LALO

12.BÖLÜM

Yeni bölüm geldiii

Bölüm sonunda buluşalım.

Bu bölümü güzel okuyucum olan Matmazel_burgundy ithaf ediyorum.

Oy ve yorum yapmayı unutmayın.

İYİ OKUMALAR

▪️▪️▪️▪️▪️

5 AY SONRA

Hastanenin dar koridorunda yürürken kocasını elini sıkıca tutmuştu, Günçiçek. Bir eli kocasını sıcak avuçları arasındayken, bir elini üzerindeki ceketin cebine koyup ısınmaya çalıştı. Sonbaharın soğuk havası hastanenin bile duvarlarına sinerken ellerini ısıtmak bir hali zordu. Yine de içinde bitmek bilmeyen bir mutluluk vardı ve bu mutluluğu bu soğuk hava bile bozamazdı.

Bugün Fırat’ın hastane randevusu vardı. Doktor, fazlasıyla iyi gittiğini ve böyle devam ederse yakında hiç kekelemeyeceğini söylemişti. Fırat eskisi gibi kekelemiyordu, sadece bazen takıldığı oluyordu. Doktor bunun normal olduğunu söylemişti.

Hastaneden çıktıklarında Günçiçek hemen kocasına sokuldu. Hava o kadar soğuktu ki mümkün olsa Fırat’ın cebine girer, eve gidene kadarda çıkmazdı.

Fırat kolunu sevdiği kadın sarıp başına küçük bir öpücük kondurdu.

Sonunda arabanın önüne geldiklerinde Günçiçek, kocasını elini bırakıp koşarak arabaya bindi. Bir dakika daha dışarıda durmaya tahammülü yoktu. Fırat, hemen yanına yerleştiğinde hızla motoru çalıştırdı. Arabanın motoru çalıştığında arabanın içi biraz olsun ısınmış olsa da hâlâ soğuktu.

Fırat arabayı hastanenin bahçesinden çıkartırken karısına döndü. “Aç mısın, güzelim?” Günçiçek başını iki yana salladı. Birkaç gündür midesi yanıyordu, hiçbir şey yiyemiyordu. Öte yandan açta değildi. Eve gidince bir şeyler yiyebilirdi.

Fırat başını sallayıp arabayı direkt şehrin çıkışa doğru sürdü. Günçiçek, ise arabanın radyosunu açıp başını kocasının omzuna yasladı. Arkada Özdemir Erdoğan’ın parçası çalarken Günçiçek akıp giden yolu izledi.

Yarım saatlik yolculuğun ardından arabaya toprak yola girmişti. Bozuk yoldan dolayı araba çukurlara bata çıka giderken Günçiçek midesinin bulandığını hissetti. Araba sürekli sarsılıyor ve her sarsıntı da Günçiçek’in mide bulantısı artıyordu.

Gözlerini kapatıp mide bulantısının geçmesini bekledi ama her saniye daha da artıyordu. Başının kocasının omzundan kaldırıp, soğuk havaya rağmen, pencereyi açtı. Ama bu da hiçbir işe yaramadı. Midesindeki her şeyin boğazına dizildiğini hissettiğinde bakışlarını kocasına çevirip zorlukla, “Fırat... Du-r!” dedi.

Fırat, arabayı durdurmadan karısına döndü, “Ne oldu?” diye sordu ama Günçiçek bunu cevaplayacak durumda değildi. Sadece, “Dur!” diyebildi. Fırat arabayı kenara çektiğinde daha ne olduğunu anlamadan Günçiçek zorlukla arabanın kapısını açtığında hızla dışarı çıktı.

Günçiçek, yalnızca arabadan birkaç adım uzaklaşmışken daha fazla dayanamadı ve dizlerinin üzerine düşüp istifra etmeye başladı. Midesindeki her şeyi boşaltırken hissettiği kasılma hissi ile gözyaşları gözlerinden boca etti.

Fırat ise Günçiçek’in hemen ardından inmişti ama kustuğunu gördüğünde tekrara arabaya dönüp bir şişe su almıştı. Karısının yanına gittiğinde Günçiçek nihayet biraz iyi olmuş, kendini soğuk toprağın üzerine bırakmıştı.