LALO

24. BÖLÜM

Yeni bölüm geldiiiii

Bölümün bu kadar erken geleceğini bekliyorum muydunuz? Bölümlerin erken gelmesini istiyorsanız bolca yorum yapmayı ve oy vermeyi unutmayın.

Sizi çok bekletmeden bölümle başbaşa bırakıyorum.

Bu bölümü güzel okuyucum hayalii_kitaplarr olan ithaf ediyorum.

Duyurular için beni takip etmeyi unutmayın çiçekler💘

KEYİFLİ OKUMALAR

▪️▪️▪️▪️▪️

Kollarının arasında hissettiği boşlukla gözlerini yavaşça açtı, Fırat. Uyku mahruru gözlerini yatağın sol tarafında gezdirdi. Yatakta sadece o vardı.

Her zaman olduğu gibi.

Derin bir nefes alıp yataktan doğruldu. Bakışları odadaki saate kaydığında saatin gece 3 olduğunu fark etti.

Ayağına geçirdiği terlikleriyle odadan ayrıldı. Adımlarını her zaman olduğu gibi aynı yere çevirdi. Mutfağa.

Mutfağa yaklaştıkça içerden gelen tıkırtı sesleri çoğaldı. Tam kapının önüne geldiğinde içeri girmeden kapı önümde dolapları karıştıran karısını izledi.

Günçiçek, her zaman olduğu gibi gecenin bir yarısı acıkmıştı. Garip yanı ise kendini sürekli dolmayla doyuruyordu. Fırat başka bir şey hazırlasa da Günçiçek inatla dolma istiyor, dolma dışında bir şey yemiyordu.

"Balkız," diye seslendi Fırat, varlığını belirtmek için.

Günçiçek anında açtığı dolabı kapatıp kocasına döndü. Kocasını gördüğü an alt dudağı dışarı doğru kıvrıldı ve gözleri doldu.

"Fırat," dedi ağlamaklı sesiyle. "Dolma bitmiş,"

Günçiçek 4 aydır o kadar çok ağlıyordu ki gözleri sürekli ağlamaktan kızarıyordu. Yerli yersiz gördüğü her şeye ağlıyor ve yahut kızıyordu.

Geçen gün ahırı kirletiği için ineklere kızmıştı, oğlu yemek yetmediği için ağlamış, Fırat eve geç geldiği için kızmıştı. Ertesi gün ise Fırat eve erken geldiği için sen çalışmıyorsun, çocuklarım aç kalacak diye ağlayıp kocasına küsmüştü.

Günçiçek küçük bir çocuk gibi burnunu çekip belli olmaya başlayan karnını okşadı. "Yine aç kaldık anneciğim," dedi.

Fırat Günçiçek'in yanına gidip gözyaşlarını sildi. Burnuna minnacık bir öpücük kondurup, "Aç kalmazsınız merak etme," dedi. Ardından üst dolaplardan birini açıp saklama kabını çıkardı.

Bu sefer hazırlıklıydı, Fırat. Geçen gece her zaman olduğu gibi Günçiçek uyanmış ve dolma yemek için mutfağa inmişti. Artık mutfakta sürekli bir tencere dolma bulunuyordu. Ama bu sefer tencere boştu.

O gece Günçiçek o kadar çok ağlamıştım ki Fırat mecburen gecenin bir yarısı dolma yapmaya kalkışmıştı. Günçiçek'in yardımıyla küçük bir tencere yapmıştı ama o küçük tencereyi yapması sabahı bulmuştu. Tencereyi pişirmek için ocağa koymuş ve Günçiçek o arada uyuya kalmıştı. Uyandığında ise yapılan dolmalara elini bile sürmemişti. Açıklaması ise artık canım istemiyor olmuştu.