LAST BROKEN VOW (Broken Vow Trilogy:3)

36: Rome Castellano

"im sorry"

For the past three months, I've seen a really different Lance Santibañez. Far from the other versions of him.

I never expected to be able to meet him in this way where both of us are still figuring out on how to become perfect parents for Katie.

That's the name of our little princess. Kathalea Castellano Santibañez.

Lance pick that name for her. At gusto ko naman ang pangalang yun para sa anak namin.

I can't believe he still remember that. Naalala parin pala niya yung pangalan na plano naming ipangalan sa anak namin kapag nakapanganak na ako.

Siguro si James parin siya pero kasama na yung ibang mga katauhan niya. Siguro wala ng mga bersyon dahil heto na yung totoo talaga sa kanya.

Nakakagulat, nakakapanibago at nakakakaba man ng mga pagbabagong ito sa kanya pero kung totoo man na iisa na sila ngayon ng mga katauhan niya, buo at wala ng kung anong isyu sa sarili.. siguro dapat ko ng tanggapin ito.

Dahil sa nakikita ko sa kanya, hindi ko na mapigilan ang sarili na mas mahalin yung ganitong pagkatao niya ngayon.

Nakakagulat that he's really a loving person. Hindi lang sa'kin kundi lalong lalo na sa anak namin.

The first month of being a mother was never that easy for me. Pero nagpapasalamat akong andiyan siya palagi sa tabi ko upang alalayan ako.

I can't help but to thank him silently for still choosing to stay despite what I wanted him to do before.

Im glad he never listened to me, and he still never leave.

I just don't know what will happen to me if he's not there on my side.

Hindi ko yata kakayanin ang lahat.

" Lance.. mamamalengke lang ako sandali ha. Babalik ako agad." Paalam ko sa kanya minsan isang araw. He just nod while not bothering to make a glance here at me. He's very focus on humming a song while rocking our baby on his arm.

Napangiti ako ng payapa. Kahit sa kabila ng mga pangamba ko na baka bigla nalang siya mag relapse pero natutuwa ang puso kong makita sila ng anak namin. Lance is very happy. Ngayon ko lang yata siya nakita na ganito kasaya. And my heart is so happy too with what I am seeing right now.

Growing up.. I never got to experience having a complete family dahil sa maaga akong naulila sa mga magulang.

Kahit papano.. matutupad na yung pangarap ko noon na balang araw bubuo rin ako ng sarili kong pamilya.

Mabilis lang ako sa palengke dahil hindi naman ganun ka rami yung pinamili ko. Mga pansahog lang dahil may mga stocks pa naman kami ng pagkain sa ref.

Dahil sa tutok kami sa pag-aalaga kay Katie kaya kung makapaggrocery kami ay halos isang buwanan na para hindi kami palaging labas ng labas.

Papasakay na ako ng tricycle pauwi ng bahay nang matigilan.

Nabitawan ko bigla ang mga pinamili nang mapagsino ang taong papalapit sa'kin.

I can't move my feet as I am mum by what is happening.

Anong.. paanong...

" Rome?"

Kai is just shocked as like me. Pareho kaming hindi makapaniwala na nakikita namin ang isa't isa ngayon.

Anong..

Teka..

Bakit siya andito? At papano...

" Rome?" Sa pangalawang beses na pagtawag niya sa pangalan ko at nakompirma na ako nga itong nakikita niya, nagulat ako sa biglang pagyakap niya sa'kin.