Genuine Love [COMPLETED]

Chapter 33: Picnic with Him (Part 2)

Princess Jamaicah's POV:

Pinagmamasdan ko lang ang anak ko at pati na rin sya habang naglalaro. Hindi ko maalis sa isip ko na, kung titignan kami dito parang kaming isang masayang pamilya, pero ang totoo hindi naman.

Sana sya na lang talaga si Kobe, napakasakit para sakin na isipin, pano kung paglaki ni Baby Kobe, hanapin nya sakin yung Daddy nya? Ano isasagot ko?

Pano kung dahil dun, sumama loob sakin ng anak ko dahil kulang yung pagmamahal na ibinibigay ko sakanya, dahil wala ang Daddy nya sa tabi nya.

Bakit kasi kailangan mo pang mawala? Bakit kailangan mo pa kaming iwan? Marami na tayong pagsubok na pinagdaanan noon, pero bakit ngayon ako na lang lumalaban?

Pero masaya pa rin ako dahil nagiwan sya ng munting anghel para sakin. At kahit magisa lang ako, kakayanin kong ibigay ang lahat ng kailangan ni Baby Kobe, at alam kong lagi ka lang nandyan Kobe para gabayan kaming dalawa.

Mahal na mahal kita....

Ngayon nakikita kong pinapakain nya ang anak ko, kung titignan mo sila parang silang mag-ama...

Naalala ko yung nangyari nung nakaraan, nasigawan ko sya, Kaya siguro dapat akong humingi ng tawad.

"Ahmm, Kob....." - natigilan ako sa sasabihin ko dahil muntik ko na syang matawag sa pangalang yun.

"It's okay, tawagin mo ko kung saan ka mas komportable" - Sabi nya ng nakangiti, para gumaan loob ko, kasi nahalata nya siguro na ang awkward para sakin yung nangyari.

Ngumiti na lang din ako.

"Ahmm. Sorry nga pala dun sa nangyari nung nakaraan, siguro Hindi ko lang talaga matanggap na wala na sya" - Sabi ko na may lungkot.

"Okay lang yun, I can't blame you" - bumilis ang tibok ng puso ko sa tanong nya....

"Do you still love him?" - tanong nya habang nakatitig sa mga mata ko, at parang umaasa yung mga mata nya na sana hindi, ang isasagot ko.

Pero, kahit bali baliktarin pa ang mundo, hindi na kailanman magbabago ang nararamdaman ko para kay Kobe, dahil sya lang ang lalaking una at huling lalaking mamahalin ko.

"Yes, I will love him forever, saka kahit wala na sya, he will remain in my heart" - sana marinig ni Kobe lahat ng sinasabi ko para makonsensya sya tapos, gagawa sya ng paraan para makabalik samin, pero alam kong imposible yun mangyari. Hahah.

"I understand, pero what if, may taong dumating sa buhay, at handa syang tanggapin lahat para sayo, yung baby mo, and willing na maghintay hanggang sa mahalin mo sya, will you love him too?"

Nakikita ko ang seryoso sa mukha nya, ayokong magassume na sya yung tinutukoy nya, pero bakit kapag sya ang nagtanong, hindi ako makahanap ng sagot? Nagtanong na rin sakin sila Tiff Kung ano sagot ko sa tanong na yan, ang bilis kong sumagot ng Hindi na ako magmamahal.

Pero bakit kapag sya? No! Siguro dahil kamukha nya lang si Kobe kaya ganito nararamdaman ko, naghihintay lang sya ng sagot ng biglang....

"Araaaaaaaaaaayyyy!!!"

"Ayyyy! Oh my geee!!" Kukunin ko na sana sakanya si Baby Kobe, kasi nakagat yung daliri nya, akala siguro pagkain.

"It's okay! Hahah! May ngipin na pala toh" - luh! Di napansin kanina nya pa pinapakain ng Fita eh. Kaya natawa na lang ako.

"Hahahah!" - tawa ko, ang cute kasi eh, tapos ang seryoso pa namin kanina, dahil sa tanong nya, tapos kinagat sya. Siguro nisave lang ako ng Baby Kobe ko, dahil naramdaman nyang kinabahan ako.