Fall Into Places (Into Trilogy #1)

Kabanata 24

"Clyde, you're spacing out again." Ani ko ng makitang nakatulala nanaman siya sa kawalan.

Kanina pa siya ganyan. Hindi ko na nga alam ang i-aakto ko. Something's really bothering him big time. Ngayon ko lang ulit siyang nakitang nagkaganito.

Pilit ang ngiting ipinkita niya sa'kin bago siya umayos ng upo at tinawag na ang isang waiter.

Hindi ko naman mapigilang mapa-irap sa hangin. I can't take this attitude of his. Kung may problema pala siya ay sana hindi na niya ako inayang mag dinner sa labas. A dinner date that is ruined still.

Kinuha niya ang kamay ko at pingdaop iyon sa kanya. I don't know pero parang ang weird ngayon ng feeling ko. Kung noon ay parang my nararamdaman akong kuryente kahit magsagi lang ang mga balat namin sa isa't-isa, ngayon ay parang wala na akong nararamdaman. It's really weird.

"I'm really sorry, Moira. May iniisip lang ako—"

"More important than this dinner date that you prepared?" I crossed my arms para ipakitang naiinis talaga ako.

He sighed before looking at me wearily. "Yes, more important than this."

Napasinghap naman ako sa isinagot niya. What the fuck?! That is a major turn off and an insult for me!

"Then why the hell did you brought me here?!" I can't help bit raise my voice a little. Mabuti na lang at wala pang nakakapansin sa burst out ko. "To see you looking like you're here physically but not mentally?"

"I'm failing, Moira."

Nawala naman kaagad ang galit na nararamdaman ko. I suddenly felt guilty. How did that happened? He is a smart person. Palagi siyang with highest honor. Paanong...

"Noong isang buwan, ilang weeks tayong hindi nagkita di'ba?"

Wala sa sariling napatango ako.

"Hindi ako pumapasok noon. Palagi akong nag ka-cutting class..."

Napatanga naman ako sa kanya. "P-pero, nakikita kita sa campus."

"That was only for show ups, Moira. Para hindi maghinala ang mga taong nakapaligid sa'kin. I'm really sorry."

"Paano na iyan, Clyde?" Hindi ko mapigilang tanong.

He looks scared and vulnerable all of a sudden. What's the problem with my question?

"That is one of the main reasons kung bakit kita inaya sa dinner na 'to, Moira."

"What do you mean?" Hindi ko mapigilang kabahan.

"Dahil sa patuloy na pag fail ko ng mga grades ko, baka hindi ako makagraduate ngayong school year."

"Well that's inevitable. Magkikita pa rin naman tayo—"

"I'm going to states, Moira."

Well, that's a real bomb.

Lumamig ang tingin ko sa kanya. I know what he'll say next. Alam na alam ko na.

"I invited you here para s-sana sabihin na baka itigil ko na ang panliligaw sa'yo." Aniya at nahihiyang umiwas ng tingin.

"That's really a dick move." I said coldly.

"I'm really sorry—"

"Shut up." I'm really trying hard to suppress my feelings right now. "Sana hindi ka na lang nagsabi ng mga pangako sa'king mapapako lang rin naman. You knew how I hated someone when he ruined my trust in him. Mga pangakong parang hangin lang rin naman pala. Sana sinabi mo na ng maaga pa. I'm slowly moving on from Klyne para sa'yo then ito lang pala ang mangyayari! Pare-parehos lang pala kayo ng lahat ng lalaki! Mga manloloko! Mga walang isang salita!" I bursted out in front of him before walking out from that resto.

I heard him shouting and calling my name pero hindi ako tumigil sa paglalakad. Mabuti na lang at malapit pang ang bahay ni Ianthe sa restaurant na pinagdalhan niya sa'kin. I can walk home alone!

"Moira?"

Nagpatuloy ako sa paglalakad.

"Moira! Sandali!"

The familiar voice and the familiar expression made me cold again.

"What do you need, Klyne."

"Why are you crying, again?"

"None of your business."

Nagpatuloy na ako sa paglalakad. Gosh! Ba't ba parang ang layo layo ng bahay ni Ianthe!

"Moira, Please!"

"What do you fucking need, Klyne! Hindi ka pa ba tapos sa lahat ng mga panlolokong ginawa mo sa'kin? Aren't you satisfied with everything that you've done para guluhin mo pa ako?!"

"It's not that—"

"Why can't you understand me even just for once!" I sobbed. "I don't want to breathe the same air that you're breathing! It suffocates me! It makes me remember how all of you ruined my trust one by one! Bakit ba lahat kayo hindi niyo tinutupad ang mga pangako niyo sa'kin! Bakit palagi niyo na lang akong pinapaasa! Nakakapagod na! Ayoko na! Please, hayaan niyo na lang ako! Sana maintindihan mo na ayoko na sa'yo, Klyne! You ruined me first and I won't let that happened for the second time. Not for the same man, like you."

Iniwanan ko siya roong nakatulala. Sana ma-isip niya na nakakapagod na. Ayoko na sa kanya. Bakit ba palagi nilang ipinagpipilitan ang mga sarili nila sa mga taong ayaw na naman sa kanila? Manhid ba sila? Hindi ba nila naiisip ang nararamdaman ng iba? Namin?

We're all born with our brain and heart's but people tend to be dumv because of their selfishness that they cannot contain and keep for themselves. Hindi nila alam na nakakasakit na sila ng damdamin. They  don't how it pained us remembering the pain they did to us by just seeing their worthless presence. Kung sana gusto nilang makatulong ay palayain na nila kami sa bangungot na sila rin ang gumawa!

Everyone deserved a second chance but not all of them needs it if in the end, they will still ruin you more than how they ruined you for the first time.

STONE MIKAELSON