How i became a princess

roddelboekje

Nieuwe koningin ?

Gisteren werd de ons vertelt dat koning Louis en zijn zoon Gabriël een bezoek zouden brengen aan een anoniem restaurant. Toen onze reporters aan kwamen, was er geen koning te zien. Maar een anonieme getuige melde kort daarna het tegendeel. Ze zouden de koning en zijn zoon in het restaurant gezien hebben, meer zelfs, ze waren er niet alleen. Een onbekende vrouw en haar dochter zouden aan dezelfde tafel hebben gezeten. Na een lange avond te wachten, kregen we eindelijk de kans om een snelle blik van het koninklijk vervoer te zien. Niet veel later dan hun vertrek, verscheen de aan ons beschreven, onbekende vrouw met haar dochter aan de deur van het restaurant.
Door de vreselijk weersomstandigheden konden we maar enkele scherpe foto's nemen. Hieronder ziet u een van onze best gelukte foto's. Bronnen zeggen dat het niet de eerste keer was dat ze dit stel zagen. zou er terug liefde te bekennen zijn in het paleis of zijn er andere reden in het spel?

Amber had het gevoel dat haar hersenen met haar aan het spelen waren. Dit kon ze niet goed gelezen hebben. Ze had waarschijnlijk niet genoeg geslapen of misschien was ze nog aan het slapen. Oké, zij had gisteren met haar moeder met een Louis en Gabe in een restaurant afgesproken maar ze zou de koning toch herkennen. Tot haar schaamte moest ze toegeven dat ze dat eigenlijk niet kon. De foto onder het artikel bewees ook nog eens het tegendeel. Op de wazige foto kon je een stukje auto, een restaurant en met veel moeite twee mensen onderscheiden. Ze stonden achter elkaar. De voorste had een stak rood kleed je aan en haar blonde haar was sierlijk opgestoken. Van de achterste persoon kon je een stukje van haar wit kleedje zien en haar gezicht was bedekt door het haar dat door een ferme rukwind in haar gezicht werd geblazen. Het was gewoon toeval probeerde ze zich zelf wij te maken.

Amber liet haar ogen nog een over het artikel en de foto glijden. Nadat ze dat tien keer had gedaan was er geen ontkennen meer aan. In gedachte sloeg ze zichzelf voor haar kop. Hoe kon ze nu zo stom zijn geweest? Ze had het moeten weten ze had op zijn minst vragen kunnen stellen bij het hele gedoe. Nu werd het voor amber wel duidelijk hoe Sofie aan al dat extra geld kwam en waarom ze apart hadden gezeten van de rest van het restaurant en waarom Gabe en Louis zoveel klasse hadden uitgestraald.

'Amber?' Haalde Dana amber uit haar gedachten. Amber's mond lag nog steeds van verbazing op de grond toen ze Dana aankeek. 'Ben jij dat?' Ging ze verder. Amber wist niet hoe ze zou moeten reageren. Ze wist het zelf nog maar net en moest het zelf nog verwerken. Zonder dat ze het goed doorhad schudde ze met haar hoofd. Dana leek niet overtuigt dus probeerde amber met haar lippen een lach te vormen. Al snel kwamen er ook al een 'haha' bij. Dana wilde weer haar mond open doen toen amber snel recht sprong en haar lachsalvo onderbrak. 'Dank je voor de uitnodiging, ik vond het heel gezellig maar ik moest eens gaan.' Het gedrag van amber was uiterst vreemd. Het was een standaard zinnetje en die vraagde niet zo veel nadenkwerk van haar. Onderweg botste ze tegen de hoek van de tafel waardoor ze hinkend Dana's huis verliet. Buiten aangekomen veegde amber de gemaakte grijns van haar gezicht en zette het op een loopje. , Ze wilde zo snel mogelijk thuis zijn want nu had ze het gevoel dat heel de wereld naar haar keek.

Eenmaal aangekomen, plante amber zich voor de computer. Het was, zoals je kon verwachten, een oud ding. Het had zelfs nog zo'n visbak scherm. Daarbij kwam nog dat het vervloekte ding heel traag opstartte. Amber vloekte binnensmonds terwijl haar nieuwsgierigheid alsmaar sneller groeide. De computer besliste anders en besloot om nog trager het internet te laden. Amber hield het niet meer. Ze gaf de computer een frustreerde mep. Net als in de films stond het internet opeens volledig geladen open. Ze googelde naar de pagina van het boekje. ... Heette het. Daar las ze het zelfde verhaal en bekeek ze dezelfde foto. Amber opende een tweede site, namelijk Wikipedia. Daar zocht ze de foto met de koninklijk familie op. En ja hoor, de recente foto's bewezen nog maar eens het feit dat het geen gemaakte roddel was. Amber had gisteren een etentje gehad met de koning en zijn zoon. Was dat maar het ergste. Ze had zich ook nog eens totaal verkeerd gedragen. Ze voelde hoe haar wangen rood kleurde, ze schaamde zich dood.

De sleutels in de voordeur draaide om. Sofie zuchtte opgelucht toen ze, na een dag van hard werken, eindelijk in de zetel kon zitten. Ze wrong de ene schoen voor de andere uit en wreef over haar pijnlijk voeten. Opeens hoorde ze gerommel uit de kamer achter zich komen. 'Mama!' Riep amber terwijl ze haar kamerdeur dicht smeet. Sofie maakte zich klaar voor de aanstormde puperbui. 'Ja, amber wat is er,' zei ze vriendelijk. Amber's blik stond op onweer. 'Wat heeft dit te betekenen?' Amber maakte wild gebaren om haar heen. Dat deed ze altijd als ze boos werd. 'Wat heeft wat te betekenen,' herhaalde Sofie rustig. 'Alsof jij dat niet weet! ... Hoe kon je? ... Je had me kunnen waarschuwen.' Sofie moest hier wel een beetje om lachen. Als haar dochter zich druk ging maken, begon ze in afzonderlijke zinnen te praten. Het lachen verdween als snel want Sofie had nog steeds niet door over wat het ging. 'Waarom ... Waarom date je met de koning.' Amber gebaarde nog steeds wild om zich heen. 'Amber, lieverd, rustig-' 'niets te amber, niets te rustig. Vertel me waarom je het niet zei én hoe jij aan een man zoals hem bent gekomen?' Onderbrak amber Sofie.

Sofie deed teken dat amber rustig moest gaan zitten. Ze zou dit voorzichtig en zorgvuldig moeten brengen. Ze dacht over elk woord twee keer na voordat eindelijk de eerste zinnen over haar lippen rolde. 'Onze ontmoeting is een lang verhaal dat ik je wel een andere keer zal vertellen.' Sofie keek amber aan. Die knikte instemmend. 'Ja, ik had het je kunnen vertellen maar dan zou je gedacht hebben dat ik het alleen maar deed voor de aandacht of het geld.' Amber wilde haar moeder onderbreken maar Sofie stak een vinger in de lucht. 'En nee, dat is echt niet de reden en soms vergeet ik ook wie hij is omdat het allemaal zo natuurlijk voelt. Ik zal nooit je vader vergeten. Hij was een goed man en zijn dood raakt me elke dag nog steeds maar de gevoelens voor louis zijn ook echt. Ik voel me veilig bij hem en ik zie een toekomst voor ons. We kunnen een nieuw gezin vormen. Oké, het lijkt raar maar probeer het en misschien valt het allemaal wel mee. Als laatste moet je weten dat jij altijd eerst komt want wij zijn een team maar misschien is ons team aan uitbreiding toe. Wat ik wil zeggen, amber, is dat als jij dit niet wilt, snap ik het en dan zeg ik wel dat het niets zal worden. Hoe moeilijk dat ook zal zijn.' Sofie bekeek haar handen waar net een druppel traanvocht in viel. Toen ze na drie doodstille minuten opkeek, zag ze dat amber niet meer in de zetel zat.

----------------------------------------------------------------
Dankje, allerbeste lezers. Dankje voor de votes, de comments en dankje voor degene die dit verhaal aan hun leeslijst hebben toegevoegd. Ik weet het. ik heb jullie lang laten wachten op een update. Ik ben nog niet helemaal tevreden (en ik ga waarschijnlijk nog wel dingen aan veranderen) van dit hoofdstuk maar ik vond dat ik iets moest updaten.Dus als je wat oprmerkingen heb hoor ik ze graag. Nog eens bedankt voor de votes en de comments, ik vind ze geweldig.:-)