Uncrush (GxG)

Chapter five

Ica's POV

It's been three days since the parking lot moment...

with her.

di ako alam bakit kahit alam naman nyang ayoko, mapilit pa din. tsh! never nya ako mapapa-oo sa mga trip nya.

gusto nya daw ako? what a lie. i'm not the kind to like.

kase bakit? walang rason para gustuhin nya ako. hindi ko sya binigyan.

They say i'm a bitch. cold-hearted, son of a bitch. well, that's fine. wala akong pake. basta mag-aaral ako, ga-graduate at iiwas sa mga taong walang dulot sa buhay ko.

God, i don't like her!

ayoko na sakanya unang beses ko pa lang sya nakita. ayoko ng tinitignan ako, that's exactly what she did that day.

"bes, omg, OMG! alam mo na ba..."

hindi ko pinansin si nicole, tinuloy ko lang pagbabasa ko. palagi syang dumarating sa maling oras.

"bes, may kailangan ka makita, dali." apuradong sabi pa nya.

"di ako interesado." malamig na sagot ko.

alam naman nyang ayoko ng istorbo pag nagbabasa. at kahit pa mayor ng city ang dumating, di ako tatayo para batiin yon.

"bes naman eh, you can't just ignore me ah!" inis ng sabi nya sabay hablot ng libro ko.

napatingin sakanya. "ano ba?!" sigaw ko.

magagalit na sana ko ng mapansing seryoso ang muka nya. and it looks like she's worried. bihira ko sya makitang ganon. medyo nakonsensya ako—medyo lang talaga.

"alam mo bang... pinahiya ni zaijon si sam, ngayon-ngayon lang dun sa cafeteria?"

"so?"
"merong video."
"ng?"
"ng pagmumuka nyang tanga kahapon sayo sa parking lot."

Fuck.

as if i care. "look, hindi ko sinabing sundan nya ako. sya tong makulit eh."

"puntahan mo sya sa gym..."

kumunot-noo ako. "ba't mo ko inuutusan?"

"ba't mo sya iniwan ng ganon lang, angelica?"

I don't need to answer that. tinangka kong bawiin sakanya yung libro pero di ko nakuha.

nagtitigan lang kami ng ilang segundo.

"atleast man lang, i-comfort mo yung tao." sabi ni nicole maya-maya. nag-crack ang boses nya kaya nagtaka ko.

bumuga ko ng hangin. "kung naaawa ka kay sam, ikaw na mag-comfort." inis na niligpit ko na mga gamit ko tsaka tumayo.

"ano ka ba angelica!"

napatigil ako bigla sa sigaw ng bespren ko. what the? pansin ko yung kamay nya, nanginginig. para ng maiiyak.

"sobra ka na ah..." patuloy ni nicole, namumuo na yung luha. "for three years, tina-try nyang lumapit sayo. ano ba naman yung simpleng 'hello' or 'good morning'? ba't ba hirap na hirap ka pakisamahan si sam, wala naman syang ginagawang masama sayo?"

tangina, hindi ko nga rin alam!

Umalis pa din ako.—hindi dahil sa wala akong maisagot.

truth is...

i'm just scared to answer it.

---

I stopped at the entrance of school gym.

and there she is. nakaupo sa bleachers, nakatakip ang mga kamay sa muka. umaalog ang shoulders, magulo ang buhok.

pangit.