LAST BROKEN VOW (Broken Vow Trilogy:3)

25: Rome Castellano

" bangungot "

Tama, mas mabuting mamatay nalang kesa patuloy magising mula sa bangungot na buhay na ito.

Lancelot...

Napakuyom ako sa kamao.

Hindi matanggap na ang lahat ay isang panaginip lamang. Isang magandang pananginip na sa huli magiging isang bangungot na naman.

Masakit akong napatingin kay Lance na kung titingnan halos wala ng buhay. Napatingin ako sa swero niya na kanina pa ubos.

If I'm not mistaken, he's dead by now. He seems not breathing anymore.

Napapikit ako ng mariin. Trying to wave off the hurt I am feeling right now, with the fact that the man whom I both love and hate is already dead.

So ganun nalang yun? Matatapos nalang ba ang lahat ng ito sa ganitong paraan?

Ito na ba talaga ang katapusan?

Hawak ko ang aking flask na ngayon ay may kakaunting tubig nalang natitira. No matter how I would drink the last drop of this water, still it won't change the fact that this would be my end.

I won't survive this. I don't want to survive this anymore.

Napahagulhol ako. Hindi matanggap ng puso ko ang katotohanan.

I still want to believe that James is just lying. But I know he's not.

Fuck! That faggot sounds convincing.

Bakit ko ba hinayaan ang sarili na magkaganito?

Talaga bang susuko nalang ako?

Ako si Andromeda Castellano? Susuko nalang ng ganun kadali?

Ang dami ko ng napagdaanan na mga pagsubok sa buhay. Sobrang dami na...tapos isang pamilya lang pala ang magpapasuko sa'kin?

Napakagat ako sa labi habang matinding napakapit sa flask.

Huminga ako ng malalim saka pinahid ang mga luha.

Fuck! Fuck!

Tinapon ko ang flask na hawak saka sinubukan ulit tanggalin yung mga kadena sa paa ko.

But just like before, I still can't unlock it!

Frustrated na naman akong napasandal sa malamig na dingding habang hindi matanggap ang katapusan.

Ano mang oras, mawawalan na ako ng lakas. Mauuhaw..magugutom..at mamamatay.

Inis akong napagalaw sa mga paa na nagpatunog sa mga kadena. Making me want to scream because of frustration.

Tiningnan ko si Lance at sandaling napaisip.

Tumayo ako at lumapit sa kanya.

He seems dead, but I know he's still has little life there in him. Hinawakan ko ang pulso niya. Hindi ako nagkamali, buhay pa nga siya. Pero sobrang hina na'rin ng pagtibok ng puso niya.

Kung hindi siya madadala agad sa ospital, paniguradong mamamatay siya ng tuluyan.

Masakit akong napatingin sa mukha niya.

Hindi pa rin matanggap yung sinabi niya sa'kin kanina.

" Fuck you...Lance. Fuck you." Mahina kong sabi.

Napahinga ako ng malalim saka sinubukang kalagan na naman ang sarili. Sa inis ko, medyo nag cause pala yun ng matinding ingay mula sa mga kadena dahilan para magising si Lance.

I smirked.

So he's still alive, huh.

" Rome..."

Hindi ko siya pinansin dahil sege pa'rin ako sa paghila sa'king mga kadena mula sa dingding.