Forbidden Love [R18]

PROLOGO

"K-Kuya..."

Napahinto si Karl at mabilis na tumingin sa nakasarang pinto ng garahe.

"Ssshhh. Hinaan mo ang boses mo. Baka marinig tayo nina Mama at Papa."

Hindi sumagot si Samantha. Sa halip, lalo niyang hinigpitan ang pagkakahawak sa laylayan ng damit ni Karl. Magkalapit sila sa pagitan ng nakaparadang sasakyan at ng lumang kabinet na puno ng mga gamit.

"Kinakabahan ako," bulong niya.

"Ako rin."

"Kung ganoon, bakit mo ako dinala rito?"

"Dahil gusto mo akong makausap nang tayong dalawa lang."

Tumingala si Samantha. "Alam mong hindi lang pakikipag-usap ang gusto ko."

Mariing napapikit si Karl. Ilang gabi na niyang iniiwasan ang usapang ito. Tuwing lalayo siya, hinahanap siya ni Samantha. Tuwing susubukan niyang kalimutan ang nararamdaman niya, isang tingin lang nito, sapat na upang bumalik ang lahat.

"Mali ito," sabi niya.

"Pero nararamdaman mo rin."

"Samantha..."

"Sabihin mong wala kang nararamdaman para sa akin. Kapag sinabi mo, lalayo ako."

Napatitig si Karl sa kanya. Gusto niyang magsinungaling. Mas madali sana kung kaya niyang sabihin ang mga salitang hinihingi nito. Ngunit nanatili siyang nakatayo roon, habang unti-unting kumikipot ang pagitan nila.

"Kuya," mahinang tawag ni Samantha.

"Baby girl..."

Iniangat ni Karl ang kamay at marahang hinaplos ang pisngi niya. Pumikit si Samantha at sumandal sa palad nito. Saglit nilang kinalimutan ang pinto, ang bahay, at ang mga taong maaaring makakita sa kanila.

Pagkaraan ng ilang segundo, marahang inilapit ni Samantha ang mukha niya.

"Samantha, sandali..."

Huli na ang babala.

Nagtagpo na ang kanilang mga labi.

Mabilis lang iyon, ngunit sapat na upang mabura ang anumang dahilan na maaari pa sana nilang ibigay. Nang muling dumilat si Karl, nakita niya ang takot sa mga mata ni Samantha. Naroon din ang pag-asang matagal nitong itinago.

"Karl!" Tinig iyon ng isang lalaki.

Agad silang bumitaw sa isa't isa.

Bukas ang pinto ng garahe.

"Samantha..." nanginginig na sambit ng ina. "Anong ginagawa ninyo?"

Walang nakasagot. Lumapit ang ama. Nanigas ang mukha nito habang salit-salitang tinitingnan ang dalawa.

"Karl. Samantha." Mababa ang boses niya, ngunit ramdam sa buong garahe ang galit nito. "Ano ang ibig sabihin nito?"

"Mama..." Napaluha si Samantha. "Papa..."

Sumunod ang mahabang sandaling walang nagsalita.

Humakbang si Karl sa harap ni Samantha.

Napahawak ang ina sa dibdib niya.

Samantalang nanatili lamang namang nakatingin ang ama kay Karl.

"Sa loob," utos nito. "Ngayon din."