Karanlık

Beyazın Siyahı

"neden kendini öldürmeye çalışıyorsun karanlık"dedi..

"çağan sen misin"..

"evet benim"

ayağa kalktım ve çağanın kucağına atladım tam 2 senedir beni unutmaya çalışıyordu..unuttuğunda geri gelecekti..

"üzgünüm ben gerçekten denedim ama sadece daha çok aşık oldum sana..bir süre sonra özlemin katlanılmaz oldu..ama söz veriyor-"derken sözünü kestim..

"çağan...ben ölmek istiyorum..."

"ne!ne diyorsun sen karanlık"

kucağından indim ve ellerinden tutarak gözlerinin içine baktım..

"bak poyraz ben...deliriyorum..anladın mı bu dünya beni yutuyor..kendimi tanıyamıyorum artık..lütfen izin ver..bu karanlık..bu yalnızlık..bu hayat ben daha fazla devam etmeyeceğim..çıldırmaya başlıyorum artık anladın mı?bir bakıyorum ağlıyorum bir bakıyorum kahkaha atıyorum..ben iyi biri değilim çok insan öldürdüm..hiç acımadan belkide aileleri vardı..sevenleri vardı..kaç kişi benim yüzümden ağladı..belkide ölmek en basiti ama zor olana  da gücüm yok artık.."

çağana baktığımda gözünden bir damla yaş düştü..

"Sırf onu öptüm diye kafamı kaputa vuran,aşık olduğu çocuğa hatırlamayacağını bilse de kendini hatırlatmaya çalışan,hayatın asla zarar veremeyeceğini düşündüğüm kız..tamam yapalım şu işi ama beraber yoksa katiyen izin  vermem sırf bana poyraz dediğin için,.. sırf ilk defa bana yalvaran ve ölmek için can atmak istercesine baktığın için sırf sen ölürsen bende yaşayamayacağım için..beraber ölümle dans edelim..eğer benim ölmemi istiyorsan yapalım şu işi sen beni öldür sonra kendi kafana sık..ama unutma ölüm basit insanlar içindir zor olan yaşamaya devam etmek.."

"asla bir insanın da benim yüzümden ölmesine izin veremem anladın mı?tamam o zaman ecelimi bekleyeceğim ve sen ölmeden ölmeyeceğim.."

"işte benim kızım.."beni kendine çekti ve kafamı kalbine yasladı..

*

çağan'dan

o şerefsizi öldüreceğim..böyle güçlü bir kız bana bakışı..aman tanrım..

bilseydim yemin ederim gelirdim..ben onu unutmaya çalışırken,onun ölümü düşünmesi..

arabayı son sürat poyrazın evine sürdüm..kapıyı çaldım ama açmadılar.. 

bende kapıyı kırdım ve içeri daldım..

poyraz bey kanepede uzanmış yatıyor..niye bu o orospuyla yatmıyo lan sorularımı boşvererek poyrazı yakasından tuttum ve havaya kaldırıp duvara fırlattım.

"noluyo lan"

"noluyo biliyo musun?olan şu sevdiğim kadın seni seviyor..senin yüzünden herkezi öldürüyor..uyuşturucu kullanıyor..bira içiyor her gün bir paket sigara bitiriyor.."

"ulan ben onu bu kadar severken sen onu..adaletini sikeyim dünya."

az önce o kız bana ölmek istediğini söyledi..bana yalvardı..anladın mı lan?"

dedim ve poyraza bir yumruk indirdim..dudağı patladı...

"öl ulan sen ölmezsen ben öldüreceğim..ulan o kız seni bekledi..tüm masumluğuyla tüm aşkıyla tüm samimiyetiyle sana güvendi..hatırlar dedi..sen onun yaptığının şu kadarını bile yapsaydın..hadi geçtim o kızın yaşadıklarının şu kadarını bile yaşasaydın..bir saniye bile beklemez öldürürdün kendini..bak poyraz eminim ki o sikik hafızan yerine gelecek işte o zaman karanlığın karşısına çıkıp onun götünde  dolaşırsan gebertirim ulan seni anladın mı?"

o an ya hatırlamazsa diye düşündüm ya hep böyle devam ederse elbet canına kıyacaktı karanlık..kim dayanabilirdi ki..

"bak poyraz sana yalvarırım o kızın ölmesine izin verme ulan hatırlamıyosan bile hatırladım diye yalan söyle ulan ölmesin o lütfen ölmesin".

"bak ben onu hatırla-"derken yerdeki vazoyu alıp kafasına attım..ve yere düşüp bayıldı..ya da öldü..umurumda değil..

şu an umurumda olan tek şey karanlık ölürse ben ne yaparım..

karanlık'dan

kalktığımda sabah olmuştu..bar da uyuya kalmıştım ve odama çıkarmışlardı..

yataktan kalkıp lavaboya girdim..

ve ölü gibi gözüken yüzüme baktım..uyuşturucu..yüzümü daha da karartmıştı..gözlerimin altı mordu..

ve tenim bir buz kadar soğuk ve keskindi..sahi en son ne zaman gülmüştüm..ne zaman kıvrılmıştı bu dudaklar..hatırlamıyordum..o kadar uzaktı demek gerçekten güldüğüm zaman..

saçımı düzeltmedim.sadece yüzüme soğuk su çarpıp..tekrar odaya döndüm.

çağan nerdeydi..en son onun kollarındaydım..

boşverip.deri ceketimi giydim ve odadan çıktım..beni gören kafasını eğip selam veriyordu..

arabamın önüne geldiğimde anahtarı ne yaptığımı hatırlamıyordum..bende yürümeyi tercih ettim..ve sahile doğru yürümeye başladım..

poyraz'dan

başımın içi patlayarak yattığım zeminden kalktım..ne olmuştu bana..o an kafamdaki sıvıyı hissettim..

ama bir şey daha vardı..BEN .HERŞEYİ .HATIRLIYORDUM...VE BÜTÜN ANILAR KAFAMA HÜCUM ETTİ...

"BUYURUN KİMSİNİZ.."

"KERHANE İLERDE CANIM HADİ.."

"BEN SENİ  HATIRLAMAK İSTEMİYORUM.."

"BEN SENİ SEVMİŞ OLAMAM"

"BEN SENDEN GİDİYORUM,SEN DE BENDEN GİT KARANLIK.."

"KOKUN NEDEN TANIDIK GELİYOR.."

"KARANLIK ÖLMEK İSTİYOR..LAN BANA ÖLMEK İÇİN YALVARIYOR.."

"HATIRLAMASANDA HATIRLIYORMUŞ GİBİ YAP"...

ben....ne yapmıştım..

ellerimi saçıma geçirip olanca gücümle çektim..ama emin olun canım acımıyordu..kalbimdeki acı diğerlerini hissizleştiriyordu...

ayağa kalkıp..salondaki vazoları..duvarlara fırlattım..sesi.duyan cansu odadan çıkmıştı..

"aşkım ne oluyor?"

"ulan ne aşkımı bak cansu şu anda daha önemli bir işim var..ama geldiğimde kendi kendini öldürmüş ol yoksa ben geldiğimde seni öldürücem anladın mı lan orospu.."dedim kükrercesine cansuya..

hemen evden çıktım..ne ayağımda ayakkabı ne de param vardı..yolda yürürken camlar ve taşlar ayağıma batarak ayaklarımı kanlar içinde bırakmıştı..ama zerre umurumda değildi..ve soğuk vücüdumu bir cam gibi kesiyordu..bekle bir tanem ya da bekleme sen beni çok bekledin gelme sırası bende...

hafıza yerine geldi..bakalım ne olacak..