No One Knows: Arranged Relationship

Chapter 17: Lovers in Disguise

"Mr. Guillermo, What brings you here?" Tanong niya.

In God's perfect timing, Sinagip kami ng LL (Love Lots) Company.

"Let's get straight to the point. May dinner pa tayo Madam. Will you accept the offer?"

Hindi na ako nagdalawang-isip at tinanggap ko ang offer niya.

"How about you Mr. Guillermo?"

"Ha? Para saan po?"

"Ang Love Lots Company ay isang clothing company na para l. L sa teenagers na katulad niyo. If you want, makakasama mo si Ms. Cothran sa Modelling Project namin."

Pumayag siya, kahit mukang napipilitan lang. Feeling ko nga baka pinilit lang siya para makasama lang niya ako kasi habang pinipirma namin ang kontrata ay nakatingin siya saakin.

Hinatid na niya ako nung gabi, buti ay hindi naman nagalit ang mga nakakatanda dahil may sapat na rason naman ako. Malaki ang kita ng modelling kaya makakatulong rin ako sa pamilya ko.

~~~~~~~

"Sabi nga sa kanta, AKO'Y SAYO AT IKA'Y AKIN LAMANG." Sinabi ko yun at kinanta ko pa ung line na yun.

"Sing it for me, Savy." Alok niya.

"Noooo. I don't sing." Sabi ko

Ngayon ay ang date namin, As in wala nang magaabala at mangengelam. Nasa isang Korean Restaurant kami, biglang nasuspend ang klase ngayon dahil sa surprise meeting ng nga personnels kaya buong araw ko siyang makakasama.

"Psssttt. Girl, is that Javannah?" May naririnig ako sa likod na nagbubulungan na mukang schoolmates namin.

"Oo nga no, Bagay na bagay sila. Papicture kaya tayo?" Duh! Hindi kami artista.

Pero teka... "JAVANNAH"? Yun na ang tawag sa loveteam namin?

"Jar, Pinagchichismisan nanaman tayo. Pag niyan umabot na kay Miss Principal...."

Sabi ko.

Medyo nawalan na kasi ako ng gana dahil wala kaming privacy.

"Hmm...." Nag-isip siya ng pwede.

"What if we need a disguise?"

"Great idea, but how?" Tanong ko

"Shades? Hat? Jacket? Or what?"

"Masyado nang obvious ung disguise na yan! We better think a unique one."

"Ano?" Tanong niya.

"Act your GAY." Yan ang unang pumasok sa utak ko.

"What the?" Ung reaksyon niya, natatawa ako.

~~~~~~~~~~~~~

JARED'S POV

I'LL BE PRETENDING TO BE GAY JUST TO DATE HER...

"Hey Sav, Are you sure about this?" Nagaalala na tanong ko.

"Of course! Effective to! Wala naman sigurong makakakilala sayo kung ang porma mo ay pang beks." Tinawanan pa ako.

"This is so embarassing." Reklamo ko.

"Ayaw mo? Edi wag. Hindi na tayo magdedate." Padabog na sinabi niya.

"Oo na! Para sayo." Sabi ko.

Kinikilig naman siya sa sinabi ko.

Andito kami sa bahay nila, hiramin ko muna daw ung damit niya. Naghalungkat talaga siya ng damit na posibleng kasya saakin. Grabe, kawawa image ko kung napag-isip nila na si Jared Guillermo ay binabae.

Itinapon saakin ni Savannah ang mahigit limang shirt na maluwang daw sakanya.

Tinanggal ko ang T-Shirt ko at kung maka-tingin si Savannah.

Nabasa ko ang sinasabi ng bibig niya habang nakatingin siya.

"Ulam."

"Gusto mo ng kanin?" Sarcastic na tanong ko.

Napangiti lang siya. Girls are girls.

Ung una kong tinry ay hindi ko maipasok ang ulo ko dahil sa masikip.

Ung pangalawa naman ay masikip sa braso.

Tinawanan pa talaga ako, habang siya ay nakaupo lang sa kama niya at ako ay nagsusuffer sa mga damit niya.

Ung pangatlo naman ay hindi ko gusto dahil floral at color pink.

"Ayoko." Reklamo ko.

"Mas magmumuka kang beks diyan. Bagay mo maging jokla." Biro niya.

"Wag mo nga akong pagtripan Sav. Pasalamat ka,mahal kita."

"Salamat! Sige na nga, tanggalin mo na yan." Tinulong pa niya ako sa pagtanggal.

Buti ung pangapat ay okay na, Dark Violet at hindi kasi siya ung damit na totally pangbabae. Unisex siya.

Ang problema ko nalang ay ung pangbaba.

Binigay niya saakin ay isang skinny jeans, na sobrang luwang sakanya. Color beige at hindi ko parin ito gusto.

Syempre, I was forced to wear it. Grabe ang sikip! Lalo na doon sa part ng legs!

"Kaya yan!" Cheer niya saakin.

Sa kabuting palad, The jeans didn't give up on me.

"Hmmm... May kulang pa.." Sabi niya.

Kinuha niya ang floral na shoulder bag niya at binigay niya saakin

"Do I have to wear this?!" Reklamo ko nanaman.

"Yes you have to, at ako kay slingbag lang." Iniinggit pa niya ako.

"Paano ba to gamitin?" Hawak ko lang kasi ito gamit ng kamay. I don't usually use bags, iniiwan ko lang ito sa sasakyan ko.

"Hindi, mali! Ganito." Kinuha niya ang shoulder bag at isinabit niya ito sa aking balikat.

Meron siyang specs na walang grado at isinuot nya yun saakin.

"Ayan perfect!" Sabi niya.

All I can say is, I don't want to look at myself in the mirror.

Sobrang hiya-hiya ako nung nakarating kami sa mall. Buti walang nakaka-recognize saakin. Atleast napapasaya ko si Savannah at yun ang importante.

"Ang cute mo talaga Jary." Pinisil pa niya ang pisngi ko.

Kung siya daw si Savy, ako naman daw si Jary. Medyo corny pero naka-sanayan na rin namin to.

Pumunta kami sa isang Chicken Restaurant para mag-merienda. Meron ring private room at yun ang inavail namin.

"Di bale sa susunod Sav, dadalhin kita sa Fine Dining." Sabi ko.

"Mas gusto ko na dito, kasi alam mo naman wala akong alam sa ganyan. Pang mga elite lang yan."

"Kasi naman dinala ka na dun ni Quentin. Dapat ako ang nauna."

"Wag mo nga icompare sarili mo!" Pinalo niya ako ng mahina. "Kahit anong mangyari, mas lamang ka. Remember, That's not my style. Hindi nga ako kumportable sa ganung bagay eh."

May point siya. Atleast lahat ay clear na saamin. Masyado ko kasing binibig deal ang mga bagay-bagay.

Matapos naming kumain ay nag-window shopping kami. Ang galing lang talaga, Wala parin talagang nakakakilala saakin.

"Best, Bagay ba?" Tanong niya saakin. Best daw muna ang codename ko, para pagkamalan akong BFF niya. Ang corny nga eh.

"Oo bagay sayo, kasing ganda mo." Sabi ko.

Biglang siyang lumapit at bumulong saakin.

"Wala ka talagang bakas ng pagka-bading."

TO BE CONTINUED