LAST BROKEN VOW (Broken Vow Trilogy:3)

7: Rome Castellano

" no man would do what he did"

Paranoid.

That's what happen to a person when negative thoughts start to poison once mind. It is powered by fear that later on progresses into nervousness until in the end,  will start losing oneself.

I have insomias lately. I can't sleep. My mind and heart are all rattled with the idea that one day I'll be next.

Na matutulad ako run sa dalawang babaeng hindi ko alam ano na nangyari sa kanila.

Did Lance really kill them?

At kung totoo nga..bakit?

Anong dahilan? At bakit sila nawawala hanggang ngayon?

Ano bang rason? Did Lance is more than the person I thought he really was?

Kung ano-ano pang mga tanong ang pumasok sa isipan ko nang maramdamang tumabi sa'kin si Kai.

Nasa service van na kami ngayon ng kanilang team. Tapos na yung tatlong araw na raket namin. 

Nakakapagod pero at least nadistract ako sa realidad ng buhay kong ito.

I can't help to feel paranoid again knowing that when we arrive home, I'll be coming again to that hotel and do the unnecessary deeds that Lance's father wanted me to do. Hoping it will cure whatever diseases his son have. 

I doubt if it's really an identity crisis his son is having trouble with. I believe it was some kind of mental disease.

" Long breaths means deep thoughts. You're thinking again, Rome. Ano ba talaga ang problema mo?"

Tiningnan ko si Kai. How I wish I can really tell him the truth.

Pero hindi..hindi niya ako maiintindihan. Aside sa magagalit siya sa'kin, gagawa lang ito ng paraan para makawala ako sa problemang kinakaharap.

And as much as I want someone to help me at this moment, but not Kai. Hindi pwedeng madamay siya rito.

Kung sa huli magkagulo-gulo man ang lahat. Mas mabuting ako nalang yung mapahamak kesa madamay pa siya.

Napahinga ako ng malalim at umiwas ng tingin sa kanya. Nagsimula ng umandar ang sasakyan. Malalim ang naging mga tingin ko sa labas ng bintana.

" Rome..alam mong andito lang ako. I know hindi naging madali sa'yo yung nangyari sa lola mo, pero gusto ko lang sabihin sa'yo na huwag mong solohin lahat ng sakit. I'm here Rome. You can vent it all out to me. Everything of it...so. .please."

Napakagat ako ng pino sa ibabang labi sabay hinga na naman ng malalim.

" Okay lang ako Kai. It is just that..lately.. mas gusto ko munang tumahimik. Hindi magsalita at mag-isip lamang."

Kai did not response to that remarks of mine. Hanggang sa makarating kami ng Sta. Paredes at maihatid nila ako sa'min. Tahimik lang si Kai.

Hindi ko alam kung ano na yung pumapasok sa isip niya pero alam kong nag-aalala na siya sa'kin ng sobra.

One of these days ...alam kong gagawa siya ng paraan para hindi maging ganito palagi yung mood ko.

Kaya dapat Rome..fix yourself. Hold it all together.

Bago pa malaman ni Kai ang lahat. You can't afford to let anyone be involved in this mess, right? Lalong lalo na si Kai. Kaya dapat..mukha kang okay. Hindi mo dapat ipahalata ang pagka-paranoid mo nitong huli.

" You're gone for three days." Malamig niyang turan sa'kin.

Napalunok ako nang makita siyang napabuga ng usok mula sa sigarilyong hawak. He's blowing it outside the window.