.

Oğlunu böyle gördüğü an Günçiçek'in de gözleri doldu. "Annem," dedi kollarını açarken. Ferhat anında annesinin kollarında yerini alırken burnunu annesinin saçlarına gömdü.

Günçiçek oğlunun siyah saçlarını okşayıp öptü. "Aşkım, niye bu kadar ağladın?"

Ferhat annesinin boynunda olan kollarını daha da sıkılaştırdı. "Gitme," diye fısıldadı.