Forbidden Love [R18]

KABANATA 6

Karl's P.O.V.

Mali ang ginawa ko.

Maling-mali.

Bakas na bakas sa mukha niya ang labis na hinanakit nang iwan niya ang condo ko. Hanggang ngayon, nakikita ko pa rin sa isipan ko ang nanginginig niyang mga kamay habang nagmamadaling magbihis. Hindi ko rin akalaing magagawa ko sa kanya ang ganoon, lalo na ang magsalita nang napakalupit na para bang wala siyang naging halaga sa akin.

Masyado akong na-frustrate sa paghahanap sa kanya. Dalawang taon ko siyang hinanap kung saan-saan matapos kong maipakulong ang putang inang nanay niya. Tinawagan ko ang mga dati niyang kaibigan, pinuntahan ang mga lugar na madalas niyang puntahan, at gumastos ng malaking halaga para lamang magkaroon ng kahit kaunting balita tungkol sa kanya.

Kay tagal kong pinangarap na makita siyang muli. Gusto ko siyang mayakap at mahalikan. Gusto kong sabihin sa kanyang pinagsisihan ko ang ginawa kong pagtalikod sa kanya noon.

Pero nang matunton ko siya, malalaman ko lamang na nagbebenta na siya ng sariling laman.

Galit na galit ako.

Galit ako sa ginawa niya sa kanyang sarili, pero mas galit ako dahil alam kong may bahagi ako sa dahilan kung bakit siya umabot sa ganoon. Sa halip na harapin ang sariling pagkukulang, sa kanya ko ibinuhos ang galit ko. Pinarusahan ko siya sa buhay na ako rin naman ang tumulong sumira.

Kaya ko nagawa ang nagawa ko kahit alam kong mali.

Pero walang sapat na dahilan para sa ginawa ko.

Hihingi ako ng tawad ngayon. Kapag kailangan kong lumuhod sa harapan niya, gagawin ko. Kapag gusto niya akong sampalin o pagmumurahin, tatanggapin ko. Ang mahalaga, marinig niya mula sa akin na pinagsisisihan ko ang lahat.

Salamat na lamang at pumayag siyang makipagkita sa akin muli.

"Sorry, naiwan ko pala ang bayad mo sa akin. Nasaan na?"

Pumasok siya sa condo na parang walang nangyari sa amin. May sigarilyong nakaipit sa pagitan ng mga daliri ng kanyang kanang kamay. Dahan-dahan niyang ibinuga ang usok habang nakatingin sa akin na tila isa lamang akong karaniwang kliyente.

Nagulat ako sa pagbabago niya.

Wala na ang babaeng umiiyak sa magulong kama ko. Wala rin ang takot na nakita ko sa mukha niya nang gabing iyon. Ang nasa harapan ko ngayon, malamig ang mga mata at matigas ang ekspresyon.

"S-sandali. Kukunin ko."

Pumasok ako sa silid at kinuha ang perang iniwan niya sa ibabaw ng kama. Hindi ko ginalaw ang mga bungkos mula nang umalis siya. Nang bumalik ako sa sala, iniabot ko ang mga iyon sa kanya.

Kinuha niya ang pera, binilang nang mabilis, at isinilid sa kanyang bag.

"Kung gusto mong gamitin ang pekpek ko ngayon, mas mataas na ang rate ko. Dalawampung libo sa bawat saksak. Additional na sampung libo kung gusto mong chupain kita. Doble naman kung gusto mong lunukin ko ang tamod mo. Take it or leave it."

Putang ina.

Gusto kong umiyak sa mga pinagsasabi niya. Hindi ako makagalaw habang nakatitig sa kanya. Alam kong sinasadya niyang magsalita nang ganoon. Gusto niyang iparamdam sa akin ang ginawa ko sa kanya. Gusto niyang ipamukhang wala na siyang pakialam kung paano ko siya titingnan.

"O, ano?" tanong niya. "Magtitigan na lamang ba tayo?"

Patuloy niyang hinihithit ang sigarilyo.

Lumapit ako, kinuha iyon mula sa kanyang kamay, at pinisa sa ashtray.