Eliz

28

Media: Eliz Atalay

Yazım hataları için üzgünüm! Keyifli okumalar! 😍

🤍

🎶Barış Manço / Alla Beni Pulla Beni

28. Bölüm

Gözlerimi yavaşça açtığımda göğsümde hafif bir ağırlık vardı. Nerede olduğumu anlamaya çalışarak etrafa bakındığımda kafasını göğsüme koymuş, uyuyan Aras'ı gördüm. Kendi evimizde, kendi odamızdaydık.

Dün alışveriş merkezinde yemek yedikten sonra kendi evimize gelmiştik. Dün gece olanlar aklıma gelince alt dudağımı ısırdım. Kasıklarımda tatlı bir sızı vardı. Aras asla beni zorlamamıştı. Hareketleri hep nazik ve yavaştı. Elimi saçlarına götürüp yavaşça sevdim. Duvar saatine baktığımda saatin neredeyse öğlene yaklaştığını fark ettim. Artık kalksak iyi olurdu.

"Aras?" diye mırıldandım uyanması için. Uykulu uykulu birkaç bir şey mırıldandı ama anlayamadım. Karnımdaki elini daha sıkı sarıp uyumaya devam etti. Gülerek başımı kaldırdım ve dudaklarına küçük bir buse kondurdum.

"Hadi, hayatım. Uyan artık." diye fısıldadım. Saçlarını okşamaya devam ederken eğilip tekrar dudaklarını öptüm. "Aras?"

Derin bir nefes alıp gözlerini yavaş yavaş açtı. Gülümseyerek dudaklarını bir kez daha öptüm. O da tebessüm edip başını kaldırdı. Üstten bana bakmaya başlayınca onu inceledim. Uykuluyken o kadar çekici görünüyordu ki. Gözlerinin uyku mahmurluğu ile kısılması, uykulu uykulu gülümsemesi, dağınık saçlarının alnına doğru dökülmesi... Kollarımı boynuna sarıp kocaman gülümsedim.

"Günaydın bebeğim." dedi boğuk sesiyle. Kafamı yastıktan kaldırıp yanağını öptüm. "Sana da günaydın, hayatım."

Karnıma doğru yönelince boynuna sarılı kollarım omuzlarına düştü. Eğilip karnımı öptü. Yeterli gelmemiş olacak ki üstümdeki tişörtü -kendi tişörtüydü- çekiştirip şişkin karnımı açığa çıkardı. "Babacığım?" diye mırıldandı karnıma doğru. Elini bastırdığında kızım sert bir tekme attı. Aras kısık sesle gülüp "Günaydın kızım." dedi. Karnımı öptü.

Gülümseyerek kızımızla konuşmasını dinledim. "Nasılsın?" diye sorduğunda Aras'ın avcuna doğru bir tekme attı Burçe. "Hımm, hep iyi ol benim güzelim." Burçe Ahu bir tekme daha attı. "Bende iyi olurum hep. Annen ve sen iyi olursan baban da iyi olur."

Güldüm ve saçlarını okşamaya başladım. "Az kaldı, canım kızım. Sağlıkla gel annenle babanın kucağına." Eğilip karnıma tekrar bir öpücük kondurdu. "Seni seviyoruz." diye ekledi.

Oluşan uzun sessizliği "Karnım acıktı." diye araya girerek bozdum. Aras başını kaldırıp bana baktığında gülmeye başladı. Kaşlarımı çattım. "Niye gülüyorsun? Dün o kadar-" dedim ama sözüm yarıda kesildi. Gözümün önünde o müstehcen anlar canlandı. Ne diyecektim? Alt dudağımı ısırıp cümlemi yarıda kestim. Aras sırıtmaya başlayınca göz devirdim. "Ne yaptık o kadar?" diye sorarcasına konuştu alayla.

Oflayarak omuzlarından ittirdim. "Kalk hadi, yemek yemek istiyorum! Çok karnım aç." dedim kaçmak için. Aras gülerek geri çekildi. Yavaşça, belimi tutarak yerimde doğruldum. Aras kolumdan tutarak kalkmamda yardımcı oldu. Bu sıralar bulantılarım azalmış, bel ağrılarım artmıştı.

"Yalnız hamilelik sana çok yakıştı karıcığım. Yüzüne ayrı bir güzellik geldi." dedi Aras bedenimi ve yüzümü incelerken. Gözlerim anında onu bulurken kaşlarımı çattım. "Ne yani, önceden çirkin miydim? Bunu mu demeye çalışıyorsun? Şimdi güzelsem çocuk içimden çıktıktan sonra ne olacak? Sevmeyecek misin beni o zaman? Git, Aras ya!" diye yükseldiğimde Aras gözlerini kocaman açmış, hayretle yüzüme bakıyordu.