ကၽြန္ေတာ္ျမင္လိုက္ရတဲ့ ျမင္ကြင္းေလးက ဦးတည္ရာမဲ့ေနတဲ့ ကၽြန္ေတာ့စိတ္ေတြကို ရုတ္တရက္ မွင္သက္သြားေစတယ္။ ညအေမွာင္ကလည္း မီးခိုးေရာင္သန္းစျပဳကာ…… မိုးေပါက္ေလးေတြက အင္မတန္မွ လွပေနသည္…… ဒါအိပ္မက္လား??? ကၽြန္ေတာ့မ်က္၀န္းေတြ အေပၚကို ေမာ့ၾကည့္လိုက္ေတာ့ သူ႔ရဲ႕ေဒါသစိတ္ကေလး သူ႔မ်က္ႏွာေပၚေဖာ္ျပေန၏။ အျဖဴေရာင္ အေနာက္တိုင္း၀တ္စံုေလး ၀တ္ဆင္ၿပီး လည္စီးကို ေျဖေလွ်ာ့ထားတဲ့ သူ႔အမူရာ… ေမ်ာ့ေမ်ာ့ေလးက်န္ေတာ့တဲ့ သူ႔မ်က္ႏွာ ကၽြန္ေတာ္တစ္ခါမွ မျမင္ဖူးေခ်…… တစ္ခ်က္တြန္းလိုက္လ်င္ပင္ လဲက်သြားႏိုင္သည္။
“ႀကိဳးစားခဲ့တယ္…” Sehun တိုးတိတ္စြာ ေျပာလိုက္သည္……
ကၽြန္ေတာ့ႏွလံုးသား ဗေလာင္ဆူေနၿပီ “ဘာကိုလဲ??”
“အႀကိမ္ေပါင္းမ်ားစြာ… ႀကိဳးစားခဲ့တယ္…” သူမ်က္ႏွာ ျပာႏွမ္းေနၿပီး တုန္တုန္ရီရီႏွင့္ “မင္းအိမ္ကို ပထမဆံုး လိုက္ပို႔ေပးခဲ့တဲ့ညက မင္းအိမ္တံခါးကို ေခါက္ဖို႔ အႀကိမ္ေပါင္းမ်ားစြာ ႀကိဳးစားခဲ့တယ္…”
“Sehun ငါ…”
“ခဏေလာက္…” သူ႔လက္ဖ၀ါးက ကၽြန္ေတာ့ကိုဟန္႔တားကာ “ကိုယ့္ကို ခဏေလာက္ေတာ့ ေျပာခြင့္ေပးပါ”
မိုးေရထဲမွာ ေျပးလာလို႔မ်ားလား… သူ႔အသံေတြ တုန္ရီေနသည္…… သူတစ္ပါးလက္ထဲက ျပန္ကာလုယူဖို႔ သတၱိေၾကာင္ေနေပမဲ့ သူကေတာ့ ကၽြန္ေတာ့အတြက္ အရာအားလံုးကိုစြန္႔လႊတ္ခဲ့ၿပီလား???
“ကိုယ္…… ကိုယ္ဒီေစ့စပ္ပြဲကိုဆက္ၿပီး မက်င္းပႏိုင္ေတာ့ဘူး။ လူတိုင္းက ကိုယ့္ကိုေမွ်ာ္လင့္ေနၾကတယ္။ အားကိုးတႀကီးနဲ႔ ေစာင့္ဆိုင္းေနၾကတယ္။ သူတို႔ယံုၾကည္မႈကို ကိုယ္ဘယ္လိုမွ အလြဲသံုးစားမလုပ္ႏိုင္ခဲ့ဘူး။ သူတို႔ေရွ႕မွာ အခိုင္မာရပ္တည္ေနေပမဲ့ တကယ္ေတာ့ ကိုယ့္အတြက္ဘာမွမရွိခဲ့ဘူး။ သူတို႔တေတြ ဘယ္ေလာက္ပဲ မီခိုေနပါေစ…… ကိုယ္ ဆံုးရွံဳးလိုက္ရမွာမင္းကိုပဲ……” သူ႔ေခါင္းကို ေ၀ွ႔ယမ္းကာျဖင့္ “ဒါေနာက္ေနတာမဟုတ္ဘူး…… ဒါ… ဒီခံစားခ်က္ကို ဘယ္တုန္းကမွ မခံစားခဲ့ဖူးဘူး…… ဒီလိုျဖစ္လာလိမ့္မယ္လို႔ တစ္ခါမွမေတြးခဲ့ဘူး…”
YOU ARE READING
Stranger
FanfictionCharacter : Luhan, Sehun, HunHan Original Author : Shikamin (Rewrite in Myanmar. But not all the same) Genre : Yaoi, Drama, angst, **18 fic** ........................................................................................... Foreword ...
