Uncrush (GxG)

Chapter 21

Sam's POV

"A-ouch..." unti-unti akong dumilat, sabay pinisil ang sintido. parang binabarena ang ulo ko sa sakit. shit!

last na inom ko college pa ako no'n. isinumpa ko na ang alak. masarap lang talaga during process, pero pag aftermath na...

flat ceiling.

teka sandali, wala naman akong chandelier sa kwarto ko ah?

napabangon ako bigla. ginala ko ang paningin kahit hilong-hilo pa ako. no way! wala ako sa condo ko. hindi ko 'to kama.

wala akong...

tumingin ako sa katawan ko.

oh thank God!

may suot pa rin naman. 'yung damit ko pa kagabi, gusot-gusot na nga lang. ok, sam. just breathe. think.

what happened last night?

Nasa pride restobar kami. VIP, private room. i was singing, crying, and nicole's comforting me. si era—well, era's talking to someone. hindi ko kilala, hindi ko matandaan.

then blackout na lahat.

oo nga pala, nasa'n ang friends ko? at nasa'n ba ako? hinagilap ko ang handbag at phone ko pero di ko nakita sa side tables.

Gosh, this isn't happening!

napapikit ako nang pumitik ang gilid ng ulo ko. i swear, hinding-hindi na ako iinom. o kung hindi talaga mapipigilan, sa condo na lang—red wine. not beer, not bacardi.

"good morning."

napapiksi ako at muntik ng sumigaw.

Pagtingin ko, may babaeng nakasandal sa pintuan. relaxed, friendly ang smile, pero hindi makatingin ng diretso sakin. nakalugay ang buhok, messy. naka-linen button-down shirt, at barefoot. mukhang kagigising lang din.

so, overall...

hindi ko s'ya kilala.

medyo kinakabahan ako. oh no! sana mali ako ng iniisip.

"you're awake." lumakad s'ya ng marahan palapit. nasa likod ang mga kamay. maingat, pero bawat hakbang sigurado. "i was about to check kung kumusta ka na." and her voice is calm... gentle.

"uhm," napalunok ako. "w-whose place is this?"

"sakin." sagot n'ya, umupo sa single sofa. straight ang posture. hindi mayabang, kundi sophisticated. pinatong nya ang mga kamay sa lap, pinagsalikop. demure. "don't worry, safe ka. i brought you and your friends here last night."

Oh my gosh.

wala akong maalala. pero good thing na 'yon dahil nakakahiya lang. i'm a grown woman, for pete's sake! and broken.

I bit my lower lip. at nang mapansin kong exposed yung legs ko, basta ko na lang hinila ang kumot hanggang bewang ko. hindi naman s'ya nakatingin, pero kasi nakaka-conscious pa rin.

uminit ang pisngi ko. "t-thank you."

tumawa siya ng mahina. "wala 'yun. i'm happy to help." sabi n'ya, parang sya pa ang nahiya. "your friends are fine. one is asleep in the guest room, the other one passed out on the couch sa living." dagdag pa nya, nabasa ang nasa isip ko.

Dala siguro ng matinding hangover kaya wala kong masabi. tahimik lang kami for a moment. maririnig lang yung ticking ng wall clock and... breathing.

hindi naman awkward ang atmosphere pero parang ang weird—ng mga sulyap nya. God, sam. stop analyzing people just for once!