Eliz

23

Medya: Eliz & Efken Aras Atalay

Yazım hatası varsa kusura bakmayın. Keyifli okumalar!

🤍

🎶Figen Genç / Nazende Sevgilim

23. Bölüm

Sevdiğim adamın bana tekrar gelmesi üstümdeki tüm yüklerimi almış, bana büyük bir rahatlık vermişti. Bebeğimin de iyi olduğunu öğrenince daha çok rahatlamıştım. Ama henüz bitmeyen, yerine oturmayan çok şey vardı. Onları aklıma getirmemek için kendimi zorluyordum ama uyandığımdan beri aklımdan çıkaramıyordum. Aras yanımda huzurla uyuyordu, ben ise onun nefes alış verişlerini dinliyordum. Aklımdaki düşünceler ise peşimi bırakmıyordu.

Mesela, o adama ne olmuştu? Beni tehdit etmişti ama kimdi o adam? Bizden ne istiyordu? Şu an hâlâ sokakta elini kolunu sallaya sallaya geziyor muydu? Yoksa, babamlar onu bulmuş muydu? Bundan sonra rahat olabilecek miydik? Hiçbir sorunun cevabını bilmiyordum ve bunları düşünmek artık beni deli edecekti. Bebeğim için strese girmemem gerekiyordu ama elimde değildi.

Başımı daha çok Aras'ın göğsüne gömüp iyice ona doğru sokuldum. Kokusunu her içime çektiğimde huzurla doluyordum. Gece boyunca pozisyonumuz değişmemişti, dolayısıyla eli hâlâ karnımda duruyordu. Bebeğim de uyanmış ve babasının elini hissetmiş olmalıydı ki, sürekli hareket ediyordu. Onun bu kadar hareketli olması beni çok mutlu ediyordu. Hareketlerini hissetmek beni biraz daha rahatlatıyor, dünyadan soyutlanmama yardımcı oluyordu.

Aras'ın beline sarılan elimi yukarıya çıkarıp tam kalbinin üstüne yerleştirdim. Ben Aras'ın sağında kaldığım için kalbinin üstüne yatamamıştım. Travma olarak kalmış olmalıydı ki, sürekli onda bir yaşam belirtisi arıyordum. Uyandığımdan beri -yaklaşık yarım saattir uyanıktım- nefes seslerini dinliyordum. Elimi tam kalbine koyduğumda, kalbinin hareketlerini tam avucumun içinde hissettim. Gülümseyerek daha çok sokuldum ona doğru, sanki iyice bedenine yapışmamışım gibi.

Ama onu hissetmeye çok ihtiyacım vardı. Günlerce böyle olacaktı bu, biliyordum.

Allah'a şükrediyordum. Ara sıra "şükürler olsun," diye fısıldıyordum. Bu olaylar beni fazla etkilemişti. Aras'tan bir süre ayrılabileceğimi sanmıyordum.

Artık uyanmasını istediğim için başımı göğsünden kaldırdım ve yüzüne baktım. Yüz hatları sert olmasına rağmen yüzünde yumuşacık bir ifade vardı kocamın. Huzurluydu. Kaşında bir yara bandı vardı. Elimi uzatıp hafif bir dokunuşla okşadım yarasının üstünü. Dirseğimden destek alıp hafifçe doğruldum ve kaşındaki yara bandının üstüne küçük bir öpücük kondurdum. Sonra sağ gözündeki morluğu öptüm. Yanaklarını öptüm. Burnundaki kızarıklıkları öptüm. Çenesinin altındaki morluğu öptüm. Şu an uyandığına emindim çünkü avucumun içindeki kalbin hareketleri hızlanmaya başlamıştı.

Boynuna yöneldim bu sefer. Başımı boynuna gömüp kısa öpücükler kondurdum. Yataktan destek almak için yastığın üstüne koyduğum elimi Aras'ın boynunun altından geçirdim. Ona daha da yaklaştım, her ne kadar şişkin karnım aramıza girse de.

Derince kokusunu çektim içime. "Aras," diye mırıldandım, "hadi uyan hayatım."

Ses vermedi.

Gülmemek için dudaklarımı birbirine bastırdım. Belli ki ilgi istiyordu benim canım kocam.

"Aras." dedim yumuşak bir sesle. Boynunu yeniden öpüp kafamı kaldırdım. Kalbinin üstünde duran elimi havaya kaldırıp alnına düşen saçlarını geriye doğru taradım. Parmak uçlarım yüzünde gezinirken bu sefer dudaklarına yöneldim. Dudaklarımı onun dudaklarına bastırıp birkaç saniye hareket etmeden öylece bekledim. Naif bir öpücük bırakıp geri çekildiğimde "Canımın içi." dedim bu sefer de.