LAST BROKEN VOW (Broken Vow Trilogy:3)

30: Rome Castellano

" giving myself a chance"

Casa Grande is not that bad at all. Tama yung naging desisyon ko na humingi na ng tulong sa mga Castellano.

My mother is one hell firm with her threat to me when she was still alive, that no matter what happen I should never asked my father's family for any help.

Pero base sa naging mga kwento sa'kin ng papa, hindi naman ganun ka sama ang mga Castellano.

Though there are rumors that behind in this island is a drug factory.

Hindi ako sigurado kung totoo yun. Pero isa lang ang sigurado ako ngayon, the Castellano can provide us the protection that we needed.

I am holding my glass of milk as I watch the sun set in the sea. I am outside in the house. Im pretty close to the edge. Medyo nasa bangin na part yung bahay na tinitirhan namin ngayon ni Lance. Tanaw mo sa babang bahagi ang iilang rock formations. Sa di kalayuan naman ay matatanaw mo ang sobrang habang dalampasigan na halos umiikot na sa buong isla. Hindi gaanong malaki ang islang ito pero secluded mula sa bayan.

Just like what I wanted ever since I started this running away journey.

Iilan lang din ang mga dayong pumaparito. Lahat ng mga taong nakatira rito ay sinusuri pa bago makalabas-masok.

Ganun sila kahigpit. Mahirap makapasok pero mas mahirap makalabas.

Mabuti naitago ko pa yung nag-iisang cellphone number ng mga Castellano na siyang pinakaiingatan ng papa noon. My mother did not know that before papa died in a car accident, he slip a note in my journal.

Doon ko nakita ang numero ng pamilya ni papa.

Hindi ko akalain na magagamit ko yun balang araw. At sa ganitong kalagayan pa.

Tiningnan ko ng maigi si Lance na medyo nahihirapan na naglalaba sa mga damit namin.

Halos mag-iisang buwan na'rin kami rito, pero bilib din naman ako sa determinasyon niyang manatili sa tabi ko.

Alam ko namang hindi siya sanay sa ganitong buhay. Walang araw na hindi siya nagrereklamo. Kesyo mas mabuting umalis nalang daw kami rito. Marami pa namang perang natira sa'min saka hindi na raw niya kaya ang hirap ng buhay dito.

Pero sa tuwing nagrereklamo siya ay palagi ko namang sinasabi sa kanya na pwede siyang umalis dito. Iwan ako at hayaan nalang na magkanya-kanya kami.

But everytime I would told him that, he will just easily get mum and continue on living here.

Until now, I'm still not convinced that he is the original Lance Santibañez. Though months have passed already since he wake up as being James.

Hanggang ngayon nasa puso ko pa'rin yung pangamba na kahit nakatakas ako sa papa niya pero yung totoong panganib ay nasa mga katauhan lang niya.

Lance is a ticking bomb that whenever I will loosen my guard up, he will explode. Living me damage and gone.

Napahawak ako sa medyo papalaking tiyan.

Hanggang ngayon I am still adjusting to this motherhood phase in my life. Kung bakit sa ganitong pagkakataon pa ako magkakaanak.

Pero andito na to. Hindi ko hahayaang madamay yung anak ko rito sa mga nangyayari sa'min ngayon ni Lance.

I will do everything just to keep my child safe.

Huminga ako ng malalim saka lumapit kay Lance.

" Tapos ka na? " Iritado siyang napaangat ng tingin sa'kin.