alone,sick,lover | yoonmin

drunk | 12

YA OTURUP AĞLAYACAĞIM GERÇEKTEN, WATTPAD BÖLÜMÜ KALDIRMIŞ, BÜTÜN YORUMLARINIZ GİTTİ YEMİN EDERİM TELEFONU KIRACAĞIM BU NE YA?
İYİCE SAPITTI BU UYGULAMA.

Saatler olmuştu, Jimin ve Yoongi öylesine sokaklarda yürürken hava çoktan kararmıştı. Saatlerdir konuşmuyorlardı. Jimin konuşabilecek kadar sakin, Yoongi konuşabilecek kadar cesaretli değildi. Fakat artık Yoongi konuşması gerektiğinin farkındaydı, ayaklarının ağrısından ölecekti. Esen rüzgar da hiç yardımcı olmuyordu ona, çok üşümüştü. Her an yere yığılabilirmiş gibi hissediyordu. Ürkekçe elini Jimin'in koluna koydu. Jimin, onun dokunuşuyla anında titrerken, yürümeyi kesti.

"Artık eve gidelim." dedi Yoongi. "Çok yoruldum, ve üşüyorum."

Jimin saatlerdir trans halindeyken, Yoongi'nin söyledikleriyle saniyesinde kendine gelmişti. Onun siniri yüzünden dışardalardı ve Yoongi'nin üzerindekiler yeterince kalın değildi. Hasta olabileceğini tamamen unutmuştu.

"Ah," diye acıyla inledi gözlerini sıkıca kapatırken. "Çok üzgünüm. Ben, kendimde değildim. Üzgünüm, hemen gidelim, haklısın."

Yoongi yavaşça kafasını sallarken önüne döndü. Jimin aniden onun belinden tutup kendine çektiğinde gözleri şaşkınlıkla açıldı.

"N-Ne yapıyorsun?"

"Üşüme diye." dedi Jimin büyüğünü daha sıkı sararken.
"Hadi sarıl."

Yoongi çekinerek -biraz da kızararak- kolunu Jimin'in beline sardı. Sessizce, sarmaş dolaş eve vardıklarında Bayan Min çoktan uyumuştu. Yavaş adımlarla eve girdiler ve ses çıkarmadan Yoongi'nin odasına çıktılar.

"Hemen giyin de yorganın altına gir." dedi Jimin. Yoongi kafasını sallayarak üstündekileri çıkardı ve evde ki rahat kıyafetlerini giydi. Jimin'in dediği gibi hemen yorganın altına girerken, yavaş yavaş ısındığını hissetti.

Jimin tuvalete girip çıktıktan sonra odaya geri döndü. Üstünü bir çırpıda çıkardı ve Yoongi'nin bol eşofmanlarından birini altına geçirdi, üstüne bir şey giyme gereği duymadı. (y/n Neden gerek duymuyorsun? bak çocuk fire oldu orda gerizekalı)

Yoongi, Jimin'in kaslı vücuduyla karşı karşıya kalırken gözlerini utanarak kapattı ve yastığa kafasını biraz daha gömdü. Yatakta bir hareketlilik hissettiğinde Jimin'in yanına yattığını anladı. Yavaşça gözlerini açtı ve elini şakaklarına koymuş, yukarıdan onu izleyen çocuğa baktı. Yoongi, Jimin'in bakışlarında ki endişeyi gördüğünde, bunun sebebinin Yugyeom'un söyledikleri olduğunu biliyordu.

"Bana bir şey olmayacak." (y/n sen öyle san minnoşum ben psikopatım kaosa ve göz yaşına bayılıyorum)

"Elbette olmayacak," dedi Jimin, bu kesinlik kendisini tatmin etmemişti. Jeongguk'un yapabileceklerinden korkuyordu. "Ama bu umursamayacağız anlamına gelmiyor. Onları hafife alamayız."

"Kavga etmek istemiyorum, Jimin."

"Bende istemiyorum." dedi Jimin. "Ama ister istemez kavgaya gireceğimizi hissediyorum."

"Ya Taehyungla da uğraşırsa?" Yoongi sordu.

"İlk hedefi o olmaz mı zaten? Taehyung'a hala ulaşamıyorum. Korkmadım değil aslında ama yalnız bırakmam gerektiğini de düşünüyorum."

Yoongi yorganı üstünden biraz attı, fazla sıcak olmuştu. "Hey, üstünü ört." Jimin hemen müdahale etti ve Yoongi'nin açtığı yorganı düzeltti. "Yeterince ısındım."

Jimin derince iç çektiğinde Yoongi bıkkınca kafasını salladı. "Jimin, kafanda saçma sapan senaryolar kurma, tamam mı? İyiyim, iyi olacağım."