BLACK PHOENIX

Chapter 3 - Tuazon University

Cyrine's POV

"All here?" I asked Secretary Han.

"Yes Lady Cyrine" tugon nito

"Everyone! Find another job." Poker face na announce ko at pumasok na ako sa mansion.

Gulat na gulat sila sa mga sinabi ko. Maluhaluha na yung iba, yung iba naman hindi mo malaman kung napapano na.

Today is my first day at Tuazon University. I hate attention but I hate most those attention seakers! They really sucks.

I pony my hair and wear big-black-framed eye glasses. Bingo! A nerd! Mahirap talaga pag maganda ka, effort ang pagpapapangit.

"Brilliant idea Cyrine" I told myself looking at my reflection in a life-size-mirror.

Dali-dali akong bumaba sa Living Room ng maalala ko sila Secretary Han. Jusmiyo baka inatake na yung mga iyon. Ang pilya ko talaga! I did it dahil sa pagbuhos nila ng tubig na may ice cubes sa akin.

I'm just kidding nung sinabi kong humanap na sila ng ibang trab

Secretary Han's POV

Kanina pa nag aalala ang mga kasama namin dito sa mansion dahil sa sinabi ni Lady Cyrine.

Maya maya'y bumaba ito. "I posted a note on the bulletin board. Take a look. Hope you all forgive me for being a "pilya". Got to go. I'm already late." She stated.

Pagkaalis nya dali-dali kaming pumunta sa bulletin board kung saan nandoon ung note na sinasabi nya.

Following are my rules:
1. We should act as one family. Remember I'm not your boss/master and you are not my servants/maids.
2.We wil eat together like a family.
3. Treat me as your daughter/little sister. I will love that.
4. Call me by my name - Cyrine.
5. Act normal in front of me. I'm harmless.

Ang di sumunod. Fired!

Cyrine ❤

Mixed emotions  ang naramdaman namin. Tuwa at pagkabigla din. Yung Cyrine kasi na inaasahan namin ay hindi tulad ng Cyrine na nakakasalamuha na namin.

Cyrine's POV
*Tuazon University*

Sa kanto malapit sa University ako nagpababa kay Kuyang Driver para hindi na makahatak ng attention itong Ferrari. Si Secretary Han kasi ayaw pumayag na mag commute na lang ako.

"Thanks Kuya!" Paalam ko kay Kuyang Driver.

First day high! I hate the idea of being  here at TU pero naisip ko, bakit nga ba hindi ko na lang enjoyin.

"Yambatte kudasai!" I enter the University with a smile.

Are they looking at me.
Sobrang panget ko ba at makareact sila sa look ko? Napangiti na lang ako and continue looking. Weird 'coz they are now smirking on me.

"What the heck is going on" I thought

"You! Nerd! Get out on my way!" She pushed me and I fell on the ground. "Get lost! You f*cking ugly creature!" She continued.

I managed to stand. Inayos ko pagkakagusot ng uniform ko.

"Get lost now!" Sigaw ulit nitong bitch. "Are you deaf?! I-SAID-GET..." hindi ko na sya pinatapos sa sasabihin nya sinampal ko na sya.

"Inuubos mo ang pasensya ko." I smirked at her "Pangit na pangit ka sakin eh muka ka namang uod!" nakakainit ng ulo grabe 

Tumalikod na ako ng may humawak sa braso ko at hinila ako paharap.

Nanlaki ang mga mata ko ng makita kung sino ang humila sakin.

Bigla akong kinabahan. Nakatingin lang ako sa kanya habang nakatitig sya sakin. Matagal. At bigla syang nagsmirk.

Yung lalaking nakabuntis, yung nasa Tuaffee La Tea House sya yung kaharap ko ngayon. Ang higpit ng pagkakahawak nya sa braso ko.
Naman eh! Sinubukan kong hilahin yung braso ko palayo sa kanya. Hinila nya lang ulit palapit sa kanya.

Naghihilahan kaming dalawa sa braso ko. Hindi ko alam pero nakakaramdam ako ng pagod.

"Let me go" nakayuko ako. Yung puso ko. Aatakihin ata ako.

"F*ck you!" yung taong uod nakarecover na ata sa sampal ko.
Akmang saasabunutan nya ko.

"Don't dare" cold na sabi nung lalaking nakabuntis. Inis na inis naman yung babaeng uod dahil wala syang magawa kung hindi ang sumunod lang.

"Go." Binitawan na nya ko. Nagulat ako sa ginawa nya.

I wonder if nakilala nya ko. I hope not. Ibang iba naman ayos ko ngayon eh.

I thought this will be a happy day. Tsk. Wala na talaga ang tahimik kong buhay. I don't understand why I have this weird feelings.

😉 TKS