တီ~~~~~~~~~~~~~
'ျမန္ျမန္ေမာင္း. လူနာ အေျခအေန မေကာင္းေတာ့ဘူး. '
ခပ္ျမန္ျမန္ေရရြတ္လိုက္ေသာ ဆရာဝန္ စကားေျကာင့္ Baek မ်က္နွာ ျဖဴစုတ္သြားခဲ႔သည္.
ေဆးထိုးအပ္ထဲမွ ေဆးရည္တို႔ ကိုကို႔ ေသြးေျကာထဲ စိုက္ဝင္ေနခ်ိန္ထိ Baek မလွဳပ္မယွက္.
'အသက္ကယ္ေဆး ထိုးေပးထားေပမဲ႔ ခနပဲ ရမွာ. အေျခအေနက သိပ္အားမရဘူး. '
'ေက်းဇူး ျပဳျပီး… ကယ္ ေပး ပါ. ရေအာင္ ကယ္ေပးပါ'
ခပ္တိုးတိုးသာ ထြက္လာေသာ Baek အသံေျကာင့္ ဆရာဝန္ေလး လွည့္ျကည့္လာသည္.
Yeol ကိုသာ ခပ္ေငးေငးစိုက္ျကည့္ေနေသာ Baek ကိုျကည့္ျပီး ထိုဆရာဝန္ဆီက သက္ျပင္းခ်သံ ခပ္သဲ႔သဲ႔ ထြက္ေပၚလာေလသည္.
အျပင္မွာ မိုးစုန္းစုန္းခ်ဳပ္ေနေလျပီ။
လြန္ခဲ႔ေသာ နာရီပိုင္းကမွ လွဳပ္ရွားသက္ဝင္ေနေသာ ကိုကိုသည္ ခုေတာ့ ကုတင္ေပၚ ေဖ်ာ့ေတာ့စြာ လဲေလ်ာင္းလ်က္…
ထိုအျခင္းအရာကို တိတ္ဆိတ္စြာေငးျကည့္ေနေသာ ေကာင္ေလးတေယာက္ကိုလည္း ကားတစီးကတင္ေဆာင္ကာ အျပင္းနွင္လ်က္…
💉
💉
💉
💉
💉
ေဆးရံုကို လူနာတင္ကားေရာက္တာနဲ႔ တန္းျပီး ေအာ္ပေရးရွင္းခန္းထဲ ဝင္သြားေသာေျကာင့္ Baek အခန္းေရွ႕မွာငုတ္တုပ္ေလး ထိုင္ခ်လိုက္မိသည္. လက္ေခ်ာင္းအခ်င္းခ်င္း တြယ္ဆုပ္လိုက္ရင္း ပြင့္ခဲ႔ေသာ ဘုရားအဆူဆူတို႔ထံ ဆုေတာင္းျခင္းစတင္ေလသည္.
'Chanေလး'
'Omma~ Omma. ကိုကို…
Baek ရဲ႕ ကိုကိုေလ. ေသြးေတြအမ်ားျကီးထြက္ေနတယ္. ေသြးေတြ အမ်ားျကီး ထြက္ေနတယ္သိလား. ေခၚလို႔လည္း ျပန္မထူးေတာ့ဘူး. လက္ေတြလည္း ေအးစက္ေနျပီ။ အဆိုးဆံုးက အရင္လို Baek ကိုေတာင္ စကားျကမ္းျကမ္းေတြ ထျပီး မေျပာနိုင္ေတာ့ဘူး.
Baek ကို အရင္လို ရက္ရက္စက္စက္ မုန္းေအာင္ေျပာလည္း Baek အဆင္ေျပတာမို႔. ကိုကို႕ ကို မမုန္းတာမို႕ ကိုကိုပဲ ေက်းဇူးျပဳျပီး ျပန္ထလာေပးဖို႔ ေျပာေပးပါ.Omma ရယ္. အ့လိုေလး ေျပာေပးပါေနာ္. ေနာ္~'
