How i became a princess

Chocolade

Emma's zevende poging, die deze keer bestond uit random mensen te bellen, om de sfeer wat op te vrolijken mislukte. Ze had al verschillende dingen geprobeerd zoals: vreemde roddels over beroemdheden vertellen, Amber met slagroom bespuiten, en zelf een simpel kussengevecht hadden niets opgeleverd. Ze had wel gezien dat Amber iets dwars zat maar als ze er zelf niet ging over praten, ging Emma er ook niet naar vragen. Nu, keken ze naar een film die op de tv was. Alle twee de meisjes hadden hem al een paar keer gezien, toch was hun aandacht volledig op het scherm gericht. Emma werd er nerveus van. Ze wilde haar vriendin zo graag helpen maar als zij niets wilde zeggen dan ging dat niet. 'Ik ga even iets halen,' zei Emma toen een achtste idee haar hoofd binnen sloop. Ze wist dat het nog wel ergens in de kast moest liggen. Met het excuus dat ze naar de wc moest, liep ze richting de keuken. Potten en pannen protesteerden met veel lawaai toen Emma ze aan de kant schoof. Ook deze la bevatte het geheime wapen niet. Na nog een tijdje de keuken overhoop te halen, was het eindelijk terecht. Zo nonchalant als Emma kon, liep ze weer terug naar Amber.

De film was al zes scènes verder maar Amber had geen één woord van heel de film gehoord. Ze apprecieerde de pogingen van Emma om haar op te vrolijken wel en ze had al een paar keer de behoefte gevoeld om alles aan haar te vertellen maar ze kon het niet. Ze zou de hulp van anderen niet kunnen gebruiken bij het maken van deze keuze. Emma sprong in de zetel en Amber werd uit haar gedachten gehaald. Verbaasd keek ze Emma aan, waarvan een lachje dat niet veel goeds betekende haar mond sierde. Nog voor Amber een vraag kon stellen, werd er een voorwerp vlak voor haar neus gehouden. Ze duwde de hand van Emma een beetje naar achter en kon nu de goud, glinsterde reep zien. Hij was ongeveer vijftien centimeter lang en vijf centimeter breed. Dat betekende 75 vierkante centimeter heerlijkheid. Toen Amber eindelijk doorhad dat er een reep chocolade met noga voor haar neus werd gehouden, plukte ze hem snel uit Emma's handen. De chocolade smolt op haar tong samen met de ingebeelde zorgen. Emma verdween de kamer weer uit. Dankzij de chocolade kon Amber gewoon niet meer triestig zijn. Ze moest zelf lachen met de volgende scène van de film.

Gummybeertjes, zuurtjes, neusjes, smarties, skittles, popcorn, chips en een twee liter fles cola stonden op het salontafeltje. Amber had haar reep nog niet op of Emma was al terug gekomen met meer snoep. Haar maag draaide zich al om bij de gedachte dat hij dit allemaal zou moeten verteren maar daar trok Amber zich niets van aan. Dat Emma dit allemaal in huis had. De meisjes aten het snoep en babbelde alsof hun mond er straks mee op zou houden. Voor het eerst keer leek het weer zoals vroeger toen ze dit het weekend van het kampvuur ook deden. Het is afgeschaft door Sofie omdat amber de laatste keren te slechte punten op school haalde. Toen de film een half uur al was afgelopen, lagen de meisjes met het overgebleven snoep in bed. 'Hey, Amber,' zei Emma terwijl ze een gummybeer onthoofdde. 'Wat?' Amber stikte zich zowat in de popcorn. 'Het al na één uur is en morgen is het school, we zouden moeten gaan slapen.' Amber draaide zich op haar buik zodat ze Emma aan kon kijken. 'Pech, ik kan toch niet slapen door de suiker.' Emma barstte in lachen uit waarmee de skittels in het rond vlogen.

'Hoe is het nu met Tom?' Het was al een anderhalf uur geleden dat ze gezworen hadden om nooit meer snoepjes te eten maar nog steeds was de slaap niet gekomen. 'O, Tom, hij is wel...vriendelijk.' 'Wel vriendelijk,' herhaalde Amber met veel ongeloof. Emma was blij dat ze het licht ook hadden uitgedaan want haar wangen gloeide nu vuurrood op. 'Oké, hij is wel leuk, en lief, en zo schattig al weet ik niet hoe het nu tussen ons zit,' Emma wachtte even. 'We hebben gekust. Man, wat is hij een goede kusser.' Ze voelde de vlinder weer fladderen als ze er aan terug dacht. 'Maar,' hielp Amber de volgende zin beginnen. 'Maar hij heeft me vandaag nog geen één keer gebeld nog ge-sms't.' Een geeuw ontsnapte bij Amber. 'Geef hem wat tijd of wil je te opdringerig zijn,' geeuwde ze weer.

De les godsdienst was nog nooit zo snel voor Amber voorbij gevlogen. Ze had de leerkracht nog iets horen zeggen over de Tien Geboden toen haar oogleden te zwaar werden en haar meenamen naar haar dromen. Gelukkig, was het meisje naast Amber zo vriendelijk geweest haar net voordat de bel ging weer wakker te maken. Versuft keek ze naar Emma die ook moeite had om de slaap uit haar hoofd te drijven. Alleen zij had Tom nog gehad om haar door deze les te slepen. 'kom, slaapkop, het is tijd voor bio,' grapte Emma en Tom lachte vrolijk mee. Amber trok het zich niet te veel aan. Ze was eigenlijk wel blij dat die twee zo goed overeen kwamen.

Rollend met haar ogen stond Amber op van haar stoel waarbij het geleende T-shirt naar beneden trok. Emma had een maat kleiner dan Amber en het T-shirt was al heel de dag omhoog aan het kruipen. 'Sorry, Tom, ik zit deze les naast Emma,' Zei Amber terwijl ze op de vrije plaats naast Emma plaats nam. Emma, die stiekem ook wel iets anders had gehoopt, keek haar vragend aan. 'Ik wil ook wel eens een uur wakker blijven hoor.' Amber tekende een rooster op een blad papier en plaatste in een van de vakjes een cirkeltje. 'Jouw beurt,' fluisterde ze terwijl ze Emma een por gaf. De vragende blik was op Emma's gezicht bevroren dus zuchtte Amber diep en legde ze het verder uit. 'We spelen oxo als je daar tenminste nog genoeg wakkeren hersencellen hebt.' Zo speelde ze nog de hele les spelletjes totdat de bel ging. 'Ik ging bijna dood,' klonk het achter de bank van de meisjes. 'Eindelijk, mijn Emma terug.' Tom voegde de daad bij het woord. 'Oké, hopeloze geliefde, ik zal jullie dan maar alleen laten. Tot morgen.' Amber stopte het laatste boek in haar tas, sloeg deze over haar schouder en wuifde gedag naar het kussend paar.

Voor de deur van het appartement bleef ze staan. Kon ze zomaar naar binnen lopen en doen alsof er niets was gebeurd? In de gang voor een gesloten deur staan vond ze ook maar raar dus trok ze haar T-shirt nog eens naar beneden en draaide de sleutel om. Het was nog steeds het appartement waar ze altijd in gewoond had. Wat had ze dan verwacht? Ze schudde die dwaze gedachte uit haar hoofd terwijl ze naar de keuken liep. Op maandagen waren Sofie en Amber allebei vrij om vier uur dat hadden ze gedaan zodat ze toch een dag in de week een beetje tijd voor elkaar hadden. 'Sorry,' fluisterde Amber.

'Maar vader dat kunt u niet menen,' riep Gabe in lichte paniek uit. De man voor hem liet een vriendelijke lach zien. 'Ik kan niet geloven dat u dit doet.' Gabe ijsbeerde door de kamer wat zijn vader alleen maar grappiger vond. 'Ik heb alles al geregeld en ik dacht dat je Sofie wel aangenaam vond.' Gabe stond stil, stak zijn handen in zijn zakken om ze er vervolgens weer uit te halen. 'Ja, Sofie valt mee...' Louis zag het nut niet meer van dit gesprek in en besloot dat zijn zoon wat tijd nodig had om te kalmeren. Gabe daarentegen vond het niet zo grappig dat zijn vader zo maar opstond en vertrok. Wat moest hij nu doen, hij had zo gehoopt Amber de komende jaren niet meer te zien. Een tegenslag voor hem.

-------------------------------------------------------------

Hey, wat vonden jullie ervan? Laat het me aub weten, ik kan tegen kritiek.

Fijne vakantie en veel leesplezier!!