LAST BROKEN VOW (Broken Vow Trilogy:3)

34: Lance Santibañez

" hurt "

Alam mo yung akala mong panaginip lamang pero hindi pala. Totoong nangyari pala ang mga yun.

Yung parang may nakalimutan ka lang pero nang maalala mo bigla, hindi mo akalain na ganun na pala katindi ang lahat ng nangyari.

Napadilat ako at tanaw ang madilim na kalangitan. Kanina lang ay puno ng sinag ng buwan yung buong paligid.

Nakikita ko pa ang linaw ng tubig pero ngayon ay hindi na. Natatakpan kasi ng mga ulap yung buwan.

Napahinga ako ng malalim habang dama ang kalambutan ng buhangin saking likuran.

Ilang araw na akong ganito.

These past weeks., I've been so eager to remember everything.

I mean.. I remember it all from the days that I dreaded to not recall.

But somehow.. I want to remember one specific reason.. of why..

Why I have this intense feelings towards her? Why there are versions of me who are so in love and even obsessed with her?

I just want to remember.

And my desperation led me to this... being able to remember.. everything.

Hindi ko namalayan sa bawat araw na lumipas.. unti-unti palang mabubuo ang isang malaking palaisipan saking buhay. Unti-unting nagkakaron ng sagot ang lahat ng mga tanong dito saking isipan.

And the mystery finally unfolds.

Those versions of me are the puzzle pieces.. and literally.. I am the big puzzle game that myself was unable to solve.

Pero isang araw nagising nalang ako na  ganito na.

I know .. ako parin to si James na kung saan yung talagang totoo sa lahat. Pero mananatili lamang akong isa sa mga bersyon ko kung hindi ko mismo matututunang tanggapin silang lahat sakin.

That even those unwanted parts of me.. I was able to accept because I realize... hindi ako mabubuo  if I will continue on choosing to ignore them. Because this is my fucking reality. I am not just James Santibañez. I am Lancelot James Santibañez.

At si Rome.. mananatili siyang susi sa katauhan ko. She made me realize a lot of things. And she's the one who was able to heal me.

Bumangon na ako at malungkot na tinanaw ang maliit na bahay kubo sa itaas na bahagi. Ilang buwan ko ring pinagtiisang manatili sa maliit na bahay na yan makasama lang yung mag-ina ko.

Pero hindi ko akalain na matatapos lang ang lahat ng iyon dahil mismo sakin.

I know how she hated so much my other versions especially the bad Lance. Pero walang preno ko lang inamin sa kanya ang lahat nung isang gabi.

Na kahit alam kong hindi niya matatanggap ang katotohanang yun, pero sumugal parin ako.

Ngunit napakalaking pagkakamali na inakala kong magiging madali lang sa kanya tanggapin yun. Hindi pala... naging dahilan pa ito ng tuluyang pagtulak niya sakin palayo sa kanya.

Since then that she knew the truth from me.. walang araw na hindi niya ako tinulak palayo mula sa kanya.

Napapikit ako at huminga ng malalim. Tumayo na ako at buo ang aking loob sa gagawin.

Bahala na kung ano na naman ang iisipin niya. Basta.. ayoko talagang umalis sa tabi niya.

Nasa labas na ako ng bahay namin. Akala ko tulog na siya sa loob pero nakita kong tahimik lang pala siyang nakaupo sa mahabang lantay dito sa gilid ng bahay.