I fell in love

Chapter 26

"Bababain mo na?" Cool na tanong ni Althea habang nakatitig sa akin. "Baba ka na." She added.

Nilingon ko siya at ngitian. She's clearly jealous! Oh, God! I love her!

"Babe," mahina kong saad habang hinahapit siya sa lower back. There's this ghost smile na ayaw kong palabasin.

"Don't babe me. Bumaba ka doon." Umirap pa siya bilang pahabol.

"Okay," kunwaring pag sang ayon ko. "I'll be back."

Tumayo ako at humalik sa labi niya ng mabilisan.

Hinawakan niya yung dalawang braso ko para pigilan ako sa paglayo sa kaniya.

"Mariz!" May diin niyang saad.

"What?" Patay malisya habang natatawa kong tanong.

"Seriously?" Hindi makapaniwala niyang tanong.

Tumawa lang ako at tumango. "Yup. Seriously!" Tuluyan na akong natawa.

"Kanina lang pinapababa mo ako..." bulong ko na sinadya kong iparinig sa kaniya.

"Mariz!" Umupo siya sa kama ko at tinitigan ako na para bang hindi makapaniwala sa sinabi ko. "Again, seriously?" May nanliliit na mga matang sambit niya.

"Yup," bababain ko lang naman para sabihin na hindi ko siya mae-entertain ngayon. I am, at the moment, with my special someone.

"Mariz, read between the lines." Mabilisan niyang saad. "Between the fucking li—"

Hindi ko napigilan yung tawa ko dahil sa mga binanggit niyang salita. Minsan pala, okay din na nagtatampo siya.

"Walang nakakatawa, Mariz, umayos ka," umirap siya at niluwagan yung kapit sa dalawang braso ko.

"Sasabihin ko lang na hindi ako lalabas ng kuwarto dahil nandito ka. Pauuwiin ko lang, 'to naman." Niyakap ko siya at pinanggigilan.

"Sure ka?" Nakanguso at nakababa ang dalawang balikat na saad niya.

Tumango ako bilang sagot. This girl in front of me is the girl that I adore so much. She will never fail to amaze me. Every move, even the little ones, they can captivate me.

I smiled widely while looking at her beautiful face.

Seriously, bigla akong naging emosyonal.

I bit my lips softly as I found myself staring at hers again.

That same shade of red I’ve come to recognize so well, like it was made to stand out even in the faintest light.

Her lips looked soft, inviting, familiar in the best way, but still enough to leave me breathless, like the very first time I saw her.

Her eyelashes were long and thick, casting the gentlest shadows over her cheeks every time she blinked.

There’s a kind of beauty in her eyes that’s hard to explain. It’s not just about how pretty they are. It’s how they make me feel.

We’ve been together for months now, but I swear, every time I look at her, I feel the same rush I did the first time.

I felt her hand on my lower back. She smiled and gave me a peck. "Mahal din kita," mahina niyang saad.

"Your eyes are so beautiful," I can't help it. Para akong nakakulong sa mga mata niya.

Mayroon siyang klase ng mga mata na kapag tinitigan mo, lahat ng sasabihin mo puro katotohanan lang.

Dahan-dahan kong inangat yung mga palad ko patungo sa magkabilaan niyang pisngi. Her cheeks are as soft as marshmallows. Walang bakas ng kahit na ano. Nahiya bigla yung pores ko.