Selam, selam, selam!
Çooook uzun zamandır görüşemiyoruz, farkındayım.
Öncelikle sizlere bu bekleyişin sebebini açıklamam gerektiğini düşünüyorum. Bölümü en son paylaştığım günün hemen akşamında en yakın arkadaşlarımdan birinin babasının vefatı üstüne aslında hayatımın son beş ayı biraz farklı devam etmeye başladı. Daha çok kendi ilgi alanlarım ve istediklerimi bir kenara bırakıp, destek olmaya ve zaman geçirmeye odaklandığım bir evredeydim. Dolayısıyla kitap yazmak, bölüm atmak gibi sevdiğim hobilerime vakit ayıramadım. Üstelik vakitten çok, isteksizlik bile denilebilirdi buna. Sanırım gerçek hayata odaklanmak zorunda kaldım.
Bu süreçte Wattpad kapandı, Türkiye'ye erişim engeli geldi ki bence çok saçma bir durum. Bu da birleşince aslında pek bölüm paylaşasım gelmedi. Ne de olsa okuyucularım gitmişti, böyle düşünüyordum.
Şimdi nereden nasıl başlayacağımı emin olun bilmiyorum, nasıl devam etmem gerektiğini de bilmiyorum. Kumtepe'ye devam etmek istiyorum, gerçekten comfort place benim için ama bir yandan da tekrara düşmek ve monotonlaşmak beni korkutuyor. O yüzden seçimi sizlere bırakıyorum.
Siz isterseniz, bir ya da iki bölüm sonunda final yapabiliriz. Ama eğer istemiyorsanız, devam ederim. Sadece bu süreçte bana destek olarak bol bol etkileşimde bulunmanızı rica ederim.
Seçimi size bırakıyorum.
Kocaman öptüm.
Hoş kalın.
Hoşça kalın.
💝
ŞİMDİ OKUDUĞUN
KUMTEPE
Teen FictionYağmur ben. Bazı insanların hissettiği bazılarının ise sadece ıslandığı, o iki heceli kelime. Yağmurdu çiçekleri büyüten, ormanları yaşatan; gökleri kabartan, bulutları dolduran. Bir bulutun hüznüydüm ben, dolup taştığım ve içinde barınamadığım b...
