Το κοίταγμά του πειρασμός.
Κάτω από τα πόδια μου σεισμός, αλλά δεν πατάω.
Οι δαίμονές μου με έδεναν δίχως να με σφυγγουν
Και εκείνος με ένα ελαφρύ μειδίαμα περίμενε να φύγουν
Και μείναμε μονάχοι, μόνοι στη βροχή
Μόνοι με ένα πέπλο αστεριών και εμείς στην οροφή
Και είδα, είδα μια ζεστασιά πρωτόγνωρη στη ματιά του
Ίσως για μια μέρα να γίναν στρογγυλά τα καρφιά του
Και εγώ στη καρδιά του σαν ξένη φιλοξενήθηκα
Και τότε θυμήθηκα•
Τα όνειρα μοιάζουν αληθινά, μα τα αληθινά ποτέ δεν μοιάζουν με όνειρα
Τα προσδοκώμενα κουτοπόνηρα
Εναντίων μου στάθηκαν πάλι
Και εγώ δεν πήρα χαμπάρι.
VOCÊ ESTÁ LENDO
Η Έννοια Του Χρόνου.
PoesiaΑυτή είναι η "ποιητική μου συλλογή". Το επόμενό μου βήμα θα είναι να βγάλω τα εισαγωγικά από τη παραπάνω φράση. Η ποίηση υπάρχει μέσα σε όλους μας, είμαι σίγουρη για αυτό. Θέλω πάρα πολύ μέσα από το δικό μου μυαλό να βρείτε τις δικές σας εικόνες, τι...
