49

3.7K 320 110
                                        

ආලෙම් [ඔමරු] pov

"ම්ම්ම්"

"ඒක කොහොමද තමුසෙ ලග"

ඒ දවස් වල ආයු මම කිව්වෙ මාගධි හිටියේ නුවර හොස්පිට්ල් නේ . ඉතින් මම ඌ ගැන හොයන්න තියන උවමනාවට කොල්ලගෙ ගෙදරට පැන්නෙ අම්මත් නුවර නිසා ගේ පාලුවට ගිහින් තියනකොට .

මන් ඒ වගක් නොකියා විද්‍රට , මම නිකම්ට ගෙට පැන්නයි කිව්වම එයා නිකන් පුදුමෙන් වගේ "නිකමට??" කියලා අහනකොට මට ඇත්ත පිලි ගන්න උනා .

"හරි හරි නිකමටම නෙවෙයි, තමුසෙගෙ වෙස්සන්තර ප්‍රේම වන්තයා ගැන හොයන්න හිතුනා, ඉතින් මොනා හරි හොයා ගන්න හිතන් ගෙට පැන්නා "

එදා තමයි මට මාගධිගෙ ඩයරි එක හම්බ වුනෙ .

මම උගෙ කාමරේ මෙසෙම ඉදගෙන ඒක කියවන්න පටන් ගත්තා. ඒ කාමරේ හරි චාම් .මේසෙ පාලු මකන්න වගෙ මේසෙ කොනකට වෙන්න කැක්ටස් පැල දෙකක් ඇරෙන්න කාමරේ නිකම්ම නිකන් හිස් සාමාන්‍ය කාමරයක්.

ඇදක් , මේසයක් , පුටුවක් , අල්මාරියක්

එච්චරයි.

පුටුවෙන් ඉද ගත්ත මම ඩයරි එක දිග ඇර ගත්තා.

මුලින් මුලින් ලස්සන බෝල අකුරු තිබුනත් පිටුවෙන් පිටුව පෙරලෙන්න පෙරලෙන්න ඒ අකුරු ටිකෙන් ටික වැරහැලි වෙලා ගිහින් තිබුනා.

අකුරු වැරහැලි වෙලා තිබුනේ කොහොමද අකුරුවල අයිති කාරයත් ඒ හාසමානවම වැරහැලි වෙලා තිබුනා .

වෙනසකට තිබුනේ උගෙ අකුරු බෝල වගේ තිබුන කාලෙත් ඌ වැරහැලි වෙලා , ටිකෙන් ටික මැරෙමින් හිටපු එක විතරයි .

ඒ අකුරු අස්සෙ ගිලිලා හිටපු මම , අවසානම පිටුව කියවලා ඉවර වෙලා පොත වහලා තිබ්බා.

ඇස් දෙක පියාගෙන හොද හුස්මක් ගත්තා .

පීනන්න නොදැන , වතුරට වැටිලා , හුස්ම අල්ල ගන්නට් වතුරෙන් උඩ එන්නත් පොර බැදලා බැදලා අන්තිමට මම කොහොම හරි ගොඩට ආවා වගේ හැගීමක් මට දැනුනේ.

මම උන්නෙ හැන තිස්සෙම මගෙ වැඩ වලින් ඔලුව පුරෝගෙන වෙඅකොට, ප්ලැන්ස් හදන ගමන් වෙනකොට මගෙ ඔලුව මගෙ හිත හැම දේම නිසා බිසි වෙලා.

ELORAWhere stories live. Discover now