ကမ္းေျခေလးရဲ႕ အာရံုဦးအလွဟာ အရမ္းကို ၾကည္လင္လွပေနခဲ့တယ္။ ေလွေလးစီးရင္းငါးသြားမ်ွားၾကမယ္လို႔ေျပာလာတဲ့ hyungတို႔ေၾကာင့္ ငါးမ်ွားဖို႔ လိုအပ္တဲ့ပစၥည္းေလးေတြ ငွါးလို႔ရတဲ့ေနရာကို က်ေနာ္တစ္ေယာက္ထဲ ထြက္လာခဲ့တယ္။
က်ေနာ္က ငါးမ်ွားေလ့ရိွတဲ့သူမဟုတ္တာေၾကာင့္ ဘယ္လိုပစၥည္းမ်ိဳးေတြက ပိုေကာင္းလဲဆိုတာ သိပ္မသိဘူး။
ဆိုင္႐ွင္ဦးေလးႀကီးကို ေမးစမ္းၿပီးဝယ္ေနရတယ္။
ငါးစာအေနနဲ႔တီေကာင္ေတြသံုးရမွာေပါ့
ဒုကၡပဲ က်ေနာ္က တီေကာင္ေတြဆို မျမင္ခ်င္ဘူး။ အရမ္းႀကီးေၾကာက္တာမ်ိဳးေတာ့ မဟုတ္ေပမဲ့ ျမင္ရင္ ျပန္လွည့္မၾကည့္ခ်င္ဘဲ ေက်ာ္သြားရတဲ့အေကာင္ေတြ။
အဲ့အေကာင္ေတြ လက္နဲ႔ကိုင္ၿပီး ငါးမ်ွားခ်ိတ္မွာခ်ိတ္ရမယ္ အမယ္ေလး ေတြးရင္းနဲ႔တင္ၾကက္သီးထတယ္
"မ်က္ႏွာကို ရံႈတြၿပီး ဘာအေၾကာင္းေတြစဥ္းစားေနတာလဲ"
က်ေနာ္အိပ္ယာထၿပီး ငါးမ်ွားဖို႔ပစၥည္းေတြသြားငွါးတာ ဆိုင္မွာေတြ႔လိုက္ရတာက ဟြန္း
"Aww ခ်န္း ႏိႈးလာၿပီေပါ့"
"အြန္း ဘာအေၾကာင္းစဥ္းစားေနတာလဲလို႔ အဲ့မ်က္ႏွာအမူအရာနဲ႔ေလ"
"အာ.....တီေကာင္ေတြအေၾကာင္း ေတြးမိလို႔"
"တီေကာင္ေတြက ဘာျဖစ္လို႔လဲ မဟုတ္မွ ေၾကာက္လို႔လား"
"ဘယ္သူကေၾကာက္တယ္ေျပာလို႔လဲ....ဒီအတိုင္းမကိုက္ခ်င္လို႔"
"အင္းဘာ ဟုတ္ပါၿပီ ခနေန ငါမ်ွားရင္ ကိုယ္ခ်ိတ္ေပးမယ္ေလ"
"ရပါတယ္ ဂ်ံဳအင္လုပ္ေပးလိမ့္မယ္"
"ဂ်ံဳအင္~''
ခ်န္းတိုးတိုးေလး လိုက္ရြတ္မိတယ္။
ကင္ဂ်ံဳအင္က တကယ္ပဲဟြန္းနဲ႔ ဘယ္လိုပတ္သက္မႈမ်ိဳးလဲ?
ဟြန္း.....ကိုယ့္ကို မရက္စက္ပါနဲ႔လား
"က်ေနာ္ပစၥည္းေတြ ယူၿပီးၿပီမလို႔ သြားေတာ့မယ္"
"ခဏေလး ဟြန္း......ကိုယ္နဲ႔ေျပာစရာစကားေတြ ရိွေနတယ္ဆိုတာ ဟြန္းေမ့ေနတာလား"
