Fall Into Places (Into Trilogy #1)

Kabanata 13

"Aira?"

Napatigil siya sa kaniyang pagkain dahil sa pagtawag ko sa pangalan niya. Nagpunas muna siya ng tissue sa kaniyang labi bago ako tuluyang binalingan. "Yes, bruh?"

Napabuntong hininga na lang ako habang nakatanaw sa malayo. "Is it good that I'm letting my own pride consume me?"

Napangisi naman siya sa tanong ko. Umayos muna siya ng upo at kinuha ang isang burger na hindi pa nabubuksan.

"Well, it's a yes and a no."

Napakunot naman ang noo ko sa sinagot niya. "Hindi kita maintindihan."

Iminuwestra niya ang kamay niya sa harapan ko bago pinagsiklop ang mga 'yon.

"In my own opinion, having your pride consume you can be a negative or a positive. Kung parang napupuno ka na sa lahat ng mga bagay na nangyayari sa buhay mo at parang feeling mo ay parang tinatapak tapakan ka na lang ng tao, diyan ka mag taas ng pride mo. They have no rights na palagi ka na lang gamitin sa lahat ng bagay. You are a human. You should know your own limits. Huwag kang magpagamit lang sa kanila. They have no rights. They might say bad things at you dahil diyang sa pagtaas mo ng pride, wala na silang pake roon. You have nothing to do with their own opinions," She paused. "But then, there is a negative side of it. Raising your pride too much can cause of losing your own family, friends or whatsoever. At isa pa, ang isang taong ma pride ay mga sarili lang ang mga iniisip o inuuna nila. You become insensitive too. You don't know how to forgive. You don't want others to contradict, you only listen to your own opinion. You will be living in a frightful world where it is only you and your pride exist. Inconsiderate."

Napayuko na lang ako dahil sa mga katagang sinabi niya. She's right about those things that she have said. I'm becoming that person again. I'm becoming that buttoned-up person again.

"Don't go back to your old self, Moira... I don't want you to repeat your own mistakes years ago." Mahinang saad ni Aira.

Napakuyom na lang ako ng kamao ko. Hindi ko na napigilan ang mga luhang  kusang lumandas sa aking mga mata.

"I'm sorry, Aira." Gumagaral na ang boses ko. "I really don't want to go back on that same person. I really do. But, It feels like I can't stop myself from going back to that 'cause I feel like, it's already part of me," I sobbed. "I'm so sorry... please help me..."

Nakita ko naman na parang maiiyak na rin si Aira ng bigla niya akong hatakin para sa isang yakap. "Don't worry, pal. You won't be alone this time. I'll be here to help you. Kung noon ay dahil sa'kin kaya ka nagtaas ng pride mo. Now, I'll be the one to help you with everything that's making you that. Everything's gonna be okay, Bruh. Just trust God that everythings gonna be okay."

I cried my heart out into her arms. I'm very thankful to God for giving me a friend like her. A friend that is like a family to me. A sister that I never had.

"Oh, itigil na nga natin 'tong drama," Aniya pero lumuluha na habang tumatawa para mapagaan ang sitwasyon namin. "Punasan mo na nga 'yang mga luha mo. Kakahiya ka. Di kita kaibigan." She jokingly said na nagpatawa sa'kin.

Napalinga-linga ako sa paligid ko at doon ko lang napagtanto na nasa jollibee pala kami 'tas grabe kami kung maka-iyakan dito.

"Gago ka talaga." Hinampas ko ito ng mahina sa kaniyang braso.

"I know left."

Matapos ng iyakan scene namin ay nagpatuloy na kami sa pagkain at pagku-kuwentuhang naudlot dahil sa pag-iyak ko kanina. Habang inuubos ko ang spaghetti ko'y bigla akong tinampal ng mahina ni Aira sa kamay. Tiningnan ko naman siya ng masama pero napalitan ito ng pagkakakunot ng noo ko ng makita ko siyang nakatingin sa may bandang likod ko habang pilit na itinuturo ang mga tao roon ng hindi halata.