Kobe Kieffer's POV:
"Anung ginagawa natin dito? mga buntis lang ang nandito wah. Princess, mag-aampon ba tayo? " - tanong ko pagkapasok namin sa ospital, sya naman hindi ako pinakinggan, patuloy lang sya sa paglalakad papasok..
Hindi ko rin alam kung bakit iyon ang lumabas sa bibig ko dahil obvious naman na puro may mga sakit ang nandito... Wait!
May sakit??? Hinawakan ko si Princess sa braso para matigil sya sa paglalakad...
"Princess! You told me na wala kang sakit! So why are we here?"
"Princess! Are you hiding something against me???" - dagdag ko pa, na parang ikinairita pa nya, wala akong pakialam kung nakatingin na karamihan sa amin ang mga tao dito..
Pero ang sakit sakit kasi para sakin na.. Ang babaeng mahal mo nagtatago ng mga nararamdaman nya, tapos kung kelang huli na ang lahat saka ko nalang malalaman. Kaya ngayong araw na ito! Hindi ako papayag na hindi ko malaman ang bagay na iyon, dahil hindi ko na talaga kakayaning dalhin pa ang sakit sa puso kong iyon.
"Please tell me! Princess. " - kumamot sya sa ulo nya na parang inis na inis na talaga sakin, hindi ko rin alam kung bakit ganyan ang ipinapakita nya pero i'm still hurt..
"Bakit ba kasi ngayon ka pa naging slow eh! " - inis nyang sabi habang nagbuntong hininga..
Ako? Slow??? How come? Eh alam ko na ngang may sakit sya tapos slow pa rin?? Epekto ba yun ng sakit nya?
"epekto ba yan ng sakit mo? "
"ARAY! Bakit mo ko binatukan? " - daing ko pagkatapos nya ko batukan, may narinig pa ko na mga nagpipigil ng tawa, pero kay Princess pa rin ang mga mata ko..
"ANG SLOW MO KASI!! " - Omy! Lumalaki na ang butas ng ilong nya, so ibig sabihin galit na talaga sya..
"Mr. and Mrs. Pascual, Doc. Evangeline said that you're next" - nangiti ako dahil akala ko hindi kami iyon, nalaman ko na lang na kami pala iyon ng magsimulang maglakad si Princess kaya sinundan ko na lang sya, kahit na bagsak na naman ako kay Princess dahil sa ang slow ko daw, pero hindi naman talaga.
"So how's your feeling? " - tanong agad ni Doc. Evangeline ng nakaupo na kami.
"Well Doc. Not fine" - pagkasabi ni Princess nun, tumingin sya sakin ng masama dahil magkatapat lang kami, umayos naman ako ng upo at tumingin sa ibaba, nakakatakot salubungin ang mga galit nyang mata.
"Haha! I'm sorry Mrs. Pascual, I didn't mean to heard your voice over here, that's not okay for your baby and... "
"Yeah! Doc's right, that's not okay for me, na sigaw sigawan mo ako sa harap ng maraming tao, asawa mo ko kaya dapat lang na maging mabait ka.... ARAYYYY!!! " - sinipa nya ako ng sobrang lakas, pero tama naman kasi talaga si Doc na hindi okay para sakin ang sigaw sigawan nya sa maraming tao, masisira ang image ko, baka isipin ng iba under ako, tssk..
"Hhahahah! Sorry I can't help it but to laugh, let's go Mr. and Mrs. Pascual I will bring you to the room" - in-escort niya kami sa isang room na parang sa mga buntis yung magpapa-ultra sound, napapanuod ko kasi ito sa TV kaya alam ko, ako pa ba?
BINABASA MO ANG
Genuine Love [COMPLETED]
FanfictionMasaya ang magkaroon ng isang Tao na makakasama mo for the rest of your life... yung taong araw araw mong makikita, araw araw mong kinukulit, araw araw na magpapasaya sayo.. Mga araw na pagmulat mo, ang pinakamamahal mong Tao agad ang makikita mo...
![Genuine Love [COMPLETED]](https://img.wattpad.com/cover/98687632-64-k954987.jpg)