Chances (The Girl Ghost Writer 2)

Chapter 22

"Good morning, mahal ko," malambing na sambit ng lalake sa kabilang linya.

I checked it kung sino ang tumawag. Si Zed lang pala. Medyo half awake ako nung sinagot ko tawag nya. And it's what? 3 AM! For heaven's sake.

"Zed, napatawag ka? 3 AM na. Di ka ba natulog?" then I yawned.

"Di kasi ako makatulog."

"Hm? Bakit naman?"

"Eh kasi ikaw."

"Ako? Ano bang ginawa ko?" pagtataka ko.

"Takbo ka kasi ng takbo sa isip ko. Kailan ka ba titigil dito sa puso ko?" and he bluffed.

"Zed, tinawagan mo ba ako para dyan?" medyo kinikilig pero hindi ko pinapahalata.

"Bakit? Di ka ba kinilig?"

"Hindi." I lied. "Hay naku, Zed. Matulog ka na nga. Kung anu-ano pa yang sinasabi mo. Hahahaha!"

"Aminin mo na kasi kinilig ka."

"Hindi nga. Ang kulit."

"Kinilig ka, alam ko."

"Sabing hindi nga."

"Nakakainis naman to. Halata naman kinikilig." Medyo naiinis ang boses nya. And he's damn cute when he's like that.

"Eh sa hindi ako kinilig eh." I still lied.

Syempre, sino ba ang hindi kikiligin? Tumawag para lang sabihan ka ng pick up line. Syempre.

"Fine. Alam ko naman kinikilig ang GIRLFRIEND ko. Syempre, konektado kaya mga puso natin."

"GIRLFRIEND? Excuse me, Mr. Seigfried hindi mo pa ako girlfriend."

"Hindi pa ba? Hmmm."

"Talagang hindi pa! Hindi ka pa nga nanliligaw eh." Makulit kong tugon sa kanya.

"Dapat pa ba may ganun? Eh hindi ako marunong manligaw eh."

"Eh bahala ka. Manligaw ka muna." I chuckled.

"Eh ganito. Kung ikaw na lang kaya manligaw? What do you think?"

Ang kapal.

"Grabe! Siguro pinaglihi ka sa encyclopedia."

"Kasi ang talino ko?"

"Hindi! Ang kapal mo kasi."

He laughed.

"Sayang nga eh di ako nakapag suot ng bulletproof."

"Ha? Bakit naman?"

"Eh kasi ang dali kong natamaan sa'yo. Yan tuloy patay na patay ako sa'yo."

Ayun! Heto nanaman. :")

"Hay naku, Zed. Tigilan mo nga ako."

"Eh sa anti sleeping pills ka eh."

"Ano? Anti sleeping pills?"

"Oo. Because you're keeping me awake," natawa sya sa sinabi.

Ano ba ang nakain nito?

"Nag da drugs ka ba, Zed?"

"Kasi adik ako sa'yo? Luma na yan eh."

"Hindi. Kasi para kang ewan ngayon na binabanatan ako ng pick up lines."

"Eh may sakit kasi ako."

"Ha? Nilalagnat ka ba? Anong nangyari sa'yo? Okay ka naman kagabi nung hinatid mo ko."

"Oo nga eh. Pagtataka ko nga rin. Don't worry. Nagpa check up na ako sa doctor."

"Anong sabi ng doctor?"

"Sabi nya, love sick daw. Niresitahan nga ako ng kiss-pirin at yakap-sul."

"Sira ka talaga. Akala ko naman seryoso," I giggled. "Matulog ka na nga. Kung anu-ano yang..."

"I love you," out of the blue, he told me.

"Matulog ka na. Maaga pa tayo sa orphanage mamaya."

"I love you," inulit nya ito.

"Zed, bukas ka na mag I love you. Inaantok pa ako ngayon."

"I love you and I never get tired saying that to you."

Ayun. Dun na humaba ang hair ko. :")

Di ako nakaimik. Speechless kumbaga. Ayoko naman isipin nya na madali nya akong makukuha ulit after sinabi ko sa kanya na mahal ko rin sya. Let him wait for that second I love you from me. >:)

"I love you, Debline Sy. Te amo. Wu ai nê. Saranghae. Aishtemasu. Mahal kita."

"Zed, bukas na yan. Matulog ka na."

"Kahit anong linggwahe pa gusto mo, aaralin ko para sa'yo."

"Zed..."

"Mahal na mahal kita, Debby. Stupid I am not to see how deep is my love for you. Pinakawalan kita noon. Pinagsisisihan ko every second na wala ka sa tabi ko."

"Zed, hindi naman sa linggwahe yan. Nasa gawa yan. Kung mahal mo ko, ipakita mo."

"And I would let you feel that everyday of my life until I die. Ikaw lang, Debby. Ikaw lang."

And a tear suddenly fell in my eyes.

"Sige na. Matulog ka na. We'll be having a long day mamaya. I love you at maghihintay ako everyday to hear your I love you too. Hindi ako susuko, Debby. I'll not be a coward anymore."

I am speechless. I don't know what to say. Patuloy lang na tumutulo ang luha ko.

He bid goodbye then hanged up the phone.

Hindi na ako muling nakatulog pa. Ewan ko ba. I can feel his love pero part of me is afraid na mahalin sya ulit ng buong buo. What if yung chance na binigay ko ulit sa kanya ay mapunta lang sa wala? What if lokohin nya ako ulit? We all know I've grown and change. Hindi na ako ang dating Debby na nakilala ni Zed. Pero bakit ganito? Bakit feeling ko bumabalik ang dating ako? Bumabalik ang dating Debby na natatakoy magmahal. Natatakot masaktan. Natatakot sa lahat ng bagay.

Yung takot na ayokong masaktan muli. Ayokong sobra ko syang mahalin ulit. Pero bakit ganito? Bakit ako ganito?

I reached for my IPhone again and listened to the music.

*Now playing: What Can I Do by The Corrs*

Ito yung kantang kinigiliwan ko noon. Sa mga panahong nakilala ko si Zed.

*Reminiscing the past*