Yeol ေယာင္းဒိုက ျပန္လာျပီး Hyunee နဲ႔ ထပ္မေတြ႔ျဖစ္ပဲ အလုပ္ကိုသာ ဖိလုပ္ေနခဲ႔သည္. Hyunee ဆီက လာသမ်ွ ဖုန္းေတြကိုလည္း end call လုပ္ပစ္ကာ အကုန္ေမ့ပစ္ထားခဲ႔သည္.
သူ႔ရင္ထဲလည္း သူ့ကိုယ္သူ မေက်နပ္ျခင္း မ်ားစြာက တပံုတပင္.
ဘာလို႔လဲ။??
Baek နဲ႔ Hyunee က အမ်ားဆံုးတူညီေနရက္နဲ႔ Chan ဆိုေသာ လူတေယာက္အေပၚ ကိုမွ သူ႔စိတ္ေတြ က ေရာက္ေရာက္ေနရတာလဲ?
အထူးျခားဆံုး အမွတ္အသားတခုတေလ ေတာင္ ရွိမေနသူကိုမွ Yeol ဘာလို႔ ရင္ေတြ ခုန္ေနတာလဲဆိုတာကို နားမလည္နိုင္ေတာ့ပါ.
'ဟူးးးးးး'
သက္ျပင္းေမာကို ရွိဳက္ထုတ္လိုက္ရင္း အခန္းတံခါးဝ ရွိရာ အေျကာင္းမဲ႔ ေငးျကည့္လိုက္မိသည္.
Yeol ျမင္လႊာမွာ ေပၚလာတာက ရက္ေပါင္းအနည္းငယ္ေလာက္ မျမင္ရတာျကာေသာ Hyunee မ်က္နွာနုနု.
'Hyunee'
'Yeol…… '
မေတြ႔ရတာျကာလို႔ထင့္. Hyunee မ်က္နွာေလး ေခ်ာင္က်သြားသလိုပင္. မိမိေျကာင့္ ဆိုေသာ အေတြးက ဝင္လာျပန္ေတာ့ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ ေဒါသ ထြက္လာျပန္သည္.
'Yeol. အရမ္းပင္ပန္းေနတာလားဟင္. Hyunee ေျကာင့္လားဟင္. Hyunee ေျကာင့္ တအား ပင္ပန္းေနတယ္ ဆို Hyunee .Yeol နဲ႔ ေဝးရာကို ထြက္သြားေပးပါ့မယ္. Yeol ခ်စ္တဲ႔ Baek ဆိုတာကို Hyunee မမွတ္မိနိုင္ေသးလို႔။ မွတ္လဲ မမွတ္မိေသးလို႔ Yeol စိတ္ပင္ပန္းေနတာဆို Hyunee ထြက္သြားေပး… ေပးးးးးးး. '
Yeol တေယာက္ သူ႔ေရွ႔ မွ မ်က္ရည္ေတြ က်ေနကာ ေျပာေနေသာ Hyunee ကိုယ္ေလးကို ေထြးေပြ႕ လိုက္ရင္းက…
'ကိုယ္ေျကာင့္ပဲ ေနမွာပါ Hyuneeရယ္. ကိုယ္ပဲ Hyunee ကို စိတ္ဆငိးရဲေစတာပါ. အရာအားလံုး ကိုယ့္ေျကာင့္ပါ. Hyunee ကုိယ့္အနားက ထြက္သြားစရာ မလိုပါဘူး. '
Yeol ခါးတဝိုက္ကို ခပ္တင္းတင္း လာဖက္ေသာ လက္တစံု.
မဆီမဆိုင္ ျဖဴဝင္းေခ်ာမြတ္ေသာ လက္တစံုကို သြားျမင္ေယာင္မိေသးသည္.
အေတြးတို႔ကို ေမာင္းထုတ္လိုက္ရင္း Hyunee ကိုယ္ေလးကိုသာ ခပ္တင္းတင္း ေပြ႔ဖက္လိုက္ေလသည္.
အတိတ္က အေရးျကီးေပမဲ႔ ခုလက္ရွိ အေျခအေနကိုလည္း ကိုယ္ တန္ဖိုးထားလိုက္ပါတယ္. ကေလး.
