My Badass Girlfriend

Kabanata 8

- Aizekiel's POV -

Pa-pasok na ako ng school nang mapansin ko ang pila sa labas ng gate ng MCU. Ang dami nang tao kahit na isang oras pa bago magpa-pasok ng mga visitor.

"Mic test. 1, 2, 3. Check check." Pagte-test ko sa huling mic na gagamitin mamaya.

Maaga kasi akong pumasok para i-double check kung ok na ang lahat.

Pina-check ko na din kung gumagana ang mga sound system at kung maayos na ang lahat.

Nang matapos na namin ang pag-set, binuksan na namin ang gate at nag-simula nang magpa-pasok ng mga tao.

Dito na magsi-simula ang trabaho namin.

Naka-kalat na ang mga Disciplinary Committee sa paligid at nagsi-simula na din ang mga booth.

Mukha namang masaya ang mga visitor at mukha namang maayos ang lahat.

"Alright, alright! We would like to ask everyone to gather around the stage and join us as we start the BOTB!" Nag-sigawan ang mga tao nang marinig namin ang MC ng event na mag-announce tungkol sa pagsi-simula ng BOTB. Hindi ko namalayan ang oras, 1 PM na pala.

Lumapit na ako sa gilid ng stage para i-monitor ang nagha-handle ng sound system habang dinaraos ang BOTB para kung magkaroon man ng problema ay nandun ako.

"Good Afternoon everyone! We're your host for today! I'm Mallory Thyme." Pagsi-simula nung babaeng host.

"And I'm Zachary McCray." Sabi naman nung lalakeng host. Si Zachary McCray ang anak ng may-ari ng MCU.

"And this is MCU's Battle of the Bands!" Sabay naman nilang paga-anounce.

"As we officially start the BOTB, pakinggan muna natin ang opening number ng last year's champion, ang Bandalism!" Sabi ni Mallory.

"Unfortunately, tatlong member ng Bandalism ay lumipat na kaya dalawa na lang sila ang natira. And here they are, performing Photograph by Ed Sheeran. The Bandalism!" Sabi naman ni Zachary.

"Let's give them a round of applause!" Pagtu-tuloy ni Mallory.

Sabay ng pagpapalakpak ng mga tao ay ang pag-alis ng mga host sa stage.

Nang maka-alis na sila ay lumabas na sila Kaelyn at Cossette.

Actually last minute itong segment ng event. Kahapon ko lang kinausap si Cossette at Kaelyn tungkol dito. Tinanong ko kung pwede ba silang mag-perform ng opening number para sa BOTB.

Nung una ay ayaw ni Cossette na mag-perform dahil ayaw niyang kumanta sa harap ng madaming tao. Kahit anong pilit namin ni Kaelyn sa kaniya ay hindi siya pumayag. Kaya sinabi ko kahit mag-gitara na lang siya, kahit wag na siyang kumanta. Kaya ayun, pumayag na siya.

Yun nga lang, acoustic lang ang gagawin nila dahil dalawa na lang silang natirang member ng Bandalism na dito pa din naga-aral.

Lumipat na kasi sila Meisha at Sadie sa ibang school, kahit nandito man sila ay hindi sila papayagang mag-perform dahil hindi na sila students ng MCU. Hindi rin naman sila makakapag-perform ng buong banda dahil wala ang drummer nilang si Autumn, nasa ibang bansa na naga-aral.

Nang set na sila sa stage ay sinimulan na ni Cossette ang pagi-gitara.

"Loving can hurt, loving can hurt sometimes." Pagsi-simula ni Kaelyn sa kanta.

"But it's the only thing that I know

When it gets hard, you know it can get hard sometimes

It is the only thing that makes us feel alive."

We keep this love in a photograph

We made these memories for ourselves

Where our eyes are never closing

Hearts are never broken

And time's forever frozen still." Lahat kami ay seryoso sa pakikinig sa kanta.

"So you can keep me

Inside the pocket of your ripped jeans" Nagulat ako, biglang nag-iba yung boses. Napatingin ako sa stage at nalaglag ang panga ko sa nakita ko.

Kumakanta si Cossette.

Hindi ako makapaniwala, sabi niya ay ayaw niya. Pero eto siya ngayon, kumakanta sa harap ng madaming tao.

"Holding me closer 'til our eyes meet

You won't ever be alone. Wait for me to come home." Yung pag-kanta niya ngayon, ay katulad ng pag-kanta niya sa music room kahapon. Naka-pikit at relax na relax.

Hindi na naalis ang mata ko sa stage kahit na si Kaelyn na ulit ang kumakanta.

Tinititigan ko si Cossette at nabigla ako nang tumingin siya sa akin sabay nang pag-kanta niya ulit.

"And if you hurt me

That's okay baby, only words bleed

Inside these pages you just hold me" Tinitigan niya ako nang para bang may gusto siyang sabihin. Napaka-expressive ng kaniyang mga mata.

"And I won't ever let you go

Wait for me to come home

Wait for me to come home

"When I'm away, I will remember how you kissed me

Under the lamp post back on Sixth street" Pagka-kanta niya sa line na yun ay tumingin na siya ng diretso sa mga tao.

"Hearing you whisper through the phone,

Wait for me to come home." Hindi ko alam kung bakit niya ako tinititigan habang kinakanta niya ang mga linya na yun.

"Nakakapagtaka." Sabi ko sa sarili ko habang nagka-kamot ng ulo.