Chapter 23

110 14 1
                                        

[Changwook's POV]

Aku mengurut batang hidung aku perlahan. Aku tak rasa yang aku boleh join majlis tu esok. Penat, pening, letih. Tapi, nanti apa pulak Seulgi fikir. Aku, bukan jahat sangat sampai abaikan dia cuma aku ada sebab tertentu.

Benda ni nampak mudah tapi sebenarnya tak. Apa yang aku jangka, jauh melencong. Siapa je nak semua ni berlaku? Rasa hipokrit. Aku tak nak tinggalkan Seulgi, tapi dalam masa yang sama aku terpaksa. Betul-betul terpaksa.

Telefon aku keluarkan dari kocek seluar. Banyak mesej yang aku terima dari Seulgi. Makin bersalah aku. Aku menekan aplikasi LINE dan baca semua mesej yang dia hantar.

cikgu :)

dah balik ke?

saya cuma nak tnya tentang esok, cikgu hmm partner dengan cikgu haritu ke?

kalau cikgu dah ada partner takpelah, saya boleh cari org lain ^^

maksud saya partner lain.

jgn fikir lain pula ;)

Aku mengeluh, nampak tu. Tukar panggilan pula. Kenapa semua benda yang aku nak, tak jadi? Haish. Terus sahaja aku mendailnya. Lama aku tunggu barulah dia angkat.

"Hello?"

"Seulgi." Bila terdengar suara dia, automatik aku rasa lega. Bibir aku tersenyum kecil.

"Err ya?"

"Macam tak suka je saya call."

"M-manadalah."

"Hmm."

"Cikgu dah balik sini?"

"Dah, kenapa? Nak jumpa?"

"T-t-takdelah, boleh je jumpa esok kan."

"Saya tak ada masalah kalau awak nak jumpa saya sekarang."

"A-aniyo, cikgu mesti penat."

Ya, memang pun.

"Panggilan awak, Seul."

"Oh, s-s-sorry."

"Esok hmmm.. awak-"

"Saya tak rasa saya boleh join, iyelah awak kan hmm dah ada partner. Saya takde, jadi saya mungkin tak datang."

"Saya tak cakap apa-apa pun?"

"Ha? Habistu?"

"Saya nak berpasangan dengan awak, boleh kan..?"

"..."

"Seul?"

"B-betul ke ni?? Tapi- m-macam mana kalau orang lain tahu- t-tak apalah cikgu eh awak, saya tak k-kisah. Betul."

"Seul."

"Y-y-ya?"

"Jangan menyesal, kalau saya cakap esok mungkin hari terakhir kita bersama."

"A..pa?"

***

Rasanya aku dah takutkan Seulgi. Aku tak patut cakap macam tu. Tadi dia kat sekolah tak pandang aku langsung. Bila aku kata aku nak jumpa dia, dia mengelak. Memang betul aku dah kecewakan dia. Tak tahu la macam mana keadaan kami sebentar lagi.

Selfish? Aku? Ya.

Aku mula bersiap-siap. Malam ni aku cuma mengenakan tuksedo biasa. Aku tak tahu Seulgi akan pakai baju warna apa. Biarlah, aku tak ada pasang niat nak sedondon dengan dia. Dia pun takde mesej aku tentang pakaiannya nanti.

Our Meaningful Distance - BaekhyunCerita yang buat anda obses. Terokai sekarang